Calluna

Calluna bloeit het best en blijft het meest compact in volle zon. Lichte tot matige schaduw wordt verdragen. Een zonnige plek in de border, op een helling of in een rotstuin past goed, en de plant doet het ook als bodembedekker.

Vermijd warme, benauwde plekken: hitte en een hoge luchtvochtigheid kunnen bruine, afstervende scheuten veroorzaken.

Houd de grond gelijkmatig vochtig. Calluna verdraagt weinig droogte, dus laat de wortelkluit niet uitdrogen, vooral niet in de zomermaanden juni, juli en augustus, wanneer u iets vaker water moet geven. Tegelijk heeft de plant goed doorlatende grond nodig: staand water leidt tot bruine scheuten en kan wortelrot veroorzaken.

Kies een schrale, zure, humusarme, zandige of steenachtige grond met een pH van ongeveer 4 tot 5,5. Kalk en voedselrijke grond zijn ongunstig. Gele bladeren wijzen vaak op een kalkhoudende of te weinig zure bodem. Gebruik dan zure grond, bijvoorbeeld een potgrond voor zuurminnende planten.

Calluna heeft ondiepe, fijne wortels. Een plant in een pot verpot u in april of mei.

Calluna heeft weinig voeding nodig. Als u wilt bemesten, geef dan in april een lage dosis meststof voor zuurminnende planten.

Snoei elk jaar licht in maart of april, of na de bloei, om de plant compact te houden. Snijd nooit in het oude, kale hout. Zonder snoeien wordt de plant ijl en kaal van onderen.

U plant calluna in het voorjaar (maart tot mei) of in de herfst (september tot november), in zure, zonnige, goed doorlatende grond. Houd ongeveer 40 cm plantafstand aan. Voor een mooi effect plant u meerdere exemplaren bij elkaar, bijvoorbeeld op een helling of in een rotstuin.

Calluna is ook geschikt voor in een pot en op een balkon.

Calluna is zeer winterhard, tot ongeveer -25 °C, en een gewone Nederlandse winter met ongeveer -12 °C vormt geen probleem. Laat de uitgebloeide bloemstengels in de winter staan: ze zijn decoratief en bieden beschutting. In de maanden december, januari en februari staat de plant in rust.

Calluna vermeerdert u met stekken, door af te leggen of met zaad. De stekperiode loopt van juli tot augustus. Zaaien kan binnen in februari en maart, of buiten in maart en april.

Mogelijke plagen zijn schildluis, spintmijt en heidekever. Ziekten zijn stengelrot en wortelrot, meestal verbonden met te natte grond.

Bruine scheuten en uitval komen door droogte, wateroverlast of hitte met hoge luchtvochtigheid. Zorg voor gelijkmatige vochtigheid, goede drainage en een niet te hete plek. Kale, ijle groei komt door te weinig snoeien: snoei elk voorjaar.

De bloeiende toppen zijn eetbaar. Jonge toppen werden van oudsher gebruikt om heidebier en gruit op smaak te brengen, en heidehoning wordt zeer gewaardeerd.