Geitenbaard
Aruncus dioicus · Rosaceae
Ook bekend als: aruncus
Geitenbaard (Aruncus dioicus, ook wel aruncus genoemd) is een forse, winterharde vaste plant die in mei tot juli veerachtige, crèmewitte pluimen draagt. Hij vormt een imposante, struikachtige pol en is makkelijk te houden, zolang de grond vochtig blijft.
- Licht
- Halfschaduw, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–24 °C, min. -35 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1,2–1,8 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van geitenbaard
Geitenbaard is een kruidachtige, pollenvormende vaste plant met een dikke wortelstok. Hij wordt 120 tot 180 cm hoog en 90 tot 180 cm breed. De groei is gemiddeld: reken op twee tot drie seizoenen voordat de plant volwassen is.
Het blad is donkergroen en groot, dubbel geveerd, tot 60-90 cm lang, met gezaagde deelblaadjes van 5 tot 10 cm. De bloemen zitten in pluimen van 30 tot 60 cm die op die van een astilbe lijken, van de late lente tot in de vroege zomer. De plant is tweehuizig: mannelijke planten bloeien meestal rijker. Op vrouwelijke planten ontstaan kleine bruine vruchtjes met 2 tot 4 zaden, die tussen juni en september rijpen.
In het wild groeit de soort in vochtige, vruchtbare bossen en op berghellingen, vaak op grotere hoogte, in de gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Amerika.
Kweken en verzorging
Lichtbehoefte en plek
Geitenbaard staat het best in halfschaduw, met beschutting tegen de hete middagzon. Volle zon kan, maar alleen als de grond steeds vochtig blijft.
De plant heeft ruimte nodig en past goed als solitair in een border, bij de rand van een vijver of op een vochtige plek in de tuin.
Water geven
Houd de grond gelijkmatig vochtig en laat hem nooit uitdrogen: geitenbaard verdraagt droogte slecht. In juni, juli en augustus heeft de plant meer water nodig. Een laag mulch helpt het vocht vast te houden.
Grond
Kies vruchtbare, humusrijke leemgrond die vocht vasthoudt maar toch goed doorlaat. De zuurgraad ligt bij voorkeur ongeveer tussen pH 5,5 en 7,5.
Bemesten
Bemest de plant in maart en april, aan het begin van het groeiseizoen.
Snoeien
Knip de plant na de bloei terug voor een bossige groei; dat is meestal in juli of augustus. Verwijder de dode stengels aan het eind van de winter.
Planten
Plant in het voorjaar (april, mei) of in het najaar (september, oktober). Houd 60 tot 90 cm afstand tussen de planten, ongeveer 75 cm, en geef elke plant ruimte voor een grote pol.
Overwinteren
Geitenbaard is volledig winterhard en overleeft ruim strengere vorst dan een gewone Nederlandse winter brengt. Het blad sterft in de herfst af en de plant loopt in het voorjaar weer uit vanuit de wortelstok. De rustperiode loopt van november tot en met februari.
Vermeerderen
Je kunt geitenbaard delen of uit zaad kweken. Deel de pol in maart of april. Zaaien kan binnen in februari en maart, of buiten in april en mei. Zaad geven alleen de vrouwelijke planten.
Problemen
Bruine, verschroeide bladranden wijzen meestal op droge grond of hete middagzon. Mulch, geef regelmatig water en zorg voor schaduw in de middag.
Gaten in het blad komen van zaagwesplarven. Pluk ze eraf of pak ze vroeg in het seizoen aan. Verder kan bladvlekkenziekte voorkomen.
Gebruik
Geitenbaard is geschikt als snijbloem en trekt bijen, vlinders en zangvogels aan. Het is ook de waardplant van het boomblauwtje (dusky azure) en hij wordt doorgaans niet door herten en konijnen aangevreten.
In Italië worden de jonge scheuten kort gekookt en daarna met eieren en kaas bereid, of in soepen van wilde groenten gebruikt. Noordwest-Amerikaanse volken gebruikten de plant van oudsher als plasdrijvend middel, als kompres en bij keelpijn.

























































































