Hulst

Hulst groeit in volle zon tot halfschaduw en verdraagt ook schaduw. In ons klimaat is hulst winterhard: de meeste soorten doorstaan ruim de -12 °C, een typisch winterminimum hier. Controleer bij aankoop wel de soort, want tropische hulstsoorten zijn niet vorstbestendig.

Jonge planten krijgen regelmatig water. Een ingegroeide hulst kan goed tegen een droge periode. Geef in juni, juli en augustus iets meer water, vooral als het langere tijd droog blijft.

Hulst houdt van zure, goed doorlatende grond die rijk is aan organische stof en vochtig blijft. De pH ligt bij voorkeur tussen 5 en 6,5. De plant verdraagt veel grondsoorten, zoals leem, klei en zand.

Bemest in maart en april, als de groei op gang komt. Gebruik een mest die bij zure grond past.

Hulst verdraagt snoeien en vormsnoei goed. Snoei in februari en maart, dus eind winter of begin voorjaar. Een extra snoeibeurt in juli is mogelijk. Zorg dat er een mannelijke plant in de buurt staat, want die is nodig voor de bestuiving.

Plant hulst in maart en april of in oktober en november. Wil je bessen, zet dan zowel een mannelijke als een vrouwelijke plant. Voor een haag geldt hetzelfde als je vruchten wilt.

Winterharde soorten hebben geen bescherming nodig. De rustperiode loopt van november tot en met februari.

Gele bladeren wijzen vaak op kalkrijke grond. Verzuur de grond of geef ijzerchelaat.

Uitblijvende bessen komen meestal doordat er een mannelijke bestuiver ontbreekt of doordat je alleen een mannelijke plant hebt. Plant een mannelijke en een vrouwelijke plant.

Mogelijke plagen zijn spintmijt, aaltjes en schildluis.

Hulst is geschikt als snijgroen. De oogst valt in december. De bladeren van een paar soorten, zoals yerba mate, yaupon en guayusa, worden als thee gezet, maar de meeste hulstsoorten zijn bitter en maken je misselijk. Eet of brouw dus niets van de hulst in je tuin.