Navigatie overslaan, naar inhoud springen
Inhoud overslaan, naar voettekst springen

Belladonna

Atropa belladonna · Solanaceae

Ook bekend als: wolfskers, dolkruid, Slaapbes, Atropa bella-donna

Wolfskers (Atropa belladonna), ook bekend als belladonna of dolkruid, is een forse, rechtopstaande vaste plant met hangende klokbloemen en glanzend zwarte bessen. Hij is winterhard in Nederland en groeit het best op een vochtige, kalkrijke plek in halfschaduw. De plant is zeer giftig, dus een weloverwogen plek is belangrijk.

Licht
Halfschaduw, Zon tot halfschaduw
Water
Gemiddeld
Luchtvochtigheid
Gemiddeld
Temperatuur
12–24 °C, min. -15 °C
Moeilijkheid
Gemiddeld
Hoogte
1–2 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

Binnenshuis zaaienZaaienUitplantenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiRustperiode
Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Wat is wolfskers?

Wolfskers hoort bij de nachtschadefamilie (Solanaceae) en komt van nature voor in Europa en West-Azië, van Engeland tot het westen van Oekraïne en Iran. Het is een kruidachtige vaste plant die meestal 100 tot 200 cm hoog wordt, met een bossige, rechtopstaande groeiwijze.

De bladeren zijn groot, ovaal, gaafrandig en dofgroen. Ze staan afwisselend of ongelijk paarsgewijs aan de stengels. De hangende, klokvormige bloemen zijn dofpaars tot groenbruin en verschijnen een voor een in de bladoksels, in juni, juli en augustus.

De vrucht is een glanzend zwarte bes op een grote, stervormige kelk. Deze bes is extreem giftig en wordt vaak aangezien voor een eetbare vrucht. Van oudsher werd de plant gebruikt als medicijn, cosmetica en gif. De alkaloïden worden farmaceutisch gebruikt als anticholinergica.

Kweken en verzorging

Standplaats

Wolfskers staat het liefst in halfschaduw. Een plek met zon tot half schaduw kan ook. Zet de plant op een plek waar kinderen en huisdieren niet bij de bessen kunnen.

Water geven

De waterbehoefte is gemiddeld. Houd de grond gelijkmatig vochtig en geef extra water in juni, juli en augustus, wanneer de plant bloeit.

Grond

Wolfskers wil een rijke, vochtige, goed doorlatende grond die kalk bevat. Leemgrond, alkalische en humusrijke grond passen goed. Water moet wel weg kunnen trekken.

Bemesten

Bemest in april en mei, aan het begin van het groeiseizoen.

Snoeien

Snoeien kan in maart en november. Omdat de plant in de winter bovengronds afsterft, is dat ook de periode waarin het oude loof weg kan.

Zaaien en planten

Zaai binnen in februari en maart, of buiten in maart en april. Plant jonge planten in mei uit.

De zaden kiemen langzaam vanwege kiemrust. Zaailingen hebben steriele grond nodig, anders vallen ze om door schimmelziekte.

Overwinteren

Wolfskers is winterhard. Hij kan ongeveer -15 °C verdragen, terwijl een gewone winter in Nederland tot ongeveer -12 °C komt. Het loof sterft in de winter af. Van november tot en met februari rust de plant.

Vermeerderen

Wolfskers vermeerder je met zaad, in maart en april. Wissel temperaturen af om de kieming op gang te helpen.

Problemen

Slechte kieming komt door de harde zaadhuid en kiemrust. Wisselende temperaturen helpen, evenals gibberellinezuur.

Omvallende zaailingen komen door schimmelziekte in niet-steriele grond. Gebruik steriele compost.

Voor jouw plant

Veelgestelde vragen

Is wolfskers winterhard?Ja. De plant kan ongeveer -15 °C aan, terwijl een gewone Nederlandse winter tot ongeveer -12 °C gaat. Het loof sterft in de winter af.
Hoe hoog wordt wolfskers?Meestal 100 tot 200 cm. Het is een bossige, rechtopstaande vaste plant.
Wanneer zaai ik wolfskers?Binnen in februari en maart, buiten in maart en april. De zaden kiemen langzaam door kiemrust.
Welke grond heeft wolfskers nodig?Een rijke, vochtige, goed doorlatende en kalkhoudende grond, bijvoorbeeld humusrijke leem.
Is wolfskers giftig voor katten en honden?Hij kan giftig zijn voor huisdieren en staat voor katten en honden als sterk giftig te boek. Houd de plant buiten bereik. Dit is alleen informatie, geen diergeneeskundig of medisch advies.
Zijn de bessen van wolfskers eetbaar?Nee. De glanzend zwarte bessen zijn extreem giftig en worden vaak aangezien voor eetbaar fruit.
Sla de voettekst over, ga naar het begin van de paginaGa naar het begin van de pagina