Navigatie overslaan, naar inhoud springen
Inhoud overslaan, naar voettekst springen

Rode esdoorn

Acer rubrum · Sapindaceae

Ook bekend als: canadese esdoorn

Veilig voor katten en honden · details ↓

De rode esdoorn (Acer rubrum, ook Canadese esdoorn genoemd) is een snelgroeiende bladverliezende boom die in het najaar rood, oranje en geel kleurt. Hij is volledig winterhard en makkelijk te houden, mits de bodem niet te kalkrijk is. Let op: voor paarden zijn verwelkte en dode bladeren zeer giftig.

Licht
Volle zon, Zon tot halfschaduw
Water
Gemiddeld
Luchtvochtigheid
Gemiddeld
Temperatuur
10–25 °C, min. -44 °C
Moeilijkheid
Makkelijk
Hoogte
12–38 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

ZaaienUitplantenSnoeienVermeerderenMeer waterBloeiRustperiode
Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van de rode esdoorn

Acer rubrum hoort bij de zeepboomfamilie (Sapindaceae) en komt van nature voor in het oosten van Noord-Amerika, van het zuidoosten van Manitoba en Newfoundland tot Florida en Oost-Texas. Daar groeit hij in moerassen, in loofbossen en op arme, droge grond, van zeeniveau tot ongeveer 900 m hoogte.

De kroon is meestal rond tot ovaal of wat onregelmatig eivormig, met opgaande takken. De bladeren staan tegenover elkaar, hebben drie tot vijf handvormige lobben met een gezaagde rand en zijn ongeveer 5-10 cm lang en breed. Ze zijn boven groen en onder grijsachtig, en zitten aan rode bladstelen.

In maart en april bloeit de boom, vóór de bladeren verschijnen, met kleine rode bloemen in korte, hangende trossen. Daarna volgen paarsgewijs gevleugelde zaden (samara's) van ongeveer 2 cm, rood, roze of geel en bij rijpheid bruin. De groei is snel.

Kweken en verzorging

Standplaats

Zet de rode esdoorn in volle zon tot halfschaduw. In de zon krijg je de mooiste herfstkleur.

Geef de boom ruim de ruimte. Hij vormt een dichte mat van ondiepe wortels vlak onder het oppervlak, waardoor planten eronder het moeilijk krijgen. Houd daar rekening mee bij het kiezen van een plek.

De vroege bloemen leveren stuifmeel en nectar voor bijen, en zaden en knoppen dienen als voedsel voor vogels en zoogdieren.

Water geven

De boom houdt van vochtige grond en verdraagt natte plekken en af en toe overstroming. Daardoor past hij ook op een vochtige locatie in de tuin. Is hij eenmaal gevestigd, dan neemt hij af en toe droge grond voor lief, maar de droogtetolerantie is middelmatig.

Geef extra water in juni, juli en augustus, zeker bij een jonge boom.

Bodem

De rode esdoorn past zich aan veel grondsoorten aan: leem, klei, zand en humusrijke grond zijn allemaal mogelijk. Het liefst staat hij in vochtige, goed doorlatende en licht zure grond, met een pH van ongeveer 5,0 tot 7,0.

Op kalkrijke (alkalische) grond kan chlorose optreden, waarbij de bladeren geel worden.

Planten en zaaien

Plant de boom in maart, april, oktober of november, met veel ruimte rondom. Hij laat zich gemakkelijk verplanten.

Zaaien kan in oktober en november.

Snoeien

Snoeien kan in januari, juli en augustus. Bij verwelkende takken, mogelijk door verticillium, snijd je het dode hout weg en zorg je dat de boom verder gezond blijft.

Overwinteren

De rode esdoorn is volledig winterhard en kan volgens de gegevens temperaturen tot ongeveer -44 °C aan. Een gewone Nederlandse winter is geen probleem. De rustperiode loopt van december tot en met februari.

Vermeerderen

Vermeerderen kan met zaad, door enten of met stekken. Als geschikte momenten staan mei, juni en oktober aangegeven.

Problemen en ziekten

Gele bladeren met groen blijvende nerven wijzen op mangaantekort in alkalische grond. Verzuur de bodem of geef gechelateerd mangaan.

Verwelkende takken kunnen komen door verticillium-verwelking: snoei het dode hout weg en houd de boom gezond. Ook teervlekkenziekte kan voorkomen.

Mogelijke plagen zijn bladluizen, bladcicaden, boorders, schildluizen en rupsen.

Gebruik

Het sap van de rode esdoorn wordt op kleine schaal gebruikt voor ahornsiroop.

Veiligheid

Veilig voor katten en honden
Katten
Niet giftig
Honden
Niet giftig
Paarden
Zeer giftig

Voor katten, honden en mensen is de rode esdoorn niet giftig. Voor paarden is hij zeer giftig. Het gaat om verwelkte en dode bladeren, met de stoffen galluszuur, tannines en pyrogallol. Verwelkte bladeren zijn het giftigst. Bij paarden kan dit leiden tot schade aan rode bloedcellen met bloedarmoede, donkere urine, zwakte, benauwdheid, koliek, hoefbevangenheid en de dood. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies; twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.

Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia

Voor jouw plant

Veelgestelde vragen

Waarom worden de bladeren van mijn rode esdoorn geel met groene nerven?Dat wijst meestal op mangaantekort door alkalische grond. Je kunt de bodem verzuren of gechelateerd mangaan geven.
Wanneer kan ik een rode esdoorn planten?In maart, april, oktober of november. De boom laat zich gemakkelijk verplanten, maar heeft veel ruimte nodig.
Is de rode esdoorn winterhard?Ja, hij is volledig winterhard en kan tot ongeveer -44 °C aan.
Is de rode esdoorn giftig voor paarden?Ja, verwelkte en dode bladeren zijn zeer giftig voor paarden. Voor katten, honden en mensen is de boom niet giftig. Dit is alleen informatie, geen veterinair advies.
Wanneer kleurt de rode esdoorn in de herfst?In de herfst kleuren de bladeren rood, oranje en geel. In de zon is de herfstkleur het mooist.
Wanneer moet ik een rode esdoorn snoeien?In januari, juli of augustus. Dood hout kun je bij verwelkende takken wegsnijden.
Sla de voettekst over, ga naar het begin van de paginaGa naar het begin van de pagina