Perovskia
Salvia yangii · Lamiaceae
Ook bekend als: blauwspirea, russische salie, reuzenlavendel
Perovskia, ook bekend als blauwspirea, Russische salie of reuzenlavendel, vormt van de zomer tot in de herfst een wolk van blauwviolette bloemen boven zilvergrijs blad. Het is een makkelijke, volledig winterharde plant voor een zonnige, droge plek.
- Licht
- Volle zon
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 15–30 °C, min. -35 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,5–1,2 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van perovskia
Perovskia (Salvia yangii) hoort bij de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Het is een bladverliezende halfheester met een houtige basis en veel stijve, rechtopstaande stengels. De pol wordt 50 tot 120 cm hoog en 60 tot 120 cm breed.
Het blad is grijsgroen tot zilverkleurig, 3 tot 5 cm lang, fijn ingesneden en behaard. Als je erover wrijft, geeft het een sterke geur af. De kleine, tweelippige buisbloemen zijn blauw tot violet en zitten met paarse, behaarde kelken in grote, luchtige pluimen. Ze bloeien van juni tot en met oktober en geuren ook.
De plant komt van nature voor op steppen, droge heuvels en graslanden in zuidwestelijk en Centraal-Azië, van Afghanistan en Pakistan tot Tibet.
Kweken en verzorging
Standplaats: volle zon
Perovskia wil volle zon. In de schaduw zakken de stengels open en bloeit de plant minder. Door de losse, luchtige bouw past hij goed in vaste-plantenborders, in de rotstuin en als snijbloem in een boeket. Combineer hem met andere planten die van droogte houden.
Water geven
De plant is zeer droogtetolerant en doet het het best in droge tot af en toe uitdrogende grond. Natte grond is het grootste risico. Een lage luchtvochtigheid is geen probleem.
Grond
Elke goed doorlatende grond voldoet, ook arme en droge grond. Zand, leem, grind en kalkrijke grond zijn allemaal prima. Bij waterverzadigde grond gaan de wortels rotten. Zware of natte tuingrond verbeter je dus met zand of grind. Een te rijke bodem maakt de stengels slap.
Planten
Plant perovskia in april, mei of september op een zonnige plek. Houd ongeveer 75 cm afstand tot de buren, want de plant heeft ruimte nodig. De wortelstok kan uitlopers vormen. Staat de plant toch in halfschaduw, geef hem dan steun.
Snoeien
Snoei in maart of april flink terug, tot vlak boven de houtige basis. De bloemen verschijnen aan nieuwe scheuten, dus een stevige snoeibeurt in het voorjaar zorgt voor veel bloei en een compacte pol. Dit helpt ook tegen uiteenvallende stengels.
Overwinteren
Perovskia is volledig winterhard en kan vorst tot ongeveer -35 °C aan. Dat is ruim voldoende voor een gemiddelde Nederlandse winter. Laat de zilverkleurige stengels in de winter staan en snoei ze pas in het voorjaar. De plant rust in januari, februari, november en december.
Vermeerderen
Perovskia vermeerder je met stekken of zaad. Stekken neem je in mei of juni. Zaad zaai je in februari of maart binnen, of in maart en april direct buiten.
Veelvoorkomende problemen
Open of omvallende stengels komen door te veel schaduw of te rijke grond. Zet de plant in volle zon en snoei in het voorjaar.
Wortelrot ontstaat in slecht gedraineerde, natte grond. Verbeter dan de drainage.
Gebruik
De bloemen zijn eetbaar en passen in een salade. Oogst ze in juli en augustus. De plant trekt bijen en vlinders aan en wordt volgens de gegevens niet gegeten door reeën en konijnen. In het oorspronkelijke verspreidingsgebied wordt perovskia traditioneel gebruikt voor uiteenlopende klachten.



































































































