Rode esdoorn
Acer rubrum · Sapindaceae
Ook bekend als: canadese esdoorn
De rode esdoorn (Acer rubrum, ook Canadese esdoorn genoemd) is een snelgroeiende bladverliezende boom die in het najaar rood, oranje en geel kleurt. Hij is volledig winterhard en makkelijk te houden, mits de bodem niet te kalkrijk is. Let op: voor paarden zijn verwelkte en dode bladeren zeer giftig.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -44 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 12–38 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de rode esdoorn
Acer rubrum hoort bij de zeepboomfamilie (Sapindaceae) en komt van nature voor in het oosten van Noord-Amerika, van het zuidoosten van Manitoba en Newfoundland tot Florida en Oost-Texas. Daar groeit hij in moerassen, in loofbossen en op arme, droge grond, van zeeniveau tot ongeveer 900 m hoogte.
De kroon is meestal rond tot ovaal of wat onregelmatig eivormig, met opgaande takken. De bladeren staan tegenover elkaar, hebben drie tot vijf handvormige lobben met een gezaagde rand en zijn ongeveer 5-10 cm lang en breed. Ze zijn boven groen en onder grijsachtig, en zitten aan rode bladstelen.
In maart en april bloeit de boom, vóór de bladeren verschijnen, met kleine rode bloemen in korte, hangende trossen. Daarna volgen paarsgewijs gevleugelde zaden (samara's) van ongeveer 2 cm, rood, roze of geel en bij rijpheid bruin. De groei is snel.
Kweken en verzorging
Standplaats
Zet de rode esdoorn in volle zon tot halfschaduw. In de zon krijg je de mooiste herfstkleur.
Geef de boom ruim de ruimte. Hij vormt een dichte mat van ondiepe wortels vlak onder het oppervlak, waardoor planten eronder het moeilijk krijgen. Houd daar rekening mee bij het kiezen van een plek.
De vroege bloemen leveren stuifmeel en nectar voor bijen, en zaden en knoppen dienen als voedsel voor vogels en zoogdieren.
Water geven
De boom houdt van vochtige grond en verdraagt natte plekken en af en toe overstroming. Daardoor past hij ook op een vochtige locatie in de tuin. Is hij eenmaal gevestigd, dan neemt hij af en toe droge grond voor lief, maar de droogtetolerantie is middelmatig.
Geef extra water in juni, juli en augustus, zeker bij een jonge boom.
Bodem
De rode esdoorn past zich aan veel grondsoorten aan: leem, klei, zand en humusrijke grond zijn allemaal mogelijk. Het liefst staat hij in vochtige, goed doorlatende en licht zure grond, met een pH van ongeveer 5,0 tot 7,0.
Op kalkrijke (alkalische) grond kan chlorose optreden, waarbij de bladeren geel worden.
Planten en zaaien
Plant de boom in maart, april, oktober of november, met veel ruimte rondom. Hij laat zich gemakkelijk verplanten.
Zaaien kan in oktober en november.
Snoeien
Snoeien kan in januari, juli en augustus. Bij verwelkende takken, mogelijk door verticillium, snijd je het dode hout weg en zorg je dat de boom verder gezond blijft.
Overwinteren
De rode esdoorn is volledig winterhard en kan volgens de gegevens temperaturen tot ongeveer -44 °C aan. Een gewone Nederlandse winter is geen probleem. De rustperiode loopt van december tot en met februari.
Vermeerderen
Vermeerderen kan met zaad, door enten of met stekken. Als geschikte momenten staan mei, juni en oktober aangegeven.
Problemen en ziekten
Gele bladeren met groen blijvende nerven wijzen op mangaantekort in alkalische grond. Verzuur de bodem of geef gechelateerd mangaan.
Verwelkende takken kunnen komen door verticillium-verwelking: snoei het dode hout weg en houd de boom gezond. Ook teervlekkenziekte kan voorkomen.
Mogelijke plagen zijn bladluizen, bladcicaden, boorders, schildluizen en rupsen.
Gebruik
Het sap van de rode esdoorn wordt op kleine schaal gebruikt voor ahornsiroop.
Veiligheid
Veilig voor katten en honden- Katten
- Niet giftig
- Honden
- Niet giftig
- Paarden
- Zeer giftig
Voor katten, honden en mensen is de rode esdoorn niet giftig. Voor paarden is hij zeer giftig. Het gaat om verwelkte en dode bladeren, met de stoffen galluszuur, tannines en pyrogallol. Verwelkte bladeren zijn het giftigst. Bij paarden kan dit leiden tot schade aan rode bloedcellen met bloedarmoede, donkere urine, zwakte, benauwdheid, koliek, hoefbevangenheid en de dood. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies; twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia
















































































