Ilex aquifolium
Aquifoliaceae
Ook bekend als: gewone hulst
Ilex aquifolium, in het Nederlands hulst of gewone hulst, is een langzaam groeiende, groenblijvende boom die goed tegen onze natte winters kan. Hij past als solitair, als haag of in een grote pot. Voor rode bessen heb je een vrouwelijke plant nodig met een mannelijke in de buurt.
- Licht
- Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 8–22 °C, min. -18 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 2–15 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Hulst: kenmerken
Ilex aquifolium hoort bij de familie Aquifoliaceae en komt van nature voor in West- en Zuid-Europa, Noordwest-Afrika en Zuidwest-Azië. In het wild groeit hij vaak als ondergroei in schaduwrijk eiken- en beukenbos, in struweel en in heggen.
De plant groeit als boom of grote struik van ongeveer 2 tot 15 m hoog, langzaam, dicht vertakt en meestal piramidevormig. Hij kan 250 tot 300 jaar oud worden. De bladeren zijn dik, glanzend, donkergroen en leerachtig, 5 tot 12 cm lang, met golvende, stekelige randen. Oudere of beschaduwde bladeren hebben vaak een gladde rand. Er bestaan ook bonte vormen.
In mei en juni verschijnen kleine, geurende, witte bloemen met vier kroonblaadjes, soms met een rode zweem. De hulst is tweehuizig: alleen vrouwelijke planten dragen bessen, en dan alleen als er een mannelijke plant in de buurt staat. De ronde bessen zijn 6 tot 10 mm groot, meestal felrood (soms geel of oranje), rijpen van de late zomer tot de herfst en blijven tot in de winter hangen.
Kweken en verzorging
Standplaats
Hulst groeit in volle zon tot halfschaduw en verdraagt zelfs vrij diepe schaduw. Kies bij voorkeur een beschutte plek, want koude winterwind is minder goed voor de plant. De wortels vormen een ondiepe, vezelige mat met weinig diepe wortels, en de plant geeft zelden uitlopers.
Water geven
De waterbehoefte is gemiddeld. Houd de grond vochtig zolang de hulst nog aanslaat. Daarna wil hij vochtige, maar nooit natte grond waar water blijft staan.
Grond en verpotten
Hulst gedijt in leem, klei, zure en humusrijke grond en kan ook tegen voedselarme grond. De pH ligt ruwweg tussen 4,5 en 7,5. Slechte drainage verdraagt hij niet: kies vochtige, goed doorlatende grond.
Staat je hulst in een pot, dan verpot je hem in april.
Bemesten
Bemest in april, aan het begin van het groeiseizoen.
Snoeien
Snoei in de winter om te vormen, of knip hem als haag. Dat kan in januari en februari; augustus staat ook als snoeimaand genoemd. Bloemen en vruchten ontstaan aan nieuwe groei.
Planten en zaaien
Plant in maart, april, oktober of november, in zon of halfschaduw. Wil je bessen, zet dan een mannelijke plant bij de vrouwelijke exemplaren.
Zaaien kan in oktober.
Overwinteren
In ons klimaat is hulst winterhard. Hij overleeft ongeveer -18 °C, terwijl een typisch winterminimum rond -12 °C ligt. Zet hem uit de koude, uitdrogende wind. De rustperiode loopt in januari, februari, november en december.
Vermeerderen
Vermeerderen kan in juli, augustus en september.
Problemen
Wortelrot en taksterfte komen door slecht drainerende, natte grond. Plant in goed doorlatende grond of verhoog de plantplek. Kanker en bladvlekken (bladziekte) komen ook voor.
Gele, gevlekte bladeren wijzen op de hulstbladmineerder. Verwijder de aangetaste bladeren in de zomer.
Geen bessen? Dan is de plant mannelijk, of staat er geen mannelijke plant in de buurt. Plant een vrouwelijke hulst met een mannelijke bestuiver.
Gebruik
Hulst is bruikbaar als haag, solitair of in een pot, en de takken zijn te gebruiken als snijgroen; in december kun je takken knippen. De bloemen voeden bijen, vogels eten de bessen en het dichte, groenblijvende blad biedt beschutting. De bessen zijn niet eetbaar.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
- Mensen
- Giftig
Hulst is giftig voor katten, honden, paarden en mensen. De giftige delen zijn de bessen en de bladeren. De giftige stoffen zijn saponinen, theobromine en alkaloïden. Mogelijke verschijnselen zijn braken, diarree en sloomheid. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia




























































































