Hondsroos

Rosa canina · Rosaceae

Ook bekend als: heggenroos, wilde roos, Behaarde struweelroos, Beklierde heggenroos

De hondsroos (Rosa canina), ook bekend als heggenroos of wilde roos, is een stevige, winterharde struik met geurende roze of witte bloemen en rode rozenbottels in de herfst. Hij is makkelijk te telen en past goed in een wilde haag of natuurlijke tuin.

Licht: Volle zon, Zon tot halfschaduw
Water: Laag
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 10–25 °C, min. -30 °C
Moeilijkheid: Makkelijk
Hoogte: 1–5 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

ZaaienUitplantenSnoeienVermeerderenBemestenBloeiOogstRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van de hondsroos

De hondsroos is een bladverliezende struik van 1 tot 5 meter hoog. Hij groeit overhangend en klimmend, met doornige takken die zich in hogere bomen kunnen omhoogwerken. De bladeren zijn geveerd met vijf tot zeven blaadjes en ruiken aangenaam als je ze kneust.

In juni en juli bloeit de struik met enkele, vijfbladige bloemen van 4 tot 6 cm doorsnee. Ze zijn wit of lichtroze tot diep roze en zoetgeurend. Daarna volgen ovale, rood-oranje rozenbottels van 1,5 tot 2 cm, die van september tot oktober rijp zijn. Ze blijven maandenlang hangen en kleuren dan donkerder.

De soort komt van nature voor in Europa, Noordwest-Afrika en West-Azië, in heggen, struikgewas, bosranden en op ruig terrein.

Kweken en verzorging

Standplaats en licht

De hondsroos staat het liefst in volle zon, maar verdraagt ook lichte schaduw, zoals aan een bosrand. Omdat hij breed en wild groeit, heeft hij ruimte nodig. Hij is geschikt als haag, in een natuurlijke border of als vruchtstruik.

Water geven

De hondsroos is matig droogtebestendig en houdt van een vochtige, goed doorlatende grond. De luchtvochtigheid mag gemiddeld zijn. Geef vooral water bij een jonge aanplant, zodat de struik goed kan wortelen.

Grond

De struik groeit op bijna elke tuingrond, ook op kalkrijke en zware klei. Een zuurgraad (pH) tussen 5,5 en 8 is geschikt. Zorg wel dat de grond vochtig maar goed doorlatend is.

Voeding

Bemesten kan in maart en april, aan het begin van het groeiseizoen.

Snoeien

Snoei de hondsroos in februari en maart. Haal dan oude en elkaar kruisende takken weg. Een haag knip je na de bloei.

Let op de sterke doorns: draag stevige handschoenen.

Planten

Plant de hondsroos bij voorkeur met blote wortel in de herfst of winter, op een zonnige plek. Planten kan in maart, oktober en november. Door de sterke doorns is hij een goede keuze voor een ondoordringbare beveiligingshaag.

De hondsroos is geschikt voor de volle grond; als pot- of balkonplant wordt hij niet aangeraden.

Overwinteren

De hondsroos is volledig winterhard en verdraagt tot ongeveer -30 °C. Dat is ruim voldoende voor de Nederlandse winters, dus beschutting is niet nodig. De rustperiode loopt van november tot en met februari.

Vermeerderen

Je kunt de hondsroos vermeerderen door zaaien, stekken, afleggen (loten laten wortelen) en enten. Zaaien kan in oktober en november. Vermeerderen met stekken of door afleggen past in juli, augustus en november.

Ziekten en plagen

Mogelijke plagen zijn bladluizen, cicaden, spintmijten, schildluizen, rupsen, rozenbladrolwespen en galwespen. Ziekten die voorkomen zijn roest, echte en valse meeldauw en honingzwam.

Wit poederachtig beslag op de bladeren is meeldauw. Zorg voor meer luchtstroom en verwijder aangetaste delen. Oranje pustels onderaan de bladeren wijzen op roest: verwijder de aangetaste bladeren. Mosachtige plukken op de takken worden veroorzaakt door de galwesp. Die zijn meestal onschadelijk, je kunt ze er desgewenst afsnoeien.

Oogsten en gebruik

De rozenbottels oogst je van september tot en met november. Ze worden gebruikt voor siroop, jam en thee en bevatten veel vitamine C. Verwijder de kriebelharen rond de zaadjes, want die irriteren. Traditioneel worden de bottels gebruikt als bron van vitamine C.

De struik is ook goed voor de natuur. De bloemen trekken bestuivers aan, de bottels voeden vogels en zoogdieren en de doornige begroeiing biedt nestgelegenheid voor vogels.