Aloe vera plant

Geef de aloë vera een heldere plek met enkele uren zon, bijvoorbeeld bij een zuid- of westraam. Ook helder indirect licht is prima.

Wen de plant geleidelijk aan felle directe zon, want de bladeren kunnen rood worden of verbranden. Bij te weinig licht worden de bladeren dun, bleek en uitgerekt. Een temperatuur tussen 15 en 30 °C is ideaal. Vorst verdraagt de plant niet: het laagste wat hij overleeft is ongeveer -2 °C, en een gewone Nederlandse winter zakt daar ruim onder.

Laat de grond tussen twee gietbeurten helemaal uitdrogen. In juni, juli en augustus mag je iets vaker water geven, in de winter veel minder. Te veel water leidt tot wortelrot en is de meest voorkomende oorzaak van problemen.

De aloë vera is erg droogtebestendig en heeft aan lage luchtvochtigheid genoeg. Sproeien of een bakje met water ernaast is niet nodig.

Gebruik een grofkorrelige cactus- of vetplantengrond met goede drainage, bij voorkeur in een terracotta pot met gaten in de bodem. Zanderige of grindachtige grond past goed; een zuurgraad (pH) tussen 6 en 8 is geschikt.

Verpot om de 2 à 3 jaar, in april of mei, of eerder als de uitlopers de pot vullen. Dan kun je ze meteen van de moederplant scheiden.

Geef alleen voeding in het groeiseizoen, van mei tot en met augustus. In de rustperiode (november tot en met februari) krijgt de plant geen voeding.

Regelmatig snoeien is niet nodig. Verwijder alleen dode bladeren en uitgebloeide bloemstengels.

Buiten uitplanten kan alleen op vorstvrije plekken met goede drainage en volle zon, en dat is in Nederland niet haalbaar. Houd de aloë vera daarom in een pot en zet hem in juni buiten, bijvoorbeeld op het balkon of het terras. Wen hem ook dan geleidelijk aan de zon.

Zet de plant tijdig binnen. Bescherming tegen vorst is nodig van oktober tot en met maart. Laat hem in de winter op een lichte plek staan, bijna droog en bij 10 tot 15 °C. Dat past bij de rustperiode van november tot en met februari.

Aloë vera vermeer je het gemakkelijkst met uitlopers of door de pol te delen. Het beste moment is april, mei of juni, vaak samen met het verpotten. Haal de jonge planten voorzichtig los en zet ze in een droge, goed doorlatende vetplantengrond.

Zachte, papperige, bruine bladvoeten wijzen op te veel water of slechte afwatering. Laat de grond opdrogen, verpot in grofkorrelige grond en snijd het rotte weefsel weg.

Bladeren die rood of bruin worden, hebben vaak plotseling te veel zon gekregen. Wen de plant geleidelijk aan de zon of geef hem rond de middag lichte schaduw. Dunne, bleke, uitgerekte bladeren betekenen te weinig licht: zet de plant op een lichtere plek.

Mogelijke plagen zijn wolluizen, bladluizen, schildluizen en spintmijten. Voorkomende ziektes zijn wortelrot, bladvlekken, aloëroest en roetdauw.

De gel uit het blad wordt van oudsher op de huid gebruikt bij lichte brandwonden, schaafwonden en insectenbeten. Dit is alleen traditioneel gebruik.

De bloemen trekken bijen en vlinders aan. Ook in een rotstuin of op het balkon doet de plant het goed, mits hij in een pot staat en de winter binnen doorbrengt.