Zilverpopulier
Populus alba · Salicaceae
Ook bekend als: witte abeel, witte populier
De witte abeel, ook wel zilverpopulier of witte populier genoemd (Populus alba), is een snelgroeiende, bladverliezende boom met blad dat boven groen en onder wit behaard is. Hij is volledig winterhard en makkelijk te houden, maar heeft veel ruimte nodig door zijn krachtige wortelstelsel.
- Licht
- Volle zon
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–28 °C, min. -39 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 15–30 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de witte abeel
De witte abeel behoort tot de wilgenfamilie (Salicaceae) en wordt 15 tot 30 meter hoog. De boom groeit snel en heeft meestal een brede, afgeronde kroon. Hij is vaak vanaf de basis vertakt en vormt uitlopers, zodat er een kolonie van bomen kan ontstaan.
Het blad is 4 tot 15 cm lang, afwisselend geplaatst, 3- tot 5-lobbig en grof getand. De bovenkant is groen, de onderkant dicht wit behaard, waardoor de kroon zilverkleurig oogt als de wind erin speelt. In de herfst kleurt het blad geel.
In maart en april bloeit de boom, vóór de bladontwikkeling. Mannelijke en vrouwelijke katjes zitten op verschillende bomen. De mannelijke katjes zijn roodgrijs, de vrouwelijke groenachtig en onopvallend. Aan het eind van de lente tot begin zomer komen kleine doosvruchten met donzig zaad vrij, dat met de wind meegaat.
De soort komt van nature voor van het Atlasgebergte in Noord-Afrika via Zuid- en Midden-Europa tot in Centraal-Azië, vaak op vochtige plekken langs water.
Kweken en verzorging
Standplaats en licht
Kies een plek in volle zon. De boom heeft veel licht nodig en doet het slecht in de schaduw.
Zet hem ruim uit de buurt van huizen, riolering en paden. De wortels groeien krachtig en kunnen zich ongeveer 20 tot 30 meter van de stam verspreiden. Daardoor kunnen afvoeren en funderingen beschadigd raken. In Noord-Amerika wordt de soort als woekerend of invasief beschouwd, juist door de uitlopers. De boom past dus vooral in een grote tuin, een landschappelijke aanplant of op een vochtige plek bij water.
Water geven
De witte abeel houdt van gelijkmatig vochtige, goed doorlatende grond. Hij verdraagt overstroming en ook enige droogte, al is de droogtetolerantie gemiddeld.
Geef in juni, juli en augustus extra water als het lang droog blijft. De rest van het jaar redt de boom zich in ons klimaat meestal zonder extra zorg.
Grond
De boom is weinig kieskeurig. Hij groeit in zand, leem en klei en verdraagt ook kalkrijke en zilte grond. De zuurgraad mag ongeveer tussen pH 5,5 en 8,5 liggen. Het belangrijkste is dat de grond vochtig is, maar er geen water blijft staan.
Planten
Plant bomen met kale wortel of in een pot in de herfst of het vroege voorjaar: in oktober en november, of in maart en april. Zet ze ver van gebouwen, afvoeren en paden.
Snoeien
Snoei in de rustperiode, in januari, februari, november of december. Haal takken weg die afsterven. Dat kan komen door kanker of stress.
Overwinteren
De witte abeel is volledig winterhard en heeft geen bescherming nodig. Hij kan temperaturen tot ongeveer -39 °C aan, ruim meer dan de winters in Nederland brengen. In de winter rust de boom.
Vermeerderen
Je kunt de witte abeel vermeerderen met stekken, wortelstekken, zaad en door afleggen. Stekken en wortelstekken doe je in februari en maart. Zaaien kan in mei en juni.
Wie al een boom heeft, ziet vanzelf nieuwe opslag ontstaan via de wortels.
Veelvoorkomende problemen
Uitlopers in gazon en borders: dit komt door het uitbreidende wortelstelsel. Steek of snijd de uitlopers weg en maai regelmatig.
Gescheurde afvoeren of verschoven bestrating: de wortels zijn krachtig. Voorkom dit door de boom ver van constructies te planten.
Afstervende takken: dit komt door kanker of stress. Snoei het aangetaste hout weg.
Bekende aandoeningen zijn kanker, takafsterving en bladroest.

















































































