Duindoorn
Hippophae rhamnoides · Elaeagnaceae
Ook bekend als: duindoorn plant
Duindoorn is een snelgroeiende, stekelige struik met zilvergrijs blad en felgele tot oranje bessen. Hij is volledig winterhard en groeit goed op arme, zandige grond. Wie bessen wil oogsten, heeft zowel een mannelijke als een vrouwelijke plant nodig.
- Licht
- Volle zon
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -39 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 2–5 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Duindoorn: kenmerken
Duindoorn (Hippophae rhamnoides, ook wel duindoornplant genoemd) hoort bij de familie Elaeagnaceae. Het is een bladverliezende, overblijvende struik van ongeveer 2 tot 5 meter hoog. Hij groeit snel en vormt een dichte, stekelige en wortelopslagvormende struik die met de tijd een struikgewas vormt.
Het blad is smal en lancetvormig, 1 tot 8 cm lang. Jong is het zilverachtig geschubd, later grijsgroen aan de bovenkant en blijvend zilverachtig aan de onderkant. De bloemen zijn klein en zonder kroonbladen en verschijnen in april en mei. De plant is tweehuizig: mannelijke en vrouwelijke bloemen zitten op aparte struiken en worden door de wind bestoven. Op de vrouwelijke planten rijpen van de zomer tot in de herfst dichte trossen felgele tot donkeroranje bessen van 6 tot 8 mm.
In het wild groeit duindoorn van de Atlantische kusten van Europa tot Mongolië en China, op kustduinen, riviergrind en arme, soms zoute grond op open, zonnige plekken.
Kweken en verzorging
Zon en standplaats
Kies een zonnige, open plek. Duindoorn is een struik van duinen en grindbanken en past zich goed aan op zandige, schrale grond. Houd rekening met de ruimte: de wortels lopen ver uit en de struik breidt zich door uitlopers sterk uit.
Water geven
Een aangeslagen duindoorn heeft weinig water nodig en kan goed tegen droogte. Wat hij niet verdraagt is natte voeten: grond waarin water blijft staan is de belangrijkste reden dat de struik achteruitgaat. In juni en juli kun je iets meer water geven.
Grond
Duindoorn staat het best in lichte, zandige of grindrijke, goed doorlatende grond die arm tot matig voedselrijk is. Kalkrijke en zoute grond is geen probleem. Zware, natte klei is niet geschikt.
Bemesten
Bemesten is nauwelijks nodig. De wortels leven samen met stikstofbindende Frankia-bacteriën, waardoor de struik zijn eigen stikstof maakt.
Snoeien
Snoei in februari en maart. Omdat duindoorn zich via wortelopslag verspreidt, is het verstandig om uitlopers in de gaten te houden en te beperken, zeker als je de struik als haag plant.
Planten
Je plant duindoorn in maart, april of oktober. Zet mannelijke en vrouwelijke struiken dicht bij elkaar, anders zet de vrouwelijke plant geen bessen. Kies een zonnige plek en reken op het beheersen van uitlopers.
Duindoorn is ook geschikt als haag. Buiten zijn natuurlijke verspreidingsgebied kan hij op open grond en in duinen woekeren.
Overwinteren
Duindoorn is zeer winterhard, tot ongeveer -39 °C. Een Nederlandse winter is dus geen probleem en bescherming is niet nodig.
Vermeerderen
Duindoorn vermeerder je met zaad, stekken, scheuren of afleggers. Zaaien kan in oktober en november. Vermeerderen via stek, deling of aflegger kan in februari, juni of oktober.
Problemen
Geen bessen: er staan waarschijnlijk alleen mannelijke of alleen vrouwelijke planten. Plant beide geslachten dicht bij elkaar.
Struik sterft terug: meestal staat hij in natte of zware grond. Plant hem in goed doorlatende grond.
Oogsten en gebruiken
De bessen oogst je in september en oktober. Ze zijn zuur en rijk aan vitamine C en worden geperst tot sap, jam of olie. Van gedroogde bladeren maak je thee.
In Rusland en Noordoost-Azië wordt duindoorn traditioneel in de volksgeneeskunde gebruikt, en de olie komt voor in cosmetica. Vogels eten de bessen graag en de dichte, stekelige struik biedt hun beschutting. Het blad wordt elders als veevoer gebruikt.

























































































