Perzisch ijzerhout
Parrotia persica · Hamamelidaceae
Ook bekend als: parrotia
Perzisch ijzerhout (ook wel parrotia of Parrotia persica genoemd) is een langzaam groeiende, bladverliezende boom die vooral in de herfst opvalt door zijn vurige bladkleur. Hij is makkelijk in de verzorging en in Nederland volledig winterhard. Hieronder lees je waar hij het best staat en wat hij nodig heeft.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -30 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 4,5–15 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van Perzisch ijzerhout
Perzisch ijzerhout is een ronde, rechtopgaande boom, vaak meerstammig, met uitstaande takken. Je kunt hem opkweken tot een enkele stam of als grote struik laten groeien. De groei is langzaam.
Het blad is eenvoudig, ovaal tot langwerpig, met een golvende, grof getande bovenrand. Het loopt roodpaars uit, wordt in de zomer glanzend groen en kleurt in de herfst sterk: geel, oranje, rood en paars komen allemaal voor.
In februari en maart bloeit de boom op kale takken. De bloemen hebben geen kroonblaadjes, maar een opvallende bos rode meeldraden met bruinachtige schutblaadjes. Ze zijn klein en niet bijzonder opvallend en ruiken niet. Daarna ontstaan kleine bruine, houtige doosvruchten die openspringen en glanzende bruine zaden vrijgeven.
De soort komt van nature uit het Kaspische gebied van noordelijk Iran (Alborzgebergte) en zuidoostelijk Azerbeidzjan, en staat ook vermeld voor Transkaukasië. Daar groeit hij gewoonlijk in loofbossen op lage tot middelhoge hoogte.
Kweken en verzorging
Standplaats
Kies een zonnige plek, want in volle zon is de herfstkleur het mooist. Lichte schaduw verdraagt hij ook. Geef de boom ruimte voor een brede kroon.
Water geven
Houd jonge bomen gelijkmatig vochtig. Een gevestigde boom redt zich ook tijdens droge periodes, want de droogtetolerantie is hoog. In juni, juli en augustus geef je iets meer water, vooral aan jonge exemplaren.
Bodem
Perzisch ijzerhout staat graag in vochtige, goed doorlatende leem, bij voorkeur licht zuur (pH ongeveer 5,0 tot 6,5). Hij past zich aan klei en zand aan, maar houdt niet van sterk kalkrijke grond.
Bemesten
Bemesten kan in april, aan het begin van het groeiseizoen. Veel meer heeft deze boom meestal niet nodig.
Planten
Plant in het najaar (oktober, november) of in het voorjaar (maart, april). Zoek een zonnige plek met ruimte voor de kroon en vermijd zware kalkgrond.
Snoeien
Perzisch ijzerhout heeft weinig snoeiwerk nodig. Haal kruisende of beschadigde takken weg in juli en augustus, of aan het eind van de winter. Wil je een boom met één stam, begin dan met opkweken terwijl de boom nog jong is.
Overwinteren
De boom is volledig winterhard tot ongeveer -30 °C, ruim onder een typisch Nederlands winterminimum van -12 °C. Bescherming is niet nodig zodra hij is aangeslagen. In november, december en januari rust hij.
Vermeerderen
Vermeerderen kan met zaad, door afleggers of met stekken. Zaaien doe je in oktober; voor vermeerdering in het algemeen zijn juni, juli en oktober de aangewezen maanden.
















































































