Zuring
Rumex acetosa · Polygonaceae
Ook bekend als: veldzuring, tuinzuring, Zurkel
Zuring, ook bekend als veldzuring of tuinzuring, is een winterharde vaste plant met sappige, citroenachtig zure bladeren. Hij is makkelijk te telen in de border, maar ook in een pot op het balkon. Met de juiste snoei geeft hij van maart tot oktober vers blad.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–22 °C, min. -25 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,3–1 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van zuring
Zuring (Rumex acetosa) hoort bij de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). Het is een slanke, rechtopgroeiende vaste plant die een bladrozet vormt met bloemstengels erboven. Hij wordt ongeveer 30 tot 100 cm hoog.
De bladeren zijn pijlvormig, sappig en groen, met een zure, citroenachtige smaak. De onderste bladeren hebben een lange steel, de bovenste zitten zonder steel aan de stengel en kleuren vaak karmozijnrood. In mei, juni en juli verschijnen de bloemen in kransvormige aren: kleine, roodgroene bloempjes die later paarsachtig worden. De planten zijn tweehuizig, er zijn dus aparte mannelijke en vrouwelijke exemplaren.
Van nature groeit zuring in heel Europa en gematigd Azië, in weiden en grasland, ook op arme grond. De wortels gaan diep de grond in.
Kweken en verzorging
Standplaats
Zuring staat graag zonnig. Hij verdraagt ook lichte schaduw, maar dan blijven de bladeren milder van smaak. Door de diepe wortels kun je de plant het best op een vaste plek laten staan. Hij past in een kruidentuin of moestuin, maar doet het ook goed in een pot op balkon of terras.
Water geven
Zuring heeft een gemiddelde waterbehoefte. De grond mag vochtig zijn, maar het water moet goed weg kunnen. Geef in juni, juli en augustus wat meer water, zodat de bladeren sappig blijven. De luchtvochtigheid hoeft niet bijzonder hoog te zijn, een gemiddelde vochtigheid is genoeg.
Grond en verpotten
Geschikt zijn leemgrond, humusrijke grond en gewone potgrond, mits vochtig en goed doorlatend. Zuring komt van nature voor op arme grond en is dus niet veeleisend. Een plant in een pot verpot je in maart of april.
Bemesten
Geef in het voorjaar compost of een gebalanceerde meststof, bijvoorbeeld in april en mei. Na een flinke oogst kun je opnieuw voeden, bijvoorbeeld in juli.
Snoeien en terugknippen
Knip de bloemstengels weg zodra ze verschijnen. Zo blijft de plant bladeren maken in plaats van zaad. Snij de plant in juni of juli stevig terug, dan komt er vers blad voor in de plaats.
Zaaien en planten
Je kunt zuring buiten zaaien in maart, april en mei, en nog eens in augustus. Wil je voorzaaien, doe dat dan binnen in februari of maart. Jonge planten gaan in april of mei naar buiten. Houd ongeveer 30 cm afstand tussen de planten.
Overwinteren
Zuring is volledig winterhard en kan in Nederland gewoon buiten blijven. In de winter sterft hij af of krimpt hij terug tot een rozet. December, januari en februari zijn de rustmaanden, daarna loopt hij vanzelf weer uit.
Vermeerderen
Zuring vermeerder je door zaaien of door delen. Delen kan in maart, april of september.
Plagen
Slakken, naaktslakken en bladluizen komen op zuring af, evenals de zuringbladwesp. Controleer vooral jonge bladeren regelmatig. Bladeren zijn ook voedsel voor de rupsen van verschillende vlinders en nachtvlinders, dus een beetje vraat hoort erbij.
Oogsten en gebruiken
Je kunt zuring van maart tot en met oktober oogsten. Gebruik de bladeren en jonge scheuten. Het citroenachtige blad past in soep, sauzen en salades, en bij vis. Het smaakt het best als het jong is. Eet het met mate, want zuring bevat oxaalzuur.









































































































