Heemst
Althaea officinalis · Malvaceae
Ook bekend als: echte heemst, witte heemst, Althea officinalis
Heemst, ook echte heemst of witte heemst genoemd (Althaea officinalis), is een forse, zacht behaarde vaste plant die van nature in vochtige weiden en langs waterkanten groeit. Hij is makkelijk te telen, volledig winterhard en trekt bijen en andere bestuivers aan. Op een zonnige, vochtige plek heeft hij weinig zorg nodig.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 12–25 °C, min. -25 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1–1,8 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van heemst
Heemst is een kruidachtige vaste plant uit de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae). Hij vormt een rechtopstaande pol met weinig zijtakken en wordt ongeveer 100 tot 180 cm hoog. De groei is gematigd. Alle delen zijn zacht behaard.
De bladeren staan verspringend. Ze zijn breed driehoekig tot ovaal, hebben 3 tot 5 ondiepe lobben en een getande rand. Door de zachte grijze sterharen ziet het blad er grijsgroen uit.
Van juli tot en met september bloeit heemst met pluimen van lichtlila-roze bloemen met vijf kroonbladeren. Ze zitten in de bladoksels en bovenaan de stengel en hebben een paarse meeldraadbuis. De bloemen ruiken niet. Daarna vormt de plant platte, ronde splitvruchten van ongeveer 1 cm, die uiteenvallen in zo'n twintig niervormige deelvruchtjes. Onder de grond zit een dikke, lange penwortel, wittig geel van kleur.
Kweken en verzorging
Standplaats
Heemst staat het mooist in volle zon en verdraagt ook lichte schaduw. Kies een open plek met ruimte naar boven en opzij, want de plant wordt tot 1,8 m hoog.
Doordat hij van nature in natte weiden, langs oevers en in sloten groeit, past hij goed bij een vijverrand of een andere vochtige plek in de tuin. In het wild komt hij vaak voor dicht bij de kust en op brakke grond.
Water geven
Houd de grond gelijkmatig vochtig. Heemst verdraagt droogte slecht, dus laat de plant niet uitdrogen. Geef vooral in juni, juli en augustus extra water, als de plant het meest groeit en bloeit.
Grond
Heemst groeit goed in vochtige, voedselrijke leemgrond met veel humus. Hij houdt van een neutrale tot kalkrijke grond met een pH van ongeveer 6,5 tot 8,0 en kan ook tegen een beetje zout. De grond mag vocht goed vasthouden.
Bemesten
Bemest eenmaal in april, bij het begin van het groeiseizoen. Op voedselrijke grond is dat genoeg.
Planten en zaaien
Plant heemst in het voorjaar, in april of mei, op een zonnige en vochtige plek met ruimte voor de hoge groei.
Zaaien kan binnen in februari en maart, of buiten in maart en april.
Snoeien
Snoei de stengels tot op de grond terug in november of in maart. De plant sterft in de winter toch af en loopt in het voorjaar weer uit.
Overwinteren
Heemst is volledig winterhard, tot ongeveer -25 °C. Dat is ruim genoeg voor Nederlandse winters. De bovengrondse delen sterven af en de plant loopt in het voorjaar opnieuw uit. In januari, februari, november en december rust hij.
Vermeerderen
Heemst kun je vermeerderen door zaaien, delen, stekken van stengels of wortelstekken. Deel de plant in maart of april, of in oktober. Zaaien kan in dezelfde voorjaarsmaanden als hierboven genoemd.
Ziekten en problemen
Let op malvaroest en meeldauw. Dit zijn de ziekten die bij heemst voorkomen.
Oogsten en gebruik
Heemst is eetbaar. Jonge bladeren kun je koken, de bloemknoppen inleggen en de gekookte wortels kandijen. Het kookvocht van de wortels laat zich kloppen als eiwit. Oogsttijd is juni, juli, september en oktober.
Blad, bloem en wortel worden traditioneel gebruikt om geïrriteerde slijmvliezen en een zere keel te verzachten.
De bloemen trekken bijen en andere bestuivers aan.































































































