Navigatie overslaan, naar inhoud springen
Inhoud overslaan, naar voettekst springen

Zilverkaars

Actaea racemosa · Ranunculaceae

Ook bekend als: cimicifuga

De zilverkaars (Actaea racemosa, ook bekend als Cimicifuga) is een winterharde vaste plant met hoge, kaarsvormige bloempluimen boven een bladpol. Ze doet het goed in de schaduw, houdt van een vochtige grond en is makkelijk in onderhoud, zolang ze rustig kan groeien.

Licht
Halfschaduw, Schaduw
Water
Gemiddeld
Luchtvochtigheid
Gemiddeld
Temperatuur
10–24 °C, min. -35 °C
Moeilijkheid
Makkelijk
Hoogte
1–2,5 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

ZaaienUitplantenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiRustperiode
Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Zilverkaars: kenmerken

De zilverkaars is een rechtopgroeiende, polvormende vaste plant met een dikke ondergrondse wortelstok. Ze komt van nature voor in het oosten van Noord-Amerika, van het zuiden van Ontario tot midden-Georgia en westwaarts tot Missouri en Arkansas, in bossen en kleine open plekken daartussen.

Het blad staat laag bij de grond en kan tot 1 m breed worden. Het is drievoudig geveerd, met getande, gelobde deelblaadjes die op esdoornblad lijken. Boven het blad verheffen zich in de zomer, meestal van juli tot en met september, tot 50 cm lange bloemtrossen. De bloemen hebben geen kroonblaadjes en bestaan uit pluizige meeldraden in crèmewit. Ze hebben een muffe, medicinale geur. De hele plant wordt meestal 100 tot 250 cm hoog en groeit in een gematigd tempo.

Na de bloei ontstaan droge kokervruchten. De zaadpluimen blijven wekenlang sierlijk. Bijen, vlinders en vliegen bezoeken de bloemen, en de plant is waardplant voor de rups van het Appalachian-boomblauwtje. Herten laten haar met rust.

Kweken en verzorging

Licht en standplaats

Zet de zilverkaars in halfschaduw tot schaduw. Ideaal is twee tot drie uur ochtendzon. Staat de plant te donker, dan kan de bloei uitblijven.

Water geven

Houd de grond gelijkmatig vochtig. De plant verdraagt droogte slecht: bij zomerse hitte en droogte verschroeit het blad en sterft het af. Geef vooral in juni, juli en augustus extra water. Een mulchlaag helpt het vocht vast te houden.

Grond

Kies een rijke, vochthoudende en vrij zware grond met veel organisch materiaal: humusrijke grond, leem of klei is prima. De zuurgraad ligt bij voorkeur tussen pH 5 en 7. Water mag in de grond blijven zitten, zolang het niet kurkdroog wordt.

Bemesten

Bemest één keer in april, bij de start van het groeiseizoen. Een grond die rijk is aan organisch materiaal doet de rest.

Planten

Plant de zilverkaars in maart of april, of in september of oktober. Kies een beschutte plek uit de wind, want de bloemstengels kunnen 2 m hoog worden. De plant komt langzaam op gang en wordt het best niet verplaatst. Geef haar dus meteen een blijvende plek met genoeg ruimte.

Snoeien

Het blad sterft in de winter af. Knip de oude stengels en bladeren in november of in februari terug. Wil je de zaadpluimen nog in de tuin zien, wacht dan tot februari.

Overwinteren

De zilverkaars is volledig winterhard: ze overleeft tot ongeveer -35 °C, ruim onder de gebruikelijke winterkou van rond -12 °C. Bovengronds sterft ze af en overwintert ze als wortelstok. Van november tot en met februari houdt ze rust.

Vermeerderen

Je kunt de plant delen in maart, april of september, of de wortelstok verdelen. Delen doe je liefst zelden, omdat de plant ongestoord het best groeit. Zaaien kan in oktober en november.

Problemen

Bloeit de plant niet, dan staat ze meestal te donker: zorg voor ochtendzon. Verschroeit het blad en sterft het af, dan komt dat door hitte en droogte: mulch en geef water. Roest en bladvlekkenziekte kunnen voorkomen.

Gebruik

De zilverkaars is een mooie snijbloem en past in schaduwborders en bosrandbeplanting. De wortelstok werd traditioneel gebruikt voor overgangsklachten. Het bewijs daarvoor is beperkt en de veiligheid op lange termijn is onduidelijk.

Voor jouw plant

Veelgestelde vragen

Hoe hoog wordt een zilverkaars?Meestal 100 tot 250 cm. Plant haar daarom op een beschutte plek, zodat de stengels niet in de wind omknikken.
Waarom bloeit mijn zilverkaars niet?Meestal is er te weinig licht. Ideaal is twee tot drie uur ochtendzon, anders kan de bloei uitblijven.
Is de zilverkaars winterhard?Ja, ze is volledig winterhard tot ongeveer -35 °C. In de winter sterft ze bovengronds af en overleeft ze als wortelstok.
Wanneer bloeit de zilverkaars?In de zomer, van juli tot en met september, met crèmewitte bloemkaarsen tot 50 cm lang.
Hoe vermeerder ik een zilverkaars?Door deling in maart, april of september, door de wortelstok te verdelen of door te zaaien in oktober en november.
Wanneer snoei ik een zilverkaars?Knip de afgestorven stengels in november of februari terug. Laat je de zaadpluimen staan, dan snoei je in februari.
Sla de voettekst over, ga naar het begin van de paginaGa naar het begin van de pagina