Sint janskruid
Hypericum perforatum · Hypericaceae
Ook bekend als: sint-janskruid, st janskruid, Sintjanskruid, St. Janskruid
Sint janskruid (Hypericum perforatum, ook geschreven als sint-janskruid of st janskruid) is een winterharde vaste plant met felgele bloemen van juni tot en met augustus. Hij groeit in de zon op bijna elke grond, maar verspreidt zich flink via wortelstokken en zaad. De plant is giftig voor mens en dier, dus kies de plek met zorg.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 15–25 °C, min. -34 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,3–1 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van sint janskruid
Sint janskruid is een bossige, uit meerdere stengels opgebouwde vaste plant met rechtopstaande, vertakte stengels en kruipende wortelstokken. Hij wordt ongeveer 30 tot 100 cm hoog en 30 tot 60 cm breed en groeit in een gematigd tempo. Door zijn uitlopers werkt hij ook als bodembedekker.
De kleine, groene bladeren staan tegenover elkaar, zitten zonder steeltje aan de stengel en zijn langwerpig. Tegen het licht zie je doorschijnende kliertjes die op gaatjes lijken, en langs de rand zitten zwarte puntjes. Daar komt de soortnaam perforatum vandaan.
De felgele bloemen zijn ongeveer 2 cm breed, hebben vijf kroonblaadjes met zwarte stipjes op de rand en een bosje meeldraden. Ze staan in platte bloemtuilen. Daarna vormt de plant een driehokkige doosvrucht met veel kleine zwarte zaadjes.
In het wild groeit sint janskruid in open bossen, langs wegbermen en heggen, in grasland en op droge, zonnige plekken, meestal op kalkhoudende grond. Hij komt voor in een groot deel van Europa, West- en Midden-Azië en delen van Afrika en China.
Kweken en verzorging
Standplaats
Zet sint janskruid in de volle zon: daar bloeit hij het rijkst. Lichte halfschaduw verdraagt hij ook. Het is een goede plant voor een natuurlijke border, een zonnige berm of een wilde hoek. Bijen en andere insecten vinden er nectar en stuifmeel, en vaste planteneters onder de zoogdieren laten hem meestal links liggen.
Houd er rekening mee dat hij zich vanzelf uitbreidt. Kies een plek waar dat niet hindert.
Water geven
De plant staat het liefst op vochtige, goed doorlatende grond, maar kan tegen een periode van droogte. De droogtetolerantie is redelijk, maar niet extreem. Geef in juli en augustus iets meer water als het lang droog blijft. In de rustperiode, van november tot en met februari, heeft hij geen extra zorg nodig.
Grond
Sint janskruid neemt genoegen met de meeste gronden: leem, zand, klei en kalkrijke grond. Hij heeft de voorkeur voor kalkhoudende, goed doorlatende grond. De zuurgraad mag ruwweg tussen pH 5,5 en 8,0 liggen. Alleen te natte, dichtgeslagen plekken zijn minder geschikt.
Planten en zaaien
Plant sint janskruid in april, mei of september op een zonnige plek. Beperk de wortels, bijvoorbeeld met een wortelbarrière of door de plant in een ingegraven bak te zetten, want hij woekert krachtig.
Zaaien kan in maart, april en september buiten. Wil je voorzaaien, doe dat dan in februari of maart binnen.
Snoeien
Snoei in maart en in september. De stengels blijven in de winter staan en lopen in het voorjaar opnieuw uit met nieuwe bloeiende scheuten. Verwijder uitgebloeide bloemen op tijd, want dat beperkt de zaadvorming.
Overwinteren
Sint janskruid is volledig winterhard. De plant overleeft in Nederland ruim de gebruikelijke winterkou, ook als het eens flink vriest. Je hoeft niets af te dekken of binnen te halen.
Vermeerderen
Je vermeerdert sint janskruid door zaad, delen, wortelstokken of stekken. Het beste tijdstip is maart, april of september. Delen en wortelstokken scheiden gaat gemakkelijk, maar bedenk dat elk stukje wortelstok doorgroeit.
Problemen en woekering
De grootste zorg is de uitbreiding. Een plant kan volgens de gegevens tot ongeveer 100.000 zaadjes vormen, en daarnaast kruipen de wortelstokken verder. In veel regio's geldt sint janskruid als invasief. Verwijder bloemen voor ze zaad zetten en houd de wortels binnen de perken.
Bruine, uitdrogende stengels wijzen op de schimmelziekte antracnose. Knip de aangetaste stengels weg en zorg voor meer luchtstroom tussen de planten. Verder kunnen bladkevers (Chrysolina), de wortelboorder (Agrilus hyperici) en fytoplasma voorkomen.
Oogsten en gebruik
De oogsttijd valt in juni en juli. Sint janskruid wordt van oudsher gebruikt bij wonden en bij milde tot matige depressie. Het kruid heeft een wisselwerking met veel medicijnen, dus gebruik het niet zonder overleg met een arts of apotheker.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
Sint janskruid is giftig voor katten, honden en paarden en licht giftig voor mensen. De giftige delen zijn de bladeren, stengels en bloemen; de werkzame stof is hypericine. Het veroorzaakt lichtgevoeligheid, met zonnebrand en huidontsteking, en in ernstige gevallen zweren. Dit is alleen informatie, geen dierenartsrecept of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of huisarts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox































































































