Pieris japonica (rotsheide) met hangende witte bloemtrossen en glanzend groen blad

Foto: 5snake5, CC0, Wikimedia Commons

Foto: Alpsdake, CC0, Wikimedia Commons

Foto: Ewen Cameron; R. O. Gardner, CC BY 4.0, Wikimedia Commons

Foto: Ewen Cameron; R. O. Gardner, CC BY 4.0, Wikimedia Commons

Foto: I.Sáček, senior, CC0, Wikimedia Commons

Foto: I.Sáček, senior, CC0, Wikimedia Commons

Struiken Haagplanten

Pieris japonica

Ericaceae

Ook bekend als: pieris, rotsheide

Giftig voor katten en honden · details ↓

Pieris japonica, ook wel pieris of rotsheide genoemd, is een groenblijvende heester met glanzend blad, sierlijke bloemtrossen in het voorjaar en kleurrijke nieuwe scheuten. Hij houdt van dezelfde zure, humusrijke grond als een rododendron en groeit langzaam. Met de juiste standplaats is hij goed winterhard in het Nederlandse klimaat.

Licht: Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 10–24 °C, min. -17 °C
Moeilijkheid: Gemiddeld
Hoogte: 1–4 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

UitplantenVerpottenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiVorstbeschermingRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van pieris japonica

Pieris japonica komt van nature uit het oosten en zuiden van China, Japan en Taiwan, waar hij op berghellingen met struikgewas groeit. Het is een dichte, rechtopgaande tot afgeronde heester, vaak met meerdere stammen. Er bestaan ook dwergcultivars.

De plant wordt meestal 1 tot 4 meter hoog en ongeveer 1,5 tot 2,5 meter breed. De groei is langzaam. Het blad is leerachtig, glanzend donkergroen met fijn getande randen en staat in rozetten aan de uiteinden van de scheuten. Het jonge blad is brons, koperkleurig of rood.

In maart tot en met mei hangen er geurende, urnvormige bloemtrossen, wit of soms roze. De knoppen worden al in de late zomer aangelegd en zijn de hele winter sierend. Daarna volgen kleine, droge, bruine zaaddozen die tot in de winter blijven hangen. Bijen en andere bestuivers bezoeken de bloemen.

Kweken en verzorging

Standplaats en licht

Pieris groeit in zon tot halfschaduw. Een plek in halfschaduw is het veiligst, en schaduw in de middag helpt als het warm en droog is. Zet de struik beschut tegen koude, uitdrogende wind, want die kan het blad en vooral de bloemknoppen beschadigen.

Houd bij het kiezen van een plek rekening met de uiteindelijke maat van de struik, zeker bij een hoge cultivar.

Water geven

Houd de grond gelijkmatig vochtig, maar nooit drassig. De wortels zijn ondiep, vezelig en houden niet van natte voeten. Pieris verdraagt droogte slecht, dus geef extra water in juni, juli en augustus.

Een laag organische mulch houdt het vocht vast. Gebruik bij voorkeur regenwater, zeker als het kraanwater hard is.

Grond en verpotten

Pieris heeft zure, humusrijke grond nodig met een pH van ongeveer 4,5 tot 6. Verbeter de grond met bladgrond of rhododendrongrond. Hij is kalkmijdend en houdt van dezelfde omstandigheden als een rododendron. De grond moet vochtig en toch goed doorlatend zijn.

De wortels houden niet van verstoring. Verpot daarom alleen als het nodig is, bij voorkeur in april.

Bemesten

Geef in april en mei een speciale meststof voor zuurminnende planten of een langzaam werkende meststof. Mulch daarna met organisch materiaal.

Snoeien

Snoei licht, direct na de bloei, in mei of juni. De knoppen voor volgend jaar zitten aan het oude hout, dus te laat of te hard snoeien gaat ten koste van de bloei. Verwijder dode toppen en uitgebloeide bloemtrossen.

Planten

Plant in het voorjaar (maart, april) of in de herfst (oktober, november). Kies een beschutte plek in halfschaduw met zure grond. Houd ongeveer 120 cm plantafstand aan, bijvoorbeeld voor een lage haag.

Overwinteren

Pieris is winterhard en kan tot ongeveer -17 °C aan, terwijl het in een gewone winter hier tot rond -12 °C vriest. De struik rust in december, januari en februari. Zorg voor beschutting tegen koude, uitdrogende wind en bescherm de bloemknoppen in januari en februari tegen strenge vorst.

Vermeerderen

Pieris is te vermeerderen met stekken, afleggers of zaad. Neem stekken in juli en augustus.

Problemen en oplossingen

Gele bladeren komen meestal door te kalkrijke grond (chlorose). Gebruik rhododendrongrond en regenwater.

Bleke, gestippelde bladeren wijzen op netwantsen. Spuit met insectenzeep en houd de plant uit de hete, droge zon.

Bruine scheuten kunnen wijzen op taksterfte of phytophthora. Snoei het aangetaste hout weg en verbeter de drainage.

Bruine bloemknoppen komen door vorst of winterwind. Plant de struik op een beschutte plek.

Verder kunnen aaltjes, bladvlekkenziekte en wortelrot voorkomen.

Veiligheid

Giftig voor katten en honden

Katten: Giftig
Honden: Giftig
Paarden: Giftig
Mensen: Giftig

Pieris japonica is giftig voor katten, honden, paarden en mensen. De giftige delen zijn de bladeren, bloemen en nectar. Het gaat om grayanotoxinen. Symptomen zijn kwijlen, braken, diarree, zwakte, lage bloeddruk en hartfalen. Een paar bladeren kunnen al ernstige vergiftiging veroorzaken. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.

Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia