Sneeuwbes
Symphoricarpos albus · Caprifoliaceae
Ook bekend als: symphoricarpos
De sneeuwbes is een stevige, winterharde heester die vooral opvalt door zijn sneeuwwitte bessen in herfst en winter. Hij groeit in bijna elke tuingrond, zowel in zon als halfschaduw. Houd er wel rekening mee dat hij flink uitloopt.
- Licht
- Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -39 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1–2 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de sneeuwbes
De sneeuwbes (Symphoricarpos albus, kortweg ook Symphoricarpos) is een bladverliezende heester uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). Hij wordt ongeveer 1 tot 2 m hoog en groeit in een gematigd tempo. De struik is rechtopgaand, bossig en afgerond, met twijgerige, licht overhangende takken. Via een wortelstok vormt hij uitlopers, waardoor na verloop van tijd dichte struwelen ontstaan.
De tegenoverstaande bladeren zijn eirond tot elliptisch, dof blauwgroen en tot ongeveer 5 cm lang. In juni, juli en augustus verschijnen kleine roze klokjes van circa 0,5 cm, in korte trossen aan de takpunten en in de bladoksels. Daarna volgen ronde, vlezige, sneeuwwitte bessen van ongeveer 1 cm doorsnee. Die rijpen in de herfst en blijven tot in de winter aan de struik hangen.
De soort komt van nature voor in Canada en het noorden en westen van de Verenigde Staten, op bosrijke, droge rotshellingen, oevers en in rivierdalen. In delen van Groot-Brittannië is hij verwilderd.
Kweken en verzorging
Standplaats
De sneeuwbes groeit in volle zon tot halfschaduw. Voor de meeste bessen kies je een zonnige plek, want daar zet hij het best vrucht. Door zijn natuurlijke herkomst in bossen en op hellingen redt hij zich ook onder bomen of langs een schaduwrijke border.
Water geven
De sneeuwbes heeft een matige waterbehoefte. Eenmaal goed aangeslagen kan hij goed tegen droge periodes en verdraagt hij af en toe overstroming. Permanent natte, verzadigde grond is wel te veel van het goede.
Grondsoort
Deze heester is erg flexibel: hij staat in zand, leem en klei, ook in arme grond en op kalkhoudende bodem. Het liefst is de grond vochtig maar goed doorlatend.
Bemesten
Bemesting is zelden nodig. Op arme grond volstaat een lichte gift in het voorjaar, rond april, of een laag compost als mulch.
Snoeien
De sneeuwbes verdraagt hard snoeien. Knip oude stammen in februari of maart terug en dun de uitlopers uit, zodat de struik binnen de gewenste grenzen blijft.
Planten
Plant in de herfst (oktober, november) of in het voorjaar (maart, april), in zon of halfschaduw. Omdat de struik zo makkelijk uitloopt, werkt een wortelbarrière goed, of je verwijdert regelmatig de uitlopers. Als haagplant of bodembedekker vult hij snel de ruimte op.
Overwinteren
De sneeuwbes is volledig winterhard en heeft geen bescherming nodig. Hij overleeft tot ongeveer -39 °C, ruim onder een gewoon Nederlands winterminimum van circa -12 °C. In december, januari en februari staat hij in rust.
Vermeerderen
Vermeerderen kan door te delen, met stekken of door zaaien. Delen en stekken doe je in maart, oktober of november. Zaaien kan in oktober. Delen is het eenvoudigst, want de struik vormt vanzelf nieuwe uitlopers met eigen wortels.
Problemen
Het grootste ongemak is de wildgroei van uitlopers. Verwijder ze regelmatig of plaats een wortelbarrière.
Als er een wit, poederig laagje op de bladeren zit, is dat meeldauw. Zorg voor meer luchtcirculatie en dun de struik uit. Verder kunnen bladvlekken, roest en bessenrot voorkomen.
Gebruik in de tuin
De sneeuwbes is geschikt als haag, als bodembedekker en als heester in een gemengde border. Hij is ook goed voor bestuivers. De bessen zijn geen eetbaar gewas.
Traditioneel is de plant door inheemse volkeren van Noord-Amerika gebruikt als medicijn en als zeep. In Rusland werden de bessen fijngedrukt als volksmiddel voor de handen gebruikt.










































































