Navigatie overslaan, naar inhoud springen
Inhoud overslaan, naar voettekst springen

Wildemanskruid

Pulsatilla · Ranunculaceae

Ook bekend als: kuikenschel

Wildemanskruid (Pulsatilla), ook bekend als pulsatilla of kuikenschel, is een vaste plant die in het vroege voorjaar bloeit met klok- tot komvormige bloemen. Daarna volgen zilverige pluimen van zaadpluizen. De plant is winterhard en past goed in een zonnige border of rotstuin, mits de grond goed water doorlaat.

Licht
Volle zon, Zon tot halfschaduw
Water
Laag
Luchtvochtigheid
Laag
Temperatuur
8–22 °C, min. -30 °C
Moeilijkheid
Gemiddeld
Hoogte
10–40 cm

Soorten en rassen

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

ZaaienUitplantenSnoeienVermeerderenBloeiRustperiode
Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van wildemanskruid

Pulsatilla hoort bij de ranonkelfamilie (Ranunculaceae) en is een kruidachtige vaste plant. Ze vormt pollen met fijn verdeeld, veerachtig en vaak zijdeachtig behaard groen blad. Onder de grond zit een diepe penwortel.

De bloemen staan alleen en hebben een klok- tot komvorm. Het opvallende deel bestaat uit kelkbladeren, niet uit bloemblaadjes. Na de bloei ontstaan nootjes met lange, behaarde, blijvende stijlen, die samen zilverige pluimen vormen. In het wild groeit het geslacht in graslanden en prairies van Europa, gematigd Azië en Noord-Amerika, vaak op droge, kalkrijke of goed doorlatende grond.

Kweken en verzorging

Standplaats

Wildemanskruid wil een zonnige, open plek: volle zon of zon tot halfschaduw. Het past goed in een rotstuin of op een zonnig, droog talud. Ze is niet moeilijk, maar de eisen aan zon en drainage zijn wel vrij streng.

Water geven

Jonge planten krijgen water tot ze zijn aangeslagen. Gevestigde planten staan het liefst vrij droog en houden niet van natte voeten in de winter. In ons natte klimaat is een goede afwatering dus belangrijker dan extra water geven.

Grond

Kies grindachtige, zandige of lemige grond die kalkrijk is en zeer goed doorlaat. Een schrale, gritrijke grond komt het dichtst bij de natuurlijke groeiplaats. Zware, natte grond is ongeschikt.

Planten

Plant jonge planten in april of mei, of eventueel in september, op een zonnige plek met een goede afwatering. Verplaats ze daarna niet meer: de diepe penwortel verdraagt verstoring slecht.

Snoeien

De snoeitijd valt in februari en maart, vlak voor de bloei, wanneer de plant uit de rust komt.

Overwinteren

Wildemanskruid is winterhard en kan buiten blijven. De rustperiode loopt van november tot en met februari. Het grootste risico in de winter is natte grond, niet de vorst.

Vermeerderen

Je kunt wildemanskruid vermeerderen door zaaien of met wortelstekken. Beide gebeuren in juni en juli. Delen van de plant wordt afgeraden omdat de penwortel niet tegen verstoring kan.

Voor jouw plant

Veelgestelde vragen

Wanneer bloeit wildemanskruid?Wildemanskruid bloeit in maart, april en mei. Daarna volgen de zilverige zaadpluimen.
Wanneer plant je wildemanskruid?Jonge planten gaan het best in april of mei de grond in, eventueel ook in september. Kies een zonnige plek met een goede afwatering.
Kan wildemanskruid tegen vorst?Ja, de plant is winterhard en kan het hele jaar buiten staan. Vooral natte grond in de winter is schadelijk.
Is wildemanskruid giftig voor katten en honden?Ja, de plant staat bekend als giftig voor katten en honden. Houd haar buiten bereik. Dit is alleen informatie, geen diergeneeskundig of medisch advies.
Hoe vermeerder je pulsatilla?Via zaad of wortelstekken, in juni en juli. Verplaatsen van een volgroeide plant gaat meestal slecht door de diepe penwortel.
Sla de voettekst over, ga naar het begin van de paginaGa naar het begin van de pagina