Paardenbloem

Taraxacum officinale · Asteraceae

Ook bekend als: gewone paardenbloem, paardenbloemen, Pissebloem, pisbloem

De paardenbloem (Taraxacum officinale) is een winterharde, snelgroeiende vaste plant die bijna overal in Nederland wel zijn plek vindt. Ze is makkelijk te houden en heeft nauwelijks verzorging nodig. Als je haar wilt laten staan, let dan vooral op de verspreiding.

Licht: Volle zon
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 10–25 °C, min. -39 °C
Moeilijkheid: Makkelijk
Hoogte: 5–40 cm

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

ZaaienVermeerderenBloeiOogstRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van de gewone paardenbloem

De gewone paardenbloem hoort bij de Asteraceae en vormt een bladrozet vanuit een diepe penwortel. De groene bladeren zijn lang en smal, diep getand of gelobd en 5 tot 45 cm lang. Bij beschadiging komt er melkachtig sap uit.

De heldergele bloemhoofdjes staan afzonderlijk op holle, bladloze stelen en sluiten 's avonds. Na de bloei ontstaat de bekende pluizenbol: kleine, geribbelde vruchtjes met zijdeachtig wit vruchtpluis, die door de wind worden meegenomen. De plant wordt ongeveer 15 tot 40 cm breed.

De soort komt oorspronkelijk uit Eurazië en is in de gematigde streken van de wereld ingeburgerd. Je vindt haar in gazons, weilanden, langs wegen en op verstoorde, vochtige grond.

Kweken en verzorging

Standplaats

Paardenbloemen groeien het best in volle zon, maar verdragen ook wat schaduw. Ze zijn niet kieskeurig en groeien snel.

Water geven

De plant houdt van vochtige grond, maar komt ook een droge periode door. In het Nederlandse klimaat is water geven meestal niet nodig.

Grondsoort

Grof, middelfijn of fijn: de paardenbloem redt zich op zand, leem en klei en in gewone universele grond. De vruchtbaarheid maakt weinig uit. De diepe, meestal onvertakte penwortel kan verdichte grond zelfs openbreken.

Bemesten

Bemesting is niet nodig.

Snoeien en uitbloeien voorkomen

Wil je niet dat de plant zich verspreidt, verwijder dan de bloemhoofdjes voordat ze zaad vormen.

Overwinteren

De paardenbloem is volledig winterhard. Ze overleeft naar schatting temperaturen tot ongeveer -39 °C, ruim onder de gebruikelijke winterkou van rond -12 °C in Nederland. In januari en december houdt de plant rust.

Zaaien en vermeerderen

Vermeerdering gaat via zaad. Zaaien kan in maart, april, mei, augustus en september. Vermeerderen lukt vooral in maart, april en september. De plant bloeit van maart tot en met juni en nog eens in september.

Problemen: verspreiding in het gazon

Het grootste probleem is de verspreiding. Het zaad waait ver weg en een achterblijvende penwortel loopt opnieuw uit. Bestaande planten zijn bovendien ongevoelig voor voorkiemmiddelen.

Verwijder daarom de hele penwortel en haal de bloemen weg vóór de zaadvorming.

Oogsten en gebruiken

Bladeren, bloemen, knoppen en wortels zijn eetbaar. Jonge bladeren gebruik je rauw in salade, oudere bereid je gekookt. Van de bloemen maak je wijn, jam en siroop, en geroosterde wortels dienen als koffiesurrogaat. Oogsten kan in maart, april, mei en oktober.

Traditioneel wordt de paardenbloem met blad, bloem en wortel gebruikt in de kruidengeneeskunde.

Voor insecten is de plant waardevol: in het vroege voorjaar levert ze nectar en stuifmeel aan bijen, en vogels eten de zaden.