Amberboom

Liquidambar styraciflua · Altingiaceae

Ook bekend als: liquidambar, amerikaanse amberboom, Storaxboom

De amberboom (Liquidambar styraciflua), ook liquidambar of Amerikaanse amberboom genoemd, is een snelgroeiende bladverliezende boom met sterrenvormige bladeren die in de herfst rood, paars, oranje en geel kleuren. Hij is winterhard in het Nederlandse klimaat en gemakkelijk in onderhoud, mits hij ruimte en vochtige, niet-kalkrijke grond krijgt.

Licht: Volle zon, Zon tot halfschaduw
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 10–28 °C, min. -29 °C
Moeilijkheid: Makkelijk
Hoogte: 15–45 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

ZaaienUitplantenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiOogstRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Amberboom in het kort

De amberboom wordt meestal 15 tot 45 meter hoog en 12 tot 15 meter breed. De kroon is regelmatig, piramidevormig tot eivormig. Sommige bomen hebben kurkribben op de takken. De groei is snel.

Het blad is glanzend donkergroen met vijf tot zeven spitse lobben en een getande rand. Het ruikt aromatisch als je het kneust. In april en mei verschijnen kleine, onopvallende geelgroene bloemetjes in bolvormige trossen. De boom draagt mannelijke en vrouwelijke bloemen op dezelfde plant.

Na de bloei ontstaan stekelige, houtige bollen van 2,5 tot 4 cm doorsnede. Ze bestaan uit veel capsules met gevleugelde zaden en blijven de hele winter hangen. In oktober en november geeft de boom zijn mooiste herfstkleur.

Kweken en verzorging

Standplaats en licht

Zet de amberboom in volle zon tot halfschaduw. Houd rekening met zijn eindformaat: hij is geschikt voor een ruime tuin, niet voor een klein plantvak.

Plant hem niet vlak langs paden of terrassen. De vruchtbollen vallen tussen december en april naar beneden en liggen dan als stekelige hindernis in de weg. Op natte, vochtige plekken in de tuin voelt de boom zich goed thuis, want in het wild groeit hij in rivierdalen en overstromingsgebieden, maar ook op drogere hellingen.

Water geven

De amberboom wil gelijkmatig vochtige grond. Jonge bomen krijgen in droge perioden water. Hij verdraagt droogte slecht, dus geef in juni, juli en augustus wat meer water als het lang droog blijft.

Een oudere boom op vochtige grond redt zich in ons klimaat doorgaans zelf.

Grond

Kies vochtige, goed doorlatende grond die neutraal tot zuur is (pH ongeveer 5 tot 7). Leem-, klei- en zandgrond zijn allemaal goed, zolang het water niet blijft staan.

Op kalkrijke grond doet de boom het slecht. Langdurig in een pot houden is niet geschikt.

Bemesten

Als je wilt bemesten, doe dat in maart en april, aan het begin van het groeiseizoen.

Snoeien

Snoei, als het nodig is, in januari en februari, wanneer de boom in rust is. De natuurlijke, regelmatige kroonvorm heeft meestal weinig snoei nodig.

Planten

Plant de amberboom in het voorjaar, in maart of april. De wortels hebben drie tot vier maanden nodig om van het verplanten te herstellen. De boom heeft een ondiep wortelstelsel en herstelt na verplanten langzaam, dus kies meteen de definitieve plek.

Houd ruim afstand tot paden, vanwege het vruchtafval.

Overwinteren

De amberboom is winterhard tot ongeveer -29 °C. Een gewone Nederlandse winter, met lage temperaturen rond -12 °C, is geen probleem en bescherming is niet nodig. Januari, februari, november en december vormen zijn rustperiode.

Vermeerderen

Je kunt amberbomen vermeerderen met zaad, stekken of enten. Zaaien kan in maart en april. Stekken en andere vermeerdering kan in maart, april en juni. Cultivars worden meestal geënt.

Veelvoorkomende problemen

Stekelige bollen op de grond: de vruchtbollen vallen tussen december en april. Opharken is de oplossing, of kies een vruchtloze cultivar.

Gele bladeren met groene nerven: dit is ijzergebrek (chlorose) op kalkrijke grond. Verzuur de grond of kies een andere plek.

Gebruik

De boom wordt vooral als sierboom geplant, om de herfstkleur en de geur van het blad. De vruchten blijven in de winter hangen en trekken vogels aan, en de zaden dienen als voedsel voor kleine zoogdieren.

De hars (storax) werd traditioneel gebruikt als wierook en medicijn, en de Maya's gebruikten de geurende gom. De plant is niet eetbaar.