Vrouwenmantel

Alchemilla mollis · Rosaceae

Ook bekend als: alchemilla, fraaie vrouwenmantel

Vrouwenmantel (Alchemilla mollis) is een makkelijke, winterharde vaste plant met zachte, ronde bladeren en luchtige geelgroene bloemen. Hij vormt een dichte pol die de grond mooi bedekt en past goed onder struiken en bomen. Hieronder lees je wat hij nodig heeft en hoe je hem binnen de perken houdt.

Licht: Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 10–24 °C, min. -34 °C
Moeilijkheid: Makkelijk
Hoogte: 30–45 cm

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

Binnenshuis zaaienZaaienUitplantenVerpottenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiOogstRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van vrouwenmantel

Vrouwenmantel, ook bekend als alchemilla of zachte vrouwenmantel, hoort bij de rozenfamilie (Rosaceae). In het wild komt hij voor in de oostelijke Karpaten, de Kaukasus en Turkije, tot in Bulgarije en Roemenië. In tuinen wordt hij veel gekweekt.

De plant vormt een dichte, bolvormige pol die zich langzaam uitbreidt en een zachte bodembedekking geeft. Hij wordt 30 tot 45 cm hoog en ongeveer 30 tot 60 cm breed. De groeisnelheid is gemiddeld.

De bladeren zijn zacht behaard, rond en tot 15 cm breed, met 9 tot 11 ondiepe lobben en een gekartelde rand. Ze zijn lichtgroen en houden waterdruppels vast. In juni, juli en augustus verschijnen boven het blad luchtige pluimen met kleine, stervormige, geelgroene bloemen. Ze ruiken niet. De vruchtjes zijn klein en onopvallend. Het is een kruidachtige vaste plant: het blad sterft in de winter af.

Kweken en verzorging

Standplaats en licht

Vrouwenmantel groeit van zon tot schaduw, maar staat het best in zon tot halfschaduw. Op een zonnige plek kunnen de bladeren verbranden, vooral als de grond droog is.

Hij is geschikt als bodembedekker en als snijbloem, en trekt vlinders aan. Konijnen en herten laten hem over het algemeen met rust.

Water geven

Vrouwenmantel heeft een gelijkmatig vochtige grond nodig, in elk grondtype. Hij is weinig bestand tegen droogte. Geef daarom extra water in juni, juli en augustus, als hij bloeit en het warm kan zijn.

Bladranden die bruin worden wijzen meestal op droge grond of te veel zon. Geef dan water, mulch de grond en overweeg een plek in de halfschaduw.

Grond en delen

De plant doet het in bijna elke grond goed, zolang die vochtig blijft. Leem, klei en humusrijke grond zijn geschikt, net als gewone universele potgrond. Het water moet wel weg kunnen: de grond is het liefst vochtig maar goed doorlatend.

Wordt de pol te dicht, deel hem dan om de paar jaar. Dat kan in maart, april of september.

Bemesten

Vrouwenmantel heeft weinig voeding nodig. Een laagje compost in april is genoeg.

Snoeien en uitzaaien tegengaan

Knip verwelkte bloemen en afgeleefd blad weg. Dat houdt de pol netjes en beperkt het uitzaaien. Doe dit vooral in juli en augustus.

De plant zaait zich gemakkelijk uit en kan woekeren. Knip de bloemen dus af voordat ze zaad vormen. Dan houd je het aantal zaailingen onder controle.

Planten

Plant vrouwenmantel in het voorjaar (april, mei) of in september, in vochtige grond. Een plek onder struiken of bomen is ideaal. Houd ongeveer 40 cm afstand tussen de planten.

Overwinteren

Vrouwenmantel is volledig winterhard en verdraagt vorst tot ongeveer -34 °C, ruim onder een gewone Nederlandse winter. Het blad sterft af en de plant loopt in het voorjaar weer uit. De rustperiode loopt grofweg van november tot en met februari.

Vermeerderen

Het makkelijkst vermeerder je vrouwenmantel door deling, in maart, april of september. Zaaien kan ook: buiten in maart, april of september, of binnen in februari en maart.

Veelvoorkomende problemen

Verbrande bladranden: de oorzaak is droge grond of felle zon. Geef water, mulch en verplaats de plant zo nodig naar halfschaduw.

Veel zaailingen: de plant zaait zich vrij uit. Verwijder de bloemen voordat er zaad ontstaat.

Snijbloemen en gebruik

De bloempluimen zijn mooi in een boeket. Je snijdt ze in juni en juli. Vrouwenmantel wordt traditioneel gebruikt als geneeskruid, al wordt dat soms aan verwante soorten toegeschreven.