Hertshooi
Hypericum calycinum · Hypericaceae
Ook bekend als: grootbladig hertshooi
Hertshooi is een gemakkelijke, snelgroeiende bodembedekker die van juni tot en met september vol grote gele bloemen zit. Ook als grootbladig hertshooi of Hypericum calycinum bekend, is hij winterhard in Nederland en doet hij het zowel in zon als in halfschaduw. Houd wel rekening met zijn uitbundige groei.
- Licht
- Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -29 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,3–1 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van hertshooi
Hertshooi (Hypericum calycinum, ook grootbladig hertshooi genoemd) is een laag blijvende halfstruik die halfwintergroen blijft. Hij kruipt en vormt via ondergrondse uitlopers en stolonen dichte matten. Een plant bereikt een breedte van ongeveer 100 tot 200 cm en groeit snel.
De tegenoverstaande bladeren zijn eirond tot langwerpig en worden tot 10 cm lang. Ze zijn donkergroen aan de bovenkant en blauwgroen aan de onderkant, en kleuren in de herfst paarsachtig. In de zomer verschijnen de napvormige gele bloemen van 3 tot 5 cm doorsnede, alleen of in kleine groepjes. Ze hebben vijf kroonbladen en een opvallende bos meeldraden. Na de bloei rijpt in de herfst een doosvrucht.
De bloemen zijn goed voor bijen en vlinders: honingbijen verzamelen er stuifmeel. Van nature komt de soort vermoedelijk uit het Strandzjagebergte aan de Bulgaarse en Turkse Zwarte Zeekust, waar hij aan bosranden en struikrijke hellingen groeit.
Kweken en verzorging
Standplaats en licht
Hertshooi groeit in zon en halfschaduw, zelfs in droge schaduw. De meeste bloemen krijg je op een zonnige plek. Door zijn matvormende groei is hij geschikt voor hellingen, taluds en de rand van de rotstuin.
Water geven
De waterbehoefte is gemiddeld. Een gevestigde plant kan een droge periode goed aan. Geef alleen water bij langdurige droogte, want dat bevordert de bloei.
Grondsoort
Een voedzame leemgrond is ideaal, maar hertshooi redt zich ook op droge zandgrond en op zware klei, zolang de grond doorlatend is. Hij houdt van een vochtige, goed gedraineerde bodem; zure grond is geen probleem.
Bemesten
Bemest eventueel in april, aan het begin van het groeiseizoen. Veel meer is niet nodig voor deze makkelijke plant.
Snoeien
Snoei hertshooi in maart of april terug tot vlak boven de grond. Zo blijft hij dicht en netjes. De plant bloeit op nieuw hout, dus je verliest er geen bloemen mee.
Het terugsnoeien helpt ook tegen roest en tegen het overwoekeren van buurplanten.
Planten
Plant in april en mei of in september en oktober. Houd ongeveer 60 cm plantafstand aan. Geef de plant ruimte, want hij verspreidt zich krachtig. Op hellingen en taluds helpt hij tegen erosie.
Zaaien kan in maart en april; binnen voorzaaien in februari en maart.
Overwinteren
Hertshooi is volledig winterhard en overleeft temperaturen tot ongeveer -29 °C, ruim onder een gebruikelijk winterminimum van -12 °C. In strenge winters kan hij terugvriezen tot op de grond en in het voorjaar weer uitlopen. De rustperiode loopt van november tot en met februari.
Vermeerderen
Je vermeerdert hertshooi door te scheuren, met stekken of door zaaien. Scheuren en stekken kan in maart, april en september. Doordat de plant zelf uitlopers maakt, is scheuren de eenvoudigste methode.
Problemen
Hertshooi kan last krijgen van roest. Je ziet dat aan oranje pustels op de bladeren. Verwijder aangetaste bladeren en snoei in het voorjaar terug.
Het grootste probleem is vaak de groei zelf. Door de stolonen kan de plant woekeren en buurplanten overgroeien, en hij kan invasief worden. Snoei dan stevig terug en verwijder de uitlopers.
Gebruik
Hertshooi is niet eetbaar. Traditioneel wordt hij gebruikt tegen spierkrampen en astma. Dit is alleen informatie, geen advies. In de tuin gebruik je hem als bodembedekker, op hellingen en in de rotstuin, en als bijenplant.

















































































