Yucca
Yucca gigantea · Asparagaceae
Ook bekend als: yucca elephantipes, palmlelie
De yucca, ook bekend als yucca elephantipes of palmlelie (Yucca gigantea), is een stevige, snelgroeiende kamerplant met een dikke stam en rozetten van leerachtige bladeren. Hij is makkelijk te houden, mits je hem niet te nat houdt. In Nederland is hij niet winterhard en staat hij dus het best binnen.
- Licht
- Volle zon, Veel indirect licht
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 21–32 °C, min. 5 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,6–2,5 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de yucca
De yucca komt oorspronkelijk uit Mexico (vooral het oosten en zuiden) en Midden-Amerika, van Belize en Guatemala tot Panama. Daar groeit hij in warme, halfdroge tot seizoensdroge laaglanden. Het is een groenblijvende, overblijvende struik met een opgezwollen stamvoet, vaak met meerdere stammen, en bladrozetten aan de top.
De bladeren zijn stijf, leerachtig en zwaardvormig, 30 tot 120 cm lang, groen, met een zachte punt en een gave of fijn getande rand. In het wild wordt de plant 4,5 tot 9 m hoog. Binnen blijft hij meestal tussen 60 en 250 cm. De groei is snel.
Op hoge bloemstelen verschijnen in late lente tot zomer grote trossen crèmewitte, klokvormige, hangende bloemen. Als kamerplant bloeit de yucca zelden. Daarna kunnen ovale, bruine, vlezige vruchten van maximaal 2,5 cm volgen.
Kweken en verzorging
Licht en standplaats
De yucca houdt het meest van volle zon. Binnen zet je hem op een lichte plek; halfschaduw verdraagt hij. Bij te weinig licht groeit hij langer en bleker uit: zet hem dan op een lichtere plek.
De ideale temperatuur ligt tussen 21 en 32 °C. Houd de plant uit de buurt van koude tocht.
Water geven en luchtvochtigheid
Laat de grond tussen twee gietbeurten droog worden. De yucca verdraagt droogte goed, maar te veel water geeft wortelrot, vooral bij oudere planten. De dikke, vlezige wortels rotten snel in natte grond.
In juni, juli en augustus mag je iets vaker water geven. In januari, februari, november en december rust de plant en heeft hij het minst nodig. Een hoge luchtvochtigheid is niet nodig.
Bruine bladpunten kunnen komen door uitgedroogde wortels of fluoride in het water. Geef dan af en toe flink water en gebruik gefilterd water.
Grond en verpotten
Kies een zeer goed doorlatende grond. Een mengsel van één deel potgrond met drie delen perliet of zand werkt goed. Leemachtige, zandige en grindachtige grond past bij de plant, met een zuurgraad van ongeveer pH 6 tot 8.
Verpot in april of mei.
Voeding
Geef van april tot en met augustus plantenvoeding. In de rustperiode is bemesten niet nodig.
Snoeien
Snoei in maart of april. Verwijder beschadigde delen, bijvoorbeeld na kou. Een zachte, rottende stamvoet snijd je weg, nadat je de grond hebt laten drogen en de afwatering hebt verbeterd.
Overwinteren
Haal de yucca naar binnen voordat de temperatuur onder ongeveer 10 °C zakt. De plant overleeft slechts temperaturen tot ongeveer 5 °C, terwijl een typische winter in Nederland tot -12 °C kan gaan. Houd hem uit de koude tocht. Bij kou kan de plant afsterven; houd hem boven 10 °C en snoei beschadigde delen weg.
Vermeerderen
Je vermeerdert de yucca met stekken van de stam, met zijscheuten (uitlopers aan de voet) of met zaad. Stekken en scheuten neem je in mei, juni of juli. Zaaien kan binnen in maart of april.
Veelvoorkomende problemen
Mogelijke plagen zijn schildluis en wolluis, daarnaast yuccakevers en yuccamotrupsen. Ziekten zijn wortelrot en bladvlekken.
Een zachte, rottende stamvoet komt door overmatig water. Laat de grond opdrogen, zorg voor betere drainage en snijd het rotte deel weg. Lange, bleke groei wijst op te weinig licht.
Eetbare delen
In Midden-Amerika worden de bloemblaadjes, zonder de bittere meeldraden en vruchtbeginsels, geblancheerd en gekookt. In El Salvador eet men ook de malse stengeltoppen. Let op de giftigheid van andere delen van de plant.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
De yucca is giftig voor katten, honden en paarden, en licht giftig voor mensen. De giftige delen zijn de wortels, bladeren en het sap; de werkzame stoffen zijn saponinen. Bij huisdieren geeft dit braken en soms kwijlen. Bij paarden kan het leverziekte veroorzaken. Bij mensen zijn misselijkheid, braken, diarree, hoofdpijn en duizeligheid mogelijk, en het sap kan de huid irriteren. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox





































































































