Kalmia
Kalmia latifolia · Ericaceae
Ook bekend als: lepelboom
Kalmia (Kalmia latifolia, ook lepelboom genoemd) is een groenblijvende heester met glanzend blad dat op rhododendron lijkt. In mei en juni verschijnen er roze, witte of rode bloemen. De plant is volledig winterhard, maar alle delen zijn giftig.
- Licht
- Halfschaduw, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -31 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 1,8–3 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de kalmia
De kalmia is een groenblijvende heester uit de heidefamilie (Ericaceae). Ze groeit langzaam en vormt eerst een dichte, ronde, vertakte struik. Met de jaren wordt ze opener met knoestige takken. Soms groeit ze uit tot een kleine boom. Gewoonlijk wordt ze ongeveer 180 tot 300 cm hoog en even breed.
Het blad is leerachtig, glanzend en 3 tot 12 cm lang. Aan de bovenkant is het donkergroen, aan de onderkant geelgroen. De komvormige, vijfhoekige bloemen zijn ongeveer 2,5 cm breed en zitten in schermen aan de uiteinden van de takken. Ze bloeien in mei en juni in roze, wit of rood. De meeldraden zijn gevoelig voor aanraking en schieten stuifmeel op bezoekende bijen. Geur hebben de bloemen niet. Na de bloei blijven kleine bruine zaaddozen tot in de winter aan de struik zitten.
In het wild groeit de kalmia in het oosten van de Verenigde Staten, op rotsige hellingen en in bergbossen en open bos, vaak in dichte struikgroepen op zure grond. Bijen, vlinders en kolibries bezoeken de bloemen.
Kweken en verzorging
Standplaats
De kalmia verdraagt alles van volle zon tot schaduw. Het mooist groeit ze in halfschaduw, met ochtendzon en schaduw in de middag. Kies een plek waar de wortels koel blijven. De wortels zijn vezelig, vormen een dichte mat en liggen ondiep.
Water geven
Houd de grond koel en gelijkmatig vochtig. Een mulchlaag helpt daarbij. Tegen natte, verdichte grond waar water blijft staan is de kalmia niet bestand. Geef vooral in juni, juli en augustus iets meer water.
Grond en verplanten
Kalmia wil koele, vochtige, zure, humusrijke en goed doorlatende grond met een pH van ongeveer 4,5 tot 5,5. Zandleem met veel humus is geschikt. Zware klei is minder geschikt. Op zware grond kun je beter verhoogd planten.
Verplanten of verpotten doe je in april.
Bemesten
Het bemestingsmoment is maart en april.
Snoeien
Verwijder uitgebloeide bloemschermen direct na de bloei en snoei dan alleen licht. De knoppen voor het volgende jaar vormen zich aan oud hout. Wie later of fors snoeit, snijdt dus bloemen weg. Het snoeimoment ligt in juni en juli.
Planten
Plant de kalmia in halfschaduw in zure, humusrijke grond en mulch de grond om de wortels koel te houden. Geschikte plantmaanden zijn maart, april, september en oktober.
Overwinteren
De kalmia is volledig winterhard. Ze overleeft temperaturen tot ongeveer -31 °C, terwijl een gewone winter in Nederland rond -12 °C blijft. Mulch de wortelzone. De rustperiode loopt van november tot en met februari.
Vermeerderen
Je kunt de kalmia vermeerderen met zaad, stekken, afleggers of door enten. Zaaien kan in maart, binnenshuis in februari en maart. Voor vermeerdering zijn juli en augustus de geschikte maanden.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
De kalmia is giftig voor katten, honden, paarden en mensen. Giftig zijn de bladeren, bloemen, twijgen, het stuifmeel en de nectar, inclusief honing die van de nectar is gemaakt. De giftige stoffen zijn grayanotoxinen en arbutine. Mogelijke verschijnselen zijn kwijlen, braken, diarree, zwakte, coördinatiestoornissen, hartproblemen, stuipen, verlamming en mogelijk coma en overlijden. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts om raad.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

























































































