Fuchsia winterhard
Fuchsia magellanica · Onagraceae
Ook bekend als: winterharde fuchsia
De winterharde fuchsia (Fuchsia magellanica) is een gemakkelijke, bladverliezende heester met sierlijk overhangende takken. Hij bloeit van juni tot de eerste vorst en past in een border, als haag of in een grote pot. In ons milde, natte klimaat komt hij meestal na de winter gewoon weer uit.
- Licht
- Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 12–24 °C, min. -15 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1–3 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de winterharde fuchsia
Fuchsia magellanica komt van nature uit het gematigde zuiden van Chili en Argentinië, waar hij groeit in vochtig struikgewas, aan bosranden en vaak in de buurt van water. Het is een vaste, bladverliezende heester uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae).
De struik wordt 1 tot 3 meter hoog en ongeveer 1 tot 2 meter breed, met een matige groeisnelheid. Hij heeft een ronde, overhangende, fonteinachtige vorm met dunne, roodbruine stengels en groene bladeren.
De talrijke kleine, hangende, buisvormige bloemen hebben een magentarode buis en kelkblaadjes, donkerpaarse kroonblaadjes en opvallende meeldraden. Ze verschijnen van juni tot oktober. Daarna volgen sappige, donkere bessen van 10 tot 15 mm lang, die in de herfst rijpen. De bloemen zijn rijk aan nectar en trekken bijen aan.
Kweken en verzorging
Standplaats
Deze fuchsia staat goed in zon tot halfschaduw. Een koele, vochtige plek met wat schaduw geeft de mooiste bloei. Door zijn vorm en groeikracht is hij ook geschikt als haagplant, als losse heester in de border en in een pot op balkon of terras.
Water geven
Houd de grond in de zomer gelijkmatig vochtig. Bloei en blad lijden onder warme, droge perioden. Geef in juni, juli en augustus extra water. Een laag mulch houdt de grond langer vochtig.
Grond en verpotten
Kies een voedzame, humusrijke en goed doorlatende grond die toch vochtig blijft. De struik kan ook tegen zware klei. De zuurgraad ligt bij voorkeur ongeveer tussen pH 5,5 en 7,5.
Wie de fuchsia in een pot houdt, kan hem in maart of april verpotten.
Planten
Plant in het voorjaar, in april of mei, in voedzame grond op een zonnige tot halfschaduwrijke plek. Voor een haag plant je meerdere struiken naast elkaar; reken op een breedte van ongeveer 1 tot 2 meter per struik als hij vrij mag groeien.
Bemesten
Bemest van april tot en met augustus. Dat ondersteunt de lange bloeiperiode, die tot in oktober doorloopt.
Snoeien
Snoei in maart of april. Als de vorst de bovengrondse delen niet al heeft doen afsterven, snoei je de stengels terug tot aan de grond. Zo groeit de struik krachtig opnieuw uit. De fuchsia verdraagt ook gewoon bijknippen, bijvoorbeeld als hij als haag wordt gebruikt.
Overwinteren
Bescherm de plant in november tegen vorst door de voet dik te mulchen. Bij strenge vorst sterven de bovengrondse delen af, maar de struik loopt vanuit de wortels weer uit. De laagste overleefbare temperatuur ligt rond -15 °C, terwijl een typisch winterminimum bij ons rond -12 °C ligt. Vooral in een pot is een beschutte plek en extra bescherming dus verstandig.
De rustperiode loopt van december tot en met februari. Snoei de dode stengels pas in het voorjaar weg.
Vermeerderen
Vermeerderen kan met stekken, het best in juni, juli of augustus. Zaaien is ook mogelijk: zaai binnen in februari of maart.
Ziekten en plagen
Mogelijke plagen zijn bladluis, spint, witte vlieg en de fuchsiagalmijt. Bij de galmijt zie je verdraaide, verdikte scheuten; knip die aangetaste delen weg en vernietig ze.
Als de plant in de hitte slap gaat hangen, zijn warmte en droogte de oorzaak. Mulch, geef water en zorg voor wat schaduw.
Gebruik
Naast sierplant wordt de fuchsia gebruikt als haag en voor bijen en andere bestuivers. Traditioneel wordt de plant gebruikt als vochtafdrijvend middel en bij koorts.




























































































