Wildemanskruid
Pulsatilla · Ranunculaceae
Ook bekend als: kuikenschel
Wildemanskruid (Pulsatilla), ook bekend als pulsatilla of kuikenschel, is een vaste plant die in het vroege voorjaar bloeit met klok- tot komvormige bloemen. Daarna volgen zilverige pluimen van zaadpluizen. De plant is winterhard en past goed in een zonnige border of rotstuin, mits de grond goed water doorlaat.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 8–22 °C, min. -30 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 10–40 cm
Soorten en rassen
- Volle zon
- Laag
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van wildemanskruid
Pulsatilla hoort bij de ranonkelfamilie (Ranunculaceae) en is een kruidachtige vaste plant. Ze vormt pollen met fijn verdeeld, veerachtig en vaak zijdeachtig behaard groen blad. Onder de grond zit een diepe penwortel.
De bloemen staan alleen en hebben een klok- tot komvorm. Het opvallende deel bestaat uit kelkbladeren, niet uit bloemblaadjes. Na de bloei ontstaan nootjes met lange, behaarde, blijvende stijlen, die samen zilverige pluimen vormen. In het wild groeit het geslacht in graslanden en prairies van Europa, gematigd Azië en Noord-Amerika, vaak op droge, kalkrijke of goed doorlatende grond.
Kweken en verzorging
Standplaats
Wildemanskruid wil een zonnige, open plek: volle zon of zon tot halfschaduw. Het past goed in een rotstuin of op een zonnig, droog talud. Ze is niet moeilijk, maar de eisen aan zon en drainage zijn wel vrij streng.
Water geven
Jonge planten krijgen water tot ze zijn aangeslagen. Gevestigde planten staan het liefst vrij droog en houden niet van natte voeten in de winter. In ons natte klimaat is een goede afwatering dus belangrijker dan extra water geven.
Grond
Kies grindachtige, zandige of lemige grond die kalkrijk is en zeer goed doorlaat. Een schrale, gritrijke grond komt het dichtst bij de natuurlijke groeiplaats. Zware, natte grond is ongeschikt.
Planten
Plant jonge planten in april of mei, of eventueel in september, op een zonnige plek met een goede afwatering. Verplaats ze daarna niet meer: de diepe penwortel verdraagt verstoring slecht.
Snoeien
De snoeitijd valt in februari en maart, vlak voor de bloei, wanneer de plant uit de rust komt.
Overwinteren
Wildemanskruid is winterhard en kan buiten blijven. De rustperiode loopt van november tot en met februari. Het grootste risico in de winter is natte grond, niet de vorst.
Vermeerderen
Je kunt wildemanskruid vermeerderen door zaaien of met wortelstekken. Beide gebeuren in juni en juli. Delen van de plant wordt afgeraden omdat de penwortel niet tegen verstoring kan.









































































































