Oleanders
Nerium oleander · Apocynaceae
Ook bekend als: Franse bloem
Oleanders (ook oleander of Nerium oleander) zijn snelgroeiende, groenblijvende struiken met geurende bloemen van juni tot en met september. In ons klimaat zijn ze het best te houden in een pot op balkon of terras, met een vorstvrije plek voor de winter. Ze zijn makkelijk in de verzorging, maar alle delen van de plant zijn giftig.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 15–32 °C, min. -10 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 2–6 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de oleander
De oleander komt van nature voor van Marokko en Portugal tot India en Myanmar, vaak langs rivieroevers, in droge beekbeddingen en in mediterraan struikgewas. Het is een groenblijvende struik met een ronde, bossige groei en rechte stengels die naar buiten buigen. Hij kan ook als kleine boom worden opgekweekt.
De bladeren zijn dik, leerachtig en smal lancetvormig, 5 tot 21 cm lang, tegenover elkaar of met drie in een krans. Jong blad is glanzend lichtgroen en wordt later dof donkergroen. De trechtervormige bloemen zijn 2,5 tot 5 cm breed, enkel of dubbel, en zitten in trossen aan de uiteinden. Ze komen voor in roze, wit, rood, oranje en crème en ruiken vaak zoet. Na de bloei ontstaan lange, smalle vruchten van 5 tot 23 cm die openspringen en donzige zaden vrijgeven.
In een pot of bak blijft de plant meestal kleiner dan de 2 tot 6 meter hoogte en 1,8 tot 3 meter breedte die hij in de volle grond kan halen. De groei is snel. Bijen en andere bestuivers bezoeken de bloemen.
Kweken en verzorging
Licht en standplaats
Oleanders bloeien het best in volle zon en verdragen ook halfschaduw. Een zonnig balkon of terras is dan ook een goede plek. Met te weinig licht bloeit de plant slecht. Dankzij zijn tolerantie voor zout is hij ook geschikt voor kustgebieden.
Water geven en luchtvochtigheid
Een gevestigde oleander is goed bestand tegen droogte, maar in een pot geef je regelmatig water. Geef extra water in juni, juli en augustus, tijdens de bloei. Een lage luchtvochtigheid is geen probleem.
Grond en verpotten
De oleander past zich aan aan de meeste grondsoorten, zoals universele potgrond, leem, zand en klei, maar groeit het best in voedzame, goed doorlatende grond. Zorg dat de pot goed afwatert.
Verpot in maart of april.
Bemesten
Bemest van april tot en met juli, in het groei- en bloeiseizoen. In de rustperiode, van november tot en met februari, is bemesten niet nodig.
Snoeien
Snoei de oleander licht na de bloei. Doe dat uiterlijk in september: de bloemen verschijnen aan nieuwe scheuten en bij later snoeien verlies je bloei. Te laat snoeien is, naast te weinig licht, een bekende oorzaak van weinig bloemen.
Vorstschade snijd je in het voorjaar weg, rond maart.
Planten
Zet de oleander in mei of juni buiten, op een zonnige plek. Hij is geschikt voor schermen, bij de gevel en als haagplant, maar in ons klimaat is een pot de veiligste keuze. Draag handschoenen bij het planten en snoeien, want alle delen zijn giftig.
Overwinteren
De oleander is niet winterhard. Hij overleeft ongeveer -10 °C, terwijl een gewoon winterminimum in Nederland rond -12 °C ligt. Zet de plant in een pot en haal hem van oktober tot en met maart naar binnen of naar een vorstvrije plek. In de rustperiode (november tot en met februari) hoeft hij niet te groeien. Na vorstschade loopt de plant meestal weer uit vanuit de wortels.
Vermeerderen
Oleanders vermeerder je met stekken of zaad. Stekken kan in juni en juli. Zaaien doe je in februari of maart binnen.
Veelvoorkomende problemen
Bruine scheuten komen door vorst. Snijd beschadigd hout in het voorjaar terug.
Kleverige bladeren met een wit korstje wijzen op schildluis of wolluis. Behandel met minerale olie of zeep.
Bloeit de plant weinig, dan staat hij te donker of is hij te laat gesnoeid. Zet hem in volle zon en snoei direct na de bloei.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Zeer giftig
- Honden
- Zeer giftig
- Paarden
- Zeer giftig
- Mensen
- Zeer giftig
De oleander is zeer giftig voor katten, honden, paarden en mensen. Alle delen zijn giftig: bladeren, sap, bloemen en zaden. De giftige stoffen zijn hartglycosiden. Klachten zijn kwijlen, braken, buikpijn, diarree, een onregelmatige hartslag en sloomheid, en het kan dodelijk zijn. Het sap kan huid en ogen irriteren. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, neem dan contact op met een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia



































































































