Viburnum tinus

Viburnaceae

Ook bekend als: lauriersneeuwbal, laurierachtige sneeuwbal, Tinussneeuwbal

Viburnum tinus, ook lauriersneeuwbal genoemd, is een groenblijvende struik met geurende bloemen in de wintermaanden. Hij is makkelijk in onderhoud en past goed in een pot of als haag. Bij strenge vorst heeft hij in ons klimaat wel bescherming nodig.

Licht: Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 8–25 °C, min. -10 °C
Moeilijkheid: Makkelijk
Hoogte: 2–7 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

UitplantenVerpottenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloei

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van de lauriersneeuwbal

Viburnum tinus is een dichte, ronde, meerstammige en groenblijvende struik, zelden een kleine boom. Hij groeit in een gematigd tempo en wordt 2 tot 7 m hoog. De breedte ligt meestal rond 1,8 tot 3,6 m. In een pot blijft hij doorgaans kleiner dan deze maten.

De bladeren zijn glanzend donkergroen, eirond tot elliptisch, 4 tot 10 cm lang en hebben een gave rand. Aan de onderkant zijn ze lichter. Er bestaan ook bonte vormen. Een blad blijft ongeveer 2 tot 3 jaar aan de plant.

Van december tot april verschijnen platte schermen van 5 tot 10 cm breed met kleine, geurende bloemen. De knoppen zijn roze tot rood en de bloemen openen wit. Daarna volgen metaalblauwe vruchtjes van 5 tot 7 mm die donkerblauw kleuren. De winterbloei voedt bijen en vlinders, de vruchten zijn voedsel voor vogels en de dichte struik biedt dekking.

De soort komt van nature uit het Middellandse Zeegebied en Noord-Afrika, van Portugal en Spanje tot Turkije, Marokko en Tunesië. Hij groeit daar op schaduwrijke, vochtige plekken in struikgewas.

Kweken en verzorging

Standplaats en licht

De plant gedijt in volle zon tot halfschaduw en verdraagt ook vrij diepe schaduw. Op een balkon is bijna elke plek geschikt, zolang hij beschut staat tegen harde wind.

Water geven

Geef jonge planten regelmatig water. Een goed ingegroeide struik verdraagt droogte goed. Geef in juni, juli en augustus wat meer water, zeker bij een plant in een pot.

Grond en verpotten

Viburnum tinus past zich aan de meeste grondsoorten aan, ook klei en zand, mits de drainage goed is. Humusrijke, vochtige en goed doorlatende grond is het beste. Verpot in april.

Voeding

Geef de struik in maart en april voeding, aan het begin van het groeiseizoen.

Snoeien

Snoei in april en mei, na de bloei. Zo behoud je de dichte, ronde vorm, ook als je de plant als haag gebruikt.

Planten

Plant in maart, april, oktober of november, in zon tot halfschaduw. Met een tweede viburnum in de buurt zet de plant makkelijker vruchten.

Overwinteren

De plant verdraagt ongeveer -10 °C. Een gewone winterkou in Nederland kan tot ongeveer -12 °C komen, dus buiten staat hij tijdens strenge vorst op het randje. Bescherm hem tegen strenge kou en wind, bijvoorbeeld door hem op een beschutte plek te zetten.

Vermeerderen

Je kunt de struik vermeerderen met stekken, met afleggers of met zaad. Stekken doe je in juni, juli of augustus.

Veelvoorkomende problemen

Let op schade van de viburnumkever: bladeren met gaten of die tot op de nerven zijn kaalgevreten. Verwijder de larven in het voorjaar en spuit zo nodig.

Een wit, poederig laagje op de bladeren is meeldauw. Zorg voor goede luchtcirculatie en geef geen water over het blad. Donkere bladvlekken komen van schimmels of algen. Haal aangetaste bladeren weg en houd het blad droog.

Verder kunnen bladluizen, trips, spintmijten, schildluizen en taxuskevers voorkomen.