Pulsatilla vulgaris
Ranunculaceae
Pulsatilla vulgaris, ook bekend als wildemanskruid of pulsatilla, is een vaste plant die in het vroege voorjaar bloeit met violetpaarse, kelkvormige bloemen op korte stelen. Van nature groeit ze op kalkrijk grasland, dus ze voelt zich thuis op een zonnige, goed doorlatende plek. Ze is volledig winterhard en past goed in een zonnige border of rotstuin.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 8–22 °C, min. -29 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 15–40 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van wildemanskruid
Pulsatilla vulgaris is een pollenvormende, kruidachtige vaste plant uit de ranonkelfamilie. Ze wordt ongeveer 15 tot 40 cm hoog. Uit een rechtopstaande wortelstok groeit een rozet van fijn ingesneden, varenachtige bladeren die bedekt zijn met zachte, zilverkleurige haartjes.
De rechtopstaande bloemen zijn klok- of komvormig en ongeveer 4 cm breed. Ze hebben zijdeachtig behaarde, violetpaarse kelkbladen en veel gele meeldraden. De bloemkleuren variëren van paars en violet tot wit en rood. De bloei valt in maart, april en mei. Daarna volgen pluizige, zijdeachtige zaadpluimen die maandenlang aan de plant blijven zitten.
De plant trekt bestuivers aan. Ze staat van nature op kalkrijk grasland, zonnige glooiende weiden en in open dennenbos op kalkrijke grond. De moeilijkheidsgraad is gemiddeld, vooral omdat de grond goed moet doorlaten en de plant niet verstoord wil worden.
Kweken en verzorging
Standplaats en licht
Pulsatilla vulgaris doet het best in volle zon en verdraagt lichte halfschaduw. Kies een zonnige, liefst licht glooiende plek, bijvoorbeeld in een rotstuin of een lage border met droge, kalkrijke grond. Ze is volledig winterhard: de laagste overleefbare temperatuur ligt rond -29 °C, ruim onder een gewone Nederlandse winter van ongeveer -12 °C.
Water geven
De waterbehoefte is laag. Een gevestigde plant redt zich ook in droge grond, want de wortels reiken ongeveer 1 m diep. In hete zomers (juni, juli en augustus) is wat extra vocht welkom. Staand water verdraagt ze niet. De plant houdt van lage luchtvochtigheid, dus een open, luchtige standplaats past het best.
Grond en verpotten
Zorg voor kalkrijke, humusrijke en zeer goed doorlatende grond met een pH van ongeveer 6,5 tot 8. Zandige of grindrijke grond is prima. Werk zware grond los met grit, zodat het water snel wegtrekt.
Pulsatilla houdt niet van verstoring. Verpot alleen als het echt nodig is en ga voorzichtig te werk, vanwege de diepe wortels.
Bemesten
Bemest eventueel in maart, aan het begin van het groeiseizoen. Op de van nature schrale, kalkrijke grond waar de plant thuishoort, is veel voeding niet nodig.
Snoeien
De plant sterft in de winter terug tot de wortelstok. Februari is het moment om op te ruimen, voordat de nieuwe bladrozetten en bloemen zich in het voorjaar aandienen.
Planten
Plant pulsatilla in de zon, op kalkrijke, goed doorlatende grond. De beste momenten zijn april, mei en september. Geef de plant een vaste plek en laat haar daar ongemoeid, want ze groeit het mooist als ze niet wordt verplaatst.
Overwinteren
Pulsatilla vulgaris is volledig winterhard. Let in natte winters op dat de kroon van de plant droog blijft, want vocht rond de kroon is het grootste risico. Van november tot en met februari is de plant in rust.
Vermeerderen
Je kunt pulsatilla vermeerderen met zaad of wortelstekken. Zaaien kan in juni, juli en augustus. Wortelstekken neem je in juni en juli.




































































































