Paardenkastanje

De paardenkastanje staat het best op een lichte, open plek. Hij verdraagt zon tot halfschaduw. Houd rekening met zijn eindformaat: deze boom heeft veel ruimte nodig, boven en onder de grond, en past niet in een kleine tuin.

De boom houdt van gelijkmatig vochtige, goed doorlatende grond en verdraagt droogte slecht. In droge zomers komt bladverbranding vaak voor. Geef extra water in juni, juli en augustus, en bij voorkeur diep in plaats van vaak een klein beetje. Een mulchlaag helpt de grond vochtig te houden.

Kies diepe, voedselrijke, humusrijke leemgrond die vochtig is maar goed water doorlaat. Een grond die uitdroogt is minder geschikt.

Bemest in maart en april, aan het begin van het groeiseizoen.

Snoei in januari, februari, november en december, wanneer de boom in rust is. Houd de boom vitaal; dat helpt ook tegen ziekten als bloedingsziekte.

Plant in maart, oktober of november. Zaaien kan in oktober en november. Geef een jonge boom na het planten in droge periodes voldoende water, want de soort houdt niet van uitdroging.

De paardenkastanje is volledig winterhard en heeft geen bescherming nodig. Hij kan temperaturen tot ongeveer -30 °C aan, ruim onder de gebruikelijke winterminima in Nederland van rond -12 °C.

Vermeerderen gaat met zaad of door enten. Dit gebeurt in oktober en november. De kastanjes zelf zijn het zaad.

Bruin, gevlekt blad in de zomer komt door bladvlekkenziekte of de kastanjemineermot. Hark gevallen bladeren op en ruim ze op; verder is het vooral een kwestie van het cosmetisch accepteren.

Verschroeide bladranden wijzen op droge grond of hitte. Mulch en geef diep water in droge periodes.

Donkere, vochtige plekken op de stam kunnen op bloedingsziekte wijzen. Raadpleeg een boomverzorger en houd de boom in goede conditie.

Verder worden de kastanjeschildluis, meeldauw en houtrotschimmels genoemd. De larven van de mineermot voeden zich met het blad.

De kastanjes zijn rauw giftig en worden niet gegeten. Verwar ze niet met de tamme kastanje. Een extract uit het zaad (aescine) wordt traditioneel gebruikt in kruidenproducten voor de bloedsomloop in de aderen, maar het rauwe materiaal is onveilig.