Agave americana
Asparagaceae
Ook bekend als: honderdjarige aloë, 100-jarige aloë
De Amerikaanse agave, ook honderdjarige aloë of gewoon agave genoemd, is een indrukwekkende vetplant met stevige blauwgroene bladeren. In Nederland hoort ze thuis in een pot op het balkon of het terras, met een lichte, vorstvrije plek voor de winter. Ze is makkelijk in onderhoud, maar vraagt ruimte, veel licht en vooral weinig water.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 15–30 °C, min. -11 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1–3 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de Amerikaanse agave
De Amerikaanse agave (familie Asparagaceae) komt oorspronkelijk uit Mexico en het zuiden van de Verenigde Staten, onder meer Texas en Arizona. Ze groeit van nature op droge, rotsachtige en goed doorlatende hellingen. Rond de Middellandse Zee, op de Canarische Eilanden, in Afrika en in Australië is ze verwilderd en kan ze uit tuinen ontsnappen.
De plant vormt een grote, solitaire rozet zonder stam. De dikke, vlezige bladeren zijn blauwgroen tot grijsgroen, worden tot ongeveer 1,5 m lang en hebben stekelige randen en een stevige eindstekel. Een volgroeide plant wordt 100 tot 300 cm hoog en 180 tot 365 cm breed. De groei is langzaam.
De agave is monocarp: na 10 tot 30 jaar bloeit ze één keer en sterft dan af. De bloemstengel is 8 tot 9 m of hoger en draagt bovenin vertakte pluimen met buisvormige, groengele bloemen. De plant gaat door via de uitlopers aan de voet, zodat de groep blijft bestaan. Bestuivers komen op de bloemen af.
Kweken en verzorging
Licht en standplaats
De agave staat het liefst in volle zon. Binnen verdraagt ze alles van direct zonlicht tot schaduw, maar ze groeit het best bij veel licht. Een zonnig balkon of terras is in de zomer ideaal.
In Nederland is de plant niet winterhard genoeg voor de volle grond: ze overleeft ongeveer -11 °C, terwijl een typisch winterminimum rond -12 °C ligt. Houd haar daarom in een pot. Zet de plant niet langs looppaden of op een plek waar je langs de bladeren schuurt: de scherpe doorns kunnen verwonden.
Water geven
Laat de grond tussen twee gietbeurten goed uitdrogen. De agave is zeer droogtetolerant en heeft weinig water nodig. Iets vaker water geven kan in juni, juli en augustus. In de winter geef je nog minder: in januari, februari, november en december rust de plant.
De plant houdt van een lage luchtvochtigheid. Natte grond leidt tot wortelrot, dus wees liever te zuinig dan te royaal.
Grond en verpotten
Kies een zeer poreuze, zandige en snel afwaterende grond, bijvoorbeeld cactusgrond met grind of zand. Goede drainage is belangrijk, want in natte grond gaan de wortels rotten.
Verpot in april of mei, wanneer de wortels de pot vullen. Bij potplanten gebeurt dat vaak jaarlijks. De wortels zijn ondiep en vezelig en verspreiden zich breed. Draag handschoenen vanwege de doorns.
Voeding
Voed de agave in mei, juni en juli. In de rustperiode krijgt ze geen voeding.
Snoeien en opruimen
Snoei in april. Verwijder alleen dode onderste bladeren. Uitlopers die je wilt gebruiken om te vermeerderen, snijd je los van de moederplant.
Overwinteren
Bescherm de plant tegen strenge vorst. In de maanden oktober tot en met maart is vorstbescherming nodig. Zet potplanten in de winter op een rustige plek bij ongeveer 10 tot 12 °C en geef weinig water. Een lichte plek blijft ook dan het beste.
Vermeerderen
De gemakkelijkste manier is met uitlopers aan de voet van de plant. Haal ze in mei of juni van de moederplant. Zaaien kan ook, in maart of april, eventueel binnen. Houd er rekening mee dat zaailingen langzaam groeien.
Problemen
Een zachte, inzakkende basis wijst op wortelrot door te veel water of slechte drainage. Verbeter de afwatering en geef minder water.
Aangevreten of beschadigde bladeren komen door slakken of de agavesnuitkever. Bestrijd de plaagdieren en controleer ook de voet van de plant.
Gebruik
In Mexico worden het sap (aguamiel) en het hart gebruikt. Het sap wordt gefermenteerd tot pulque, en de plant dient voor mezcal en agavesiroop. Hiervoor is bewerking nodig, dus eet de plant niet zomaar rauw. De bladvezel (pita) en het sap worden daar van oudsher gebruikt.









































































































