Wolfsmelk
Euphorbia · Euphorbiaceae
Ook bekend als: Kustwolfsmelk
Wolfsmelk, ook wel euphorbia genoemd, is een omvangrijk geslacht met kruiden, struiken, bomen en cactusachtige vetplanten. Ondanks de grote verschillen tussen soorten geldt een gemeenschappelijke basis: veel licht, spaarzaam water en grond die snel droogt. In Nederland houd je wolfsmelk als kamerplant, want de plant verdraagt volgens de gegevens niet minder dan ongeveer 5 °C.
- Licht
- Volle zon, Veel indirect licht
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 15–30 °C, min. 5 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,2–1,5 m
Soorten en rassen
Kerstster
Euphorbia pulcherrima
- Veel indirect licht
- Gemiddeld
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van wolfsmelk
Het geslacht Euphorbia telt ongeveer 2.000 soorten en komt op alle continenten voor. Veel vetplantachtige soorten groeien in Afrika en Madagaskar, andere in Europa, Azië en Amerika. De vorm loopt sterk uiteen: eenjarige of overblijvende kruiden, houtige struiken, bomen en cactusachtige planten met vlezige, hoekige stengels.
De bladeren zijn enkelvoudig en staan tegenover elkaar, verspreid of in kransen. Bij vetplanten zijn ze vlezig, bij stekelige soorten vaak klein en kortlevend. De kleur loopt van groen tot bont.
De bloemen zitten samen in een bekervormig cyathium zonder bloemblaadjes, vaak omgeven door opvallende gekleurde schutbladen die als één bloem ogen. Die zijn geel, groen, roze, rood of wit. De bloei valt van april tot en met augustus. De vrucht is een driedelige doosvrucht die openspringt en de zaden wegschiet. De groei is gemiddeld.
Kweken en verzorging
Licht en plek
De meeste soorten groeien het best in volle zon of helder indirect licht. Bij warm weer is wat schaduw in de middag welkom. Een lichte vensterbank of een heldere plek in huis is dus een goede keuze.
Wolfsmelk is hier niet winterhard. In mei en juni kan hij op een balkon buiten staan, maar bescherm hem van oktober tot en met april tegen vorst.
Water geven en luchtvochtigheid
Laat de grond tussen twee gietbeurten goed opdrogen en voorkom natte wortels. Vetplantachtige soorten slaan water op in hun stengels en kunnen goed tegen droogte. De plant heeft weinig luchtvochtigheid nodig.
Geef in mei tot en met augustus iets meer water. In de rustperiode (januari, februari, november en december) geef je minder.
Grond en verpotten
Kies een grove, snel doorlatende mix, zoals cactusgrond. Ook zandige of grindachtige grond werkt. Zware, natte grond is ongeschikt.
Verpot bij voorkeur in april of mei.
Bemesten
Bemest de plant in het groeiseizoen, van april tot en met augustus. In de rustperiode is bemesten niet nodig.
Snoeien
Snoei zo nodig in het voorjaar, in maart of april. Draag handschoenen en oogbescherming, want het melkachtige sap (latex) is bijtend.
Vermeerderen
Wolfsmelk vermeerder je met stekken of zaad. Stekken doe je in mei tot en met juli. Zaaien kan binnen in maart of april. Ga ook hierbij voorzichtig om met het sap.
Overwinteren
Zet de plant in de winter op een lichte plek, vorstvrij en niet kouder dan ongeveer 5 °C. Een typische winterkou van -12 °C overleeft hij buiten niet. Houd hem in de rustperiode van november tot en met februari aan de droge kant.
Veelvoorkomende problemen
Zachte, rottende stengels wijzen op te veel water of slechte drainage. Laat de grond drogen, verpot in een grove mix en snijd het rotte weefsel weg.
Bladverlies komt door kou, tocht of te weinig licht. Zet de plant op een lichte, warme plek en geef minder water.
Gebruik
Wolfsmelk is bruikbaar als snijbloem en doet het goed in een pot of op het balkon. De nectarrijke bloemetjes trekken insecten aan. Herten en konijnen laten de plant meestal met rust. Het sap werd traditioneel gebruikt als laxeermiddel, maar het is bijtend en niet geschikt om te eten.










































































































