Winterjasmijn
Jasminum nudiflorum · Oleaceae
De winterjasmijn is een snelgroeiende, bladverliezende struik die in de koudste maanden geel bloeit, wanneer de tuin verder vrijwel kaal is. Hij is makkelijk in de verzorging en in ons klimaat volledig winterhard. Je kunt hem als struik laten groeien, tegen een muur leiden of over een talud laten hangen.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–24 °C, min. -23 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1,2–3 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de winterjasmijn
De winterjasmijn (Jasminum nudiflorum) hoort bij de olijffamilie (Oleaceae) en komt oorspronkelijk uit China, onder andere uit Gansu, Shaanxi, Sichuan en Yunnan, en uit Tibet. In Frankrijk is hij verwilderd, maar er zijn geen ernstige problemen met woekering bekend.
De plant vormt een uitbundige, boogvormige struik met soepele, rijsachtige twijgen. Hij wordt meestal ongeveer 1,2 tot 3 m hoog en 0,9 tot 3 m breed. De bladeren staan tegenover elkaar, zijn drietallig en glanzend groen, met ovale tot langwerpige blaadjes van 1 tot 3 cm. Ze verschijnen pas na de bloei.
De gele bloemen openen tussen december en maart. Ze geuren niet. Vruchten (zwarte, tweelobbige besjes) worden in cultuur zelden gevormd.
Kweken en verzorging
Standplaats en licht
Geef de winterjasmijn het liefst een plek in volle zon tot halfschaduw. Volle schaduw verdraagt hij ook, maar dan bloeit hij minder rijk. Een plek tegen een muur geeft extra beschutting in de winter en past goed bij zijn neiging om te klimmen en tegen iets aan te leunen.
Water geven
De winterjasmijn kan met uiteenlopende vochtomstandigheden overweg. Houd de grond na het planten matig vochtig totdat de plant goed is aangeslagen. Geef daarna vooral extra water in juli en augustus, als het droog is.
Grond
Bijna elke grond voldoet, zelfs een arme, mits de waterafvoer goed is. Zowel leem-, klei- als zandgrond is geschikt, evenals gewone universele potgrond. De zuurgraad mag ruwweg liggen tussen pH 5,5 en 8. Ideaal is een vochthoudende maar goed doorlatende bodem.
Bemesten
Eén keer bemesten in april is voldoende. Op arme grond groeit de plant al prima, dus extra voeding is niet nodig.
Snoeien
De bloemen zitten aan het hout van vorig jaar. Snoei daarom direct na de bloei, in maart of april. Haal oude takken weg om de struik netjes te houden.
Bij een rommelige, verwarde struik kun je na de bloei flink terugsnoeien. Als je op het verkeerde moment snoeit, snijd je de nieuwe knoppen weg en krijg je weinig bloemen.
Planten
Plant in maart en april of in oktober en november. Houd ongeveer 150 cm afstand tussen de planten. Je kunt de takken tegen een muur of trellis leiden of de plant over een talud laten hangen. Als losse takken de grond raken, wortelen ze daar vanzelf, wat de winterjasmijn ook geschikt maakt als bodembedekker.
Overwinteren
De winterjasmijn is volledig winterhard en kan ongeveer -23 °C aan, ruim meer dan een gebruikelijk winterminimum van -12 °C bij ons. Hij bloeit juist in de winter. Een plek tegen een muur biedt extra beschutting.
Vermeerderen
Vermeerderen gaat het gemakkelijkst door afleggen of met stekken, tussen juni en september. Omdat de takken zelf wortelen waar ze de grond raken, gaat afleggen bijna vanzelf: laat een tak op de grond liggen en scheid hem af zodra hij wortels heeft gevormd.
Veelvoorkomende problemen
Weinig bloei komt meestal door te veel schaduw of door snoeien op het verkeerde moment. Geef de plant meer licht en snoei pas direct na de bloei.
Rommelige, verwarde groei ontstaat door te weinig snoeien. Snoei na de bloei stevig terug.


























































































