Vingerhoedskruid

Vingerhoedskruid staat het best in halfschaduw, het liefst met schaduw in de middag. Volle zon kan, zolang de grond vochtig blijft. Een plek aan de rand van een border, onder lichte boomschaduw of langs een haag past bij zijn natuurlijke leefomgeving.

Houd de grond gelijkmatig vochtig. De plant verdraagt droogte slecht en bloeit dan minder. Geef vooral van mei tot en met augustus extra water als het droog is.

Kies vochtige, goed doorlatende grond die rijk is aan organisch materiaal. Humusrijke grond en leem zijn geschikt, en een zure bodem met een pH van ongeveer 5,0 tot 6,5 past het best.

Bemest in maart en april, als de plant weer begint te groeien.

Zaai van mei tot juli. De jonge rozetten kunnen in april, mei, september of oktober op hun definitieve plek in halfschaduw worden gezet. Houd ongeveer 40 cm afstand tussen de planten.

Knip uitgebloeide spiesen in juli en augustus af om te veel zaailingen te voorkomen. Wil je dat de groep zichzelf in stand houdt, laat dan een aantal spiesen staan zodat ze zaad kunnen zetten. Vingerhoedskruid zaait zich gemakkelijk uit.

Vingerhoedskruid is winterhard tot ongeveer -25 °C, ruim onder het gewone Nederlandse winterminimum van rond -12 °C. De rozet uit het eerste jaar overwintert gewoon in de grond. De plant heeft een rustperiode van november tot en met februari.

Vingerhoedskruid vermeerder je met zaad. Zaai van mei tot juli. Omdat de plant tweejarig is, bloeit hij pas in het tweede jaar.

Geen bloemen in het eerste jaar is normaal: de plant is tweejarig en bloeit pas in jaar twee. Bloeit hij slecht, dan komt dat vaak door droogtestress; houd de grond vochtig.

Plagen die voorkomen zijn bladluizen en wolluizen. Van de ziekten zijn bladvlekkenziekte (een schimmel) en meeldauw bekend. Bij bladvlekken help je de plant door voor meer luchtstroming te zorgen en aangetaste bladeren te verwijderen.