Camelia

Camellia · Theaceae

Ook bekend als: camelia's

De camelia (Camellia, ook wel camellia genoemd) is een groenblijvende struik met glanzend donkergroen blad en grote, opvallende bloemen. Ze groeit langzaam, maar wordt met de jaren een dichte struik of kleine boom. In het Nederlandse klimaat is ze winterhard, mits je haar een beschutte plek en zure grond geeft.

Licht: Halfschaduw
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 10–25 °C, min. -15 °C
Moeilijkheid: Gemiddeld
Hoogte: 0,6–6 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

UitplantenVerpottenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiVorstbescherming

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van de camelia

De camelia is een groenblijvende struik, vaak met meerdere stammen en een dichte, rechtopgaande of uitwaaierende groeiwijze. Afhankelijk van soort en cultivar wordt ze ongeveer 60 cm tot 6 m hoog en 60 cm tot 3 m breed. Ze groeit langzaam.

Het blad is glanzend, donkergroen en leerachtig, met een gezaagde rand. De bloemen zijn enkel tot volledig dubbel, meestal wit, roze, rood, geel of tweekleurig, met een opvallende krans van gele meeldraden. Ze meten ruwweg 1 tot meer dan 12 cm in doorsnede en geuren vaak. De bloeitijd verschilt per soort van herfst tot lente; bij ons bloeit de camelia gewoonlijk van februari tot en met mei. Na de bloei ontstaan harde, houtige doosvruchten met 4 tot 5 donkerbruine zaden.

De plant komt van nature uit Oost- en Zuid-Azië, van de Himalaya tot Japan en Indonesië, waar ze in vochtige bossen groeit.

Kweken en verzorging

Standplaats

Camelia's staan het best in halfschaduw. Kies een plek die beschut is tegen vroege ochtendzon, hete middagzon en koude, droge wind. Vooral de knoppen zijn gevoelig: koude wind of droogte kan ze doen afvallen.

Water geven

Houd de grond gelijkmatig vochtig. Een camelia verdraagt droogte slecht. Geef vooral in juni, juli en augustus extra water. Wisselend droog en nat is een veelvoorkomende oorzaak van knopval.

Grond en verpotten

Een camelia wil vochtige, goed doorlatende, humusrijke en licht zure leemgrond met een pH van ongeveer 5,0 tot 6,5. Kalkrijke grond wordt door de meeste soorten slecht verdragen. In een pot gebruik je een mengsel voor zuurminnende planten (rododendronaarde).

Verpotten doe je in april of mei.

Voeding

Bemest de camelia in april en mei, in de periode na de bloei.

Snoeien

Snoei licht, direct na de bloei, in april en mei. Snoei terug tot aan de groei van vorig jaar, zodat je de knoppen voor het volgende seizoen niet weghaalt.

Planten

De beste plantmomenten zijn maart, april, oktober en november. Houd de wortelhals op grondniveau en bedek de grond met een mulchlaag.

Overwinteren

In ons klimaat is de camelia winterhard, maar bescherm haar tegen koude, droge wind. Let vooral op in december, januari en februari: bescherm de knoppen en leg een laag mulch rond de plant.

Vermeerderen

Camelia's vermeerder je door te stekken, af te leggen of te enten. De beste periode voor stekken is juli en augustus.

Veelvoorkomende problemen

Afvallende knoppen: meestal door droge grond of koude wind. Geef gelijkmatig water en zorg voor beschutting.

Gele bladeren: wijzen op kalkrijke grond of slechte drainage. Gebruik zure compost en verbeter de afwatering.

Bruine bloemblaadjes: komen door bloemrot of vorst. Verwijder gevallen bloemen en vervang de mulchlaag.

Gebruik

De camelia is ook een goede snijbloem. Als haag vormt ze een rustige, groenblijvende afscheiding. Van de bladeren van Camellia sinensis maak je thee; de zaden van Camellia oleifera en Camellia japonica worden geperst tot kookolie. Bijen en andere bestuivers bezoeken de bloemen.