Salvia nemorosa

Lamiaceae

Ook bekend als: bossalie, siersalie

Salvia nemorosa, ook bekend als bossalie of siersalie, is een makkelijke vaste plant die van juni tot september bloeit met violetblauwe aren. Ze houdt van zon en schrale, goed doorlatende grond, en bloeit na terugsnoeien opnieuw. Bijen en vlinders komen er graag op af.

Licht: Volle zon, Zon tot halfschaduw
Water: Laag
Luchtvochtigheid: Laag
Temperatuur: 15–28 °C, min. -30 °C
Moeilijkheid: Makkelijk
Hoogte: 30–90 cm

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

Binnenshuis zaaienZaaienUitplantenSnoeienVermeerderenBemestenBloeiOogstRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van de bossalie

Salvia nemorosa is een kruidachtige vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Ze groeit als een rechtopstaande pol met veel bebladerde stengels vanaf de basis en dichte bloemaren. De plant wordt ongeveer 30 tot 90 cm hoog en 30 tot 60 cm breed.

De bladeren zijn groen tot grijsgroen, lancetvormig tot eirond, 8 tot 15 cm lang, gerimpeld en getand. Als je ze fijnwrijft, geven ze een aromatische geur af.

De kleine, getuite bloemen zitten in dichte kransen op aarvormige trossen, meestal violetblauw. Ook roze, witte en paarse tinten komen voor. De roodpaarse schutbladen en kelken geven de aren extra kleur. De bloeitijd loopt van juni tot en met september en de plant geurt licht. In het wild groeit ze in open bossen, droge graslanden en steppen, van Midden- en Zuidoost-Europa tot in Centraal-Azië.

Kweken en verzorging

Licht en standplaats

De bossalie bloeit het best in volle zon. Wat halfschaduw verdraagt ze, maar op een te schaduwrijke plek worden de stengels slap en lopen ze uit elkaar. Zet haar daarom op een zonnige plek, bij voorkeur vooraan in de border.

Water geven

Geef de plant matig water tot ze goed is aangeslagen. Daarna is extra water alleen nodig bij langdurige droogte, want de bossalie is zeer droogtetolerant en houdt van een lage luchtvochtigheid. Vermijd vooral natte voeten: staand water is slecht voor de plant.

Grond

Een gemiddelde tot schrale, goed doorlatende grond is ideaal. Zandige of grindrijke grond past het best, maar ook leemgrond gaat goed. De plant verdraagt kalkrijke grond en groeit bij een pH van ongeveer 6 tot 8.

Voeding

Veel voeding is niet nodig. In april kun je de plant een beetje bijvoeden. Houd het sober, want een te rijke grond maakt de stengels slap en uitgezakt.

Snoeien voor een tweede bloei

Als de eerste bloei over is, snoei je de stengels terug tot vlak boven de bladeren onderaan. Dat gebeurt meestal in juli of augustus. De plant bloeit daarna opnieuw. Laat je de uitgebloeide aren staan, dan bloeit ze aan het eind van de zomer minder.

Oude stengels knip je in het vroege voorjaar, in maart, terug.

Planten

Plant de bossalie in het voorjaar (mei, juni) of in september. Zet ze het liefst in groepjes van drie of meer vooraan in de border. Zaaien kan binnen in maart en april, of buiten in april en mei.

Overwinteren

De bossalie is volledig winterhard, tot ongeveer -30 °C, en dus ruim berekend op een Nederlandse winter. De bovengrondse delen sterven in de winter af. Je kunt het blad de winter over laten staan en pas in het vroege voorjaar opruimen. In januari, februari, november en december rust de plant.

Vermeerderen

Je kunt de bossalie vermeerderen door zaaien, stekken of delen. Het beste moment daarvoor is april en mei, of september.

Veelvoorkomende problemen

Slappe, uitgezakte stengels: dit komt door een te rijke grond of te veel schaduw. Verplaats de plant naar een schralere, zonniger plek en snoei na de bloei terug.

Weinig bloemen laat in de zomer: de uitgebloeide aren zijn aan de plant blijven zitten. Knip de verlepte stengels terug tot de bladeren onderaan, dan volgt een tweede bloei.

Slakken kunnen de plant beschadigen. Herten en konijnen laten haar meestal met rust.

Gebruik

De bossalie is een goede snijbloem. Snijd de aren in juni, juli of augustus. Bijen en vlinders worden door de bloemen aangetrokken, dus ze is ook waardevol in een insectvriendelijke tuin.

Traditioneel worden de bladeren gebruikt in de Turkse geneeskunde als stelpend middel en in Rusland tegen diarree en bloedingen.