Purperklokje

Het purperklokje staat in halfschaduw tot zon, afhankelijk van de cultivar. Paarse en bronskleurige types kleuren het mooist in de zon, lichtere variëteiten staan liever in de schaduw.

De plant is winterhard: hij overleeft veel lagere temperaturen dan een gewone Nederlandse winter brengt. Door de compacte groei is hij geschikt als bodembedekker, voor de rotstuin en voor het balkon.

Houd de grond gelijkmatig vochtig, maar laat de plant niet in het water staan. Geef in juni, juli en augustus iets meer water.

Kies een humusrijke, goed doorlatende grond die vochtig blijft. Met bladcompost of fijne schors maak je de grond geschikt. Zware klei is niets voor het purperklokje. De zuurgraad ligt bij voorkeur tussen pH 5,5 en 7.

Deel en verplant de plant ongeveer om de drie à vier jaar, het best in maart of april. Rozetten die uit de grond omhoog zijn gekomen, plant je opnieuw in.

Bemest in april en mei, wanneer de plant weer aan de groei gaat.

Knip uitgebloeide bloemstelen weg, dan bloeit de plant vaak nog eens. Rafelig blad snij je in het voorjaar terug. Snoei in maart, april en juli.

Plant in het najaar (september, oktober) of in het vroege voorjaar (april, mei). Zet de plant zo dat de kroon op gelijke hoogte met het grondoppervlak ligt.

Dek de wortels in de winter af met een mulchlaag. Zo voorkom je dat de plant door vorst uit de grond wordt getild. In januari, februari, november en december rust de plant.

De gemakkelijkste manier is delen, in maart, april of september. Ook vermeerdering door zaad en stekken is mogelijk. Zaad kun je binnen voorzaaien in februari en maart, of zaaien in maart en april.

Van verschillende soorten is bekend dat Noord-Amerikaanse volken ze als geneeskrachtige planten gebruikten. De wortels werden traditioneel gebruikt tegen pijn en ontstekingen.