Ranonkel
Ranunculus asiaticus · Ranunculaceae
Ook bekend als: ranunculus, tuinranonkel
De ranonkel (Ranunculus asiaticus, ook ranunculus of tuinranonkel genoemd) groeit uit kleine knolletjes en bloeit in mei, juni en juli met dubbele, bijna rozenachtige bloemen. In Nederland is hij niet betrouwbaar winterhard, dus hij gedijt het best in een pot op balkon of terras, met bescherming tegen vorst.
- Licht
- Volle zon
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 8–18 °C, min. -10 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 20–45 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de ranonkel
De ranonkel is een knolgewas dat in de zomer afsterft en de rest van het jaar rust. Hij wordt ongeveer 20 tot 45 cm hoog en 15 tot 30 cm breed. De groei is gemiddeld. De stengels staan rechtop tot licht opgaand en kunnen vertakken.
Het blad is diep ingesneden, papierachtig en licht behaard. De onderste bladeren hebben drie lobben, de bovenste zijn fijner verdeeld. De komvormige, papaverachtige bloemen zijn 3 tot 5 cm groot en bij cultivars meestal dubbel. Ze komen voor in rood, roze, geel, wit, oranje, paars en tweekleurige tinten. De bloemen geven geen geur af. Na de bloei volgt een hoofdje met kleine, droge nootjes. De wortels zijn trosjes kleine knolletjes, ook wel klauwtjes genoemd.
De soort komt van nature uit het oostelijke Middellandse Zeegebied en zuidwest-Azië, van Turkije, Griekenland (Kreta, Rhodos) en Cyprus tot de Levant en Iran, plus Egypte en Libië. Bijen en andere bestuivers bezoeken de bloemen.
Kweken en verzorging
Licht en standplaats
Geef de ranonkel een plek in volle zon. Hij bloeit het mooist bij koel, helder lenteweer. Een balkon of terras past goed, omdat je de pot kunt verplaatsen als er vorst voorspeld wordt. De plant verdraagt tot ongeveer -10 °C, terwijl een typische Nederlandse winter tot rond -12 °C kan gaan. Buiten in de volle grond is dat dus riskant.
Water geven
Houd de grond tijdens de groei gelijkmatig vochtig, maar nooit drassig. Geef vooral in april, mei en juni wat meer water. Laat de grond na de bloei uitdrogen, want de knollen rusten dan en rotten gemakkelijk in natte grond.
Grond en potgrond
Kies humusrijke, zeer goed doorlatende zandige leemgrond. Zware klei veroorzaakt rot. In een pot werkt een luchtige, goed afwaterende mix met veel humus het best; kies een pot met afvoergaten.
Voeding
Bemest de ranonkel in april, mei en juni, in de periode van groei en bloei. Buiten die periode is bemesten niet nodig.
Planten
Plant de knollen in maart of april, enkele weken voor de laatste vorst. Zet ze 5 cm diep en 15 tot 20 cm uit elkaar, met de klauwtjes naar beneden. Het helpt om de knollen vooraf te laten weken.
Wil je zelf voorzaaien, doe dat dan binnen in februari of maart.
Snoeien en uitgebloeide bloemen verwijderen
Knip uitgebloeide bloemen weg, dan komen er meer bloemen. Verwijder het blad pas als het afgestorven is. Dat valt meestal in juni en juli.
Rust en bescherming tegen vorst
Na de bloei gaat de plant in rust, ongeveer van augustus tot en met december. Het afsterven in de zomer is normaal en komt door de hitte. Haal de knollen dan uit de grond en bewaar ze droog tot het volgende seizoen.
Bescherm de plant tegen vorst in januari, februari, maart, april, november en december. Vooral jonge uitlopers en planten in pot zet je bij strenge vorst beter binnen.
Vermeerderen
Je vermeerdert de ranonkel door de knollen te delen of uit zaad. Zaaien doe je binnen in februari en maart.
Veelvoorkomende problemen
Rotte knollen worden veroorzaakt door natte, slecht doorlatende grond. Plant daarom in doorlatende grond en geef niet te veel water. Wortelrot is de ziekte waar je op moet letten.
Afsterven in de zomer is geen ziekte maar natuurlijke rust bij warmte. Haal de knollen dan op en bewaar ze droog.
Als snijbloem
De ranonkel is een goede snijbloem. Je snijdt de bloemen in mei en juni.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
De ranonkel is giftig voor katten, honden en paarden en licht giftig voor mensen. Alle delen zijn giftig: bladeren, bloemen, stengels, wortels en sap. De giftige stoffen zijn protoanemonine en ranunculine. Mogelijke verschijnselen zijn een brandend gevoel in de mond, kwijlen, braken, buikpijn, diarree (soms met bloed), lusteloosheid en een wankele gang. Het sap kan roodheid en blaren op de huid geven. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox









































































































