Eikenbladhortensia
Hydrangea quercifolia · Hydrangeaceae
Ook bekend als: eikenblad hortensia
De eikenbladhortensia (Hydrangea quercifolia, ook wel eikenblad hortensia genoemd) is een winterharde, bladverliezende heester met grote, eikachtige bladeren en kegelvormige pluimen. Ze is makkelijk in de teelt en geeft van de zomer tot in de herfst kleur, eerst met bloemen en later met rood en bronskleurig blad.
- Licht
- Halfschaduw, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–27 °C, min. -20 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1–2,5 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de eikenbladhortensia
Hydrangea quercifolia komt van nature voor in het zuidoosten van de Verenigde Staten, van Florida en Louisiana tot Tennessee en de Carolina's, waar ze groeit in vochtige bossen en langs beekoevers. Het is een opgaande, bolvormige heester met meerdere stengels en een open kroon. Ze wordt ongeveer 100 tot 250 cm hoog en 150 tot 250 cm breed. Via ondergrondse uitlopers vormt ze vaak een kolonie.
De leerachtige bladeren hebben 3 tot 7 spitse lobben, zijn donkergroen aan de bovenkant en lichter en viltig aan de onderkant. Ze kunnen tot 30 cm lang worden. In de herfst kleuren ze rood, paars, oranje en bronskleurig.
De pluimen zijn 15 tot 30 cm hoog en licht geurend. Ze openen wit, worden met de tijd roze en drogen uiteindelijk op tot papierachtig bruin. Ze bloeien van juni tot en met september. Na de bloei volgen kleine, droge, bruine doosvruchten.
Kweken en verzorging
Standplaats
De eikenbladhortensia staat het best in de ochtendzon en de middagschaduw. Een beetje zon is nodig voor een rijke bloei. Op een zonnige plek gaat het ook, zolang de grond vochtig blijft. Kies een beschutte plek met ruimte om te groeien. Een plantafstand van ongeveer 180 cm past bij de breedte van de struik. Daardoor leent de plant zich ook voor een losse haag.
Water geven
Houd de grond gelijkmatig vochtig en leg in de zomer een mulchlaag aan. Geef extra water in juni, juli en augustus. Een gevestigde plant verdraagt wat droogte, maar bloeit dan mogelijk minder. Slappe bladeren wijzen meestal op droge grond: geef dan een flinke gietbeurt en mulch.
Grond en verpotten
Kies een vochtige, goed doorlatende grond die rijk is aan organisch materiaal. Humusrijke grond, leem en zandgrond zijn allemaal geschikt. Staat de plant in een pot, verpot dan in maart of april.
Voeden
Voed de plant in de periode van maart tot en met mei.
Snoeien
De bloemen ontstaan op oud hout. Snoei daarom alleen als het nodig is, direct na de bloei (juli en augustus). Door op een ander moment of te hard te snoeien verlies je bloemen. Verwijder in het vroege voorjaar stengels die door de winter beschadigd zijn.
Planten
Plant in maart, april, mei, september of oktober. Zoek een beschutte, halfschaduwrijke plek met ruimte om zich uit te breiden, en houd ongeveer 180 cm afstand tot andere planten.
Overwinteren
De eikenbladhortensia is volledig winterhard en overleeft tot ongeveer -20 °C, ruim onder een gewoon Nederlands winterminimum van circa -12 °C. Een mulchlaag over de wortels is in koude streken een goede bescherming. De gedroogde bloemen en de afschilferende schors geven de struik ook in de winter sierwaarde. De rustperiode loopt van november tot en met februari.
Vermeerderen
Je kunt de plant vermeerderen met stekken, door deling of met zaad. Stekken en delen doe je het best in juni en juli. Omdat de struik uitlopers vormt, is delen vaak de eenvoudigste manier.
Problemen
Bladluizen en spintmijten kunnen voorkomen. Ook bladvlekkenziekte en meeldauw komen voor.
Weinig of geen bloemen komt meestal door te laat of te hard snoeien, of door te veel schaduw. Snoei alleen direct na de bloei en geef de plant wat zon.
Wit poeder op de bladeren is meeldauw. Zorg voor meer luchtstroom en verwijder aangetaste bladeren.
Gebruik in de tuin en als snijbloem
De pluimen zijn geschikt als snijbloem; oogst ze in juli en augustus. De bloemen trekken bestuivers aan. Door de dichte groei en het mooie blad is de struik geschikt voor een losse haag of als solitair in een border.

























































































