Vederesdoorn
Acer negundo · Sapindaceae
Ook bekend als: witte esdoorn
De vederesdoorn (Acer negundo), ook witte esdoorn genoemd, is een snelgroeiende, makkelijke boom die zich aanpast aan bijna elke grond. Hij wordt groot en heeft brosse takken, dus de plek moet met zorg gekozen worden.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -43 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 8–20 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de vederesdoorn
De vederesdoorn is een bladverliezende boom uit de zeepboomfamilie (Sapindaceae). Hij wordt meestal 8 tot 20 m hoog en 6 tot 15 m breed. De kroon is onregelmatig rond, de boom is vaak meerstammig en hij is kortlevend.
Het blad zit tegenover elkaar en is geveerd, met 3 tot 7 getande, heldergroene blaadjes. Daarin verschilt hij van andere esdoorns. In de herfst kleurt het blad geel.
In maart en april bloeit de boom, vóór de bladeren verschijnen, met kleine geelgroene bloemen. Mannelijke en vrouwelijke bloemen zitten op aparte bomen. De vruchten zijn paarsgewijs gevleugelde nootjes van 2 tot 4 cm in hangende trossen. Ze zijn eerst groengeel, worden later bruin en blijven tot in de winter hangen.
De soort komt van nature voor in Noord-Amerika, van Canada tot Mexico, Guatemala en Honduras, op vochtige grond langs beken, in overstromingsvlakten en in bosrijke gebieden.
Kweken en verzorging
Standplaats
De vederesdoorn groeit in volle zon en in zon tot halfschaduw. Alleen diepe schaduw verdraagt hij slecht.
Door de snelle groei en de grote kroon heeft hij veel ruimte nodig. Plant hem niet vlak bij gebouwen, omdat de takken bij wind of sneeuw kunnen afbreken. Op natte plekken, zoals langs een waterkant, voelt hij zich van nature thuis.
Water geven
De boom houdt van een vochtige standplaats, maar is als hij goed is aangeslagen goed bestand tegen droge perioden. Geef een jonge boom in het eerste jaar regelmatig water. Bij een gevestigde boom is dat meestal niet meer nodig.
Grond
De vederesdoorn is weinig veeleisend: hij groeit in grof, middelmatig en fijn gestructureerde grond, ook in kalkrijke. Leem en klei zijn prima. De zuurgraad mag ongeveer tussen pH 5,5 en 8,5 liggen. Het liefst staat hij in vochtige, goed doorlatende grond.
Snoeien
Snoei in de winter, wanneer de boom in rust is (januari, februari, november en december). Verwijder dan zwakke, kruisende of gebroken takken. Het hout is bros, dus een regelmatige controle op zwakke takken voorkomt takbreuk.
Planten en zaaien
Plant de boom in maart, april, oktober of november uit. Zaaien kan in maart, april en oktober.
Wie geen last wil van zaailingen, kiest een mannelijke boom of een zaadloze cultivar.
Overwinteren
De vederesdoorn is volledig winterhard en heeft geen bescherming nodig. Zelfs een typische Nederlandse winter, met een laagste temperatuur rond -12 °C, is geen probleem; de boom overleeft tot ongeveer -43 °C.
Vermeerderen
Vermeerderen gaat via zaad. Oktober en november zijn de maanden die voor vermeerdering worden genoemd. Zaailingen komen vaak spontaan op onder vrouwelijke bomen.
Problemen en plagen
Het grootste probleem is takbreuk door het brosse hout. Snoei zwakke takken weg en plant de boom niet vlak bij gebouwen.
Vrouwelijke bomen zaaien zich rijkelijk uit. Kies een mannelijke of zaadloze cultivar en verwijder zaailingen vroeg. De boom zaait zich sterk uit en wordt in veel gebieden waar hij verwilderd is, als onkruidachtig en invasief gezien.
Mogelijke plagen zijn de esdoornwants en insecten die in het hout boren. Ziekten die kunnen voorkomen zijn antracnose, meeldauw en takkanker.
Gebruik
Het sap van de vederesdoorn is eetbaar. Het kan worden afgetapt en ingekookt tot siroop. De bloemen zijn goed voor bestuivers, en vogels eten de zaden. De boom past in natuurlijke beplanting langs water.
















































































