Gevlekt longkruid
Pulmonaria officinalis · Boraginaceae
Gevlekt longkruid (Pulmonaria officinalis), ook kortweg longkruid genoemd, is een compacte vaste plant voor de schaduw die in het voorjaar bloeit. De bloemen openen roze en worden via roze-paars langzaam blauw, terwijl de witgevlekte bladeren de plant ook buiten de bloeitijd sierlijk houden. Het is een makkelijke bodembedekker die weinig zorg vraagt, zolang de grond vochtig blijft.
- Licht
- Halfschaduw, Schaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 8–22 °C, min. -34 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 15–30 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van gevlekt longkruid
Gevlekt longkruid is een halfwintergroene, overblijvende plant uit de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae). Hij wordt 15 tot 30 cm hoog en 30 tot 60 cm breed en groeit langzaam. Met kruipende wortelstokken vormt hij ronde pollen die zich geleidelijk uitbreiden.
De bladeren zijn behaard en ruw, hart- tot eivormig, tot ongeveer 12 cm lang en gevlekt met wit of lichtgroen. In maart, april en mei verschijnen trossen trechtervormige bloemen die van roze naar roze-paars en blauw verkleuren.
In het wild komt de soort voor in grote delen van Europa, van Nederland, Denemarken en Zuid-Zweden tot de Balkan, Noord-Midden-Italië en Midden-Rusland. Hij groeit daar in loof- en beukenbossen, op verse, schaduwrijke, voedselrijke en vaak kalkrijke grond. De plant geldt niet als invasief.
Kweken en verzorging
Standplaats
Longkruid staat het best in halfschaduw tot diepe schaduw. In volle zon verbranden de bladeren. Dat maakt de plant geschikt voor de koelere, beschaduwde hoeken van de tuin. Ook in een rotstuin of in een pot kan hij goed uit de voeten.
Water geven
De plant wil gelijkmatig vochtige grond. Droogte verdraagt hij slecht en zowel te droge als doorweekte grond geeft problemen. Geef in juni, juli en augustus extra water, zeker bij droog weer. Verschroeide of verdroogde bladeren wijzen meestal op droge grond of te veel zon.
Grond en verpotten
Kies humusrijke, vochtige maar goed doorlatende grond, neutraal tot kalkrijk (pH ongeveer 6 tot 8). Leem en humusrijke grond zijn prima. Staat het water te lang in de grond, dan kunnen de wortels gaan rotten; verbeter dan de drainage.
In een pot verpot je de plant bij voorkeur in september.
Bemesten
Bemest in maart en april, aan het begin van het groeiseizoen en rond de bloei.
Planten
Plant longkruid in maart of april, of in september en oktober. Kies een schaduwrijke plek in humusrijke grond en houd de grond na het planten vochtig. Reken op ruim 30 tot 60 cm per plant als je een gesloten bodembedekker wilt, want de groei is traag.
Snoeien
Het snoeimoment is juni. Knip bladeren met een wit poederachtig laagje (meeldauw) altijd weg.
Overwinteren
Gevlekt longkruid is volledig winterhard en heeft geen bescherming nodig. In december, januari en februari staat de plant in rust.
Vermeerderen
De gemakkelijkste manier is delen, in september of oktober. Zaaien kan in juni en juli; de zaden rijpen in mei en juni. Mieren verspreiden de zaadjes (nootjes) in de tuin.
Veelvoorkomende problemen
Slakken kunnen aan de bladeren vreten. Verder kan de plant last krijgen van meeldauw en wortelrot.
Verschroeide bladeren: verplaats de plant naar de schaduw en houd de grond vochtig.
Wortelrot: de grond blijft te nat, verbeter de drainage.
Wit poederachtig laagje: dit is meeldauw. Geef water aan de voet van de plant, zorg voor meer luchtstroming en knip de aangetaste bladeren af.
Gebruik
Longkruid trekt bijen, hommels en vlinders aan, en de bladeren dienen als voedsel voor rupsen van een nachtvlinder. Herten en konijnen laten de plant meestal links liggen.
De bladeren zijn eetbaar maar mild van smaak en kunnen in april en mei door de salade. Traditioneel wordt longkruid sinds de middeleeuwen gebruikt bij hoest en borstklachten.









































































































