Abrikozenboom
Prunus armeniaca · Rosaceae
Ook bekend als: abrikoos, abrikozen
De abrikozenboom (ook wel abrikoos, Prunus armeniaca) is een kleine, bladverliezende fruitboom met geurende bloesem in maart en april. Hij is winterhard in Nederland, maar de vroege bloesem is gevoelig voor late nachtvorst. Met een zonnige, beschutte plek en de juiste cultivar oogst u in juli en augustus.
- Licht
- Volle zon
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 15–28 °C, min. -25 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 4,5–12 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de abrikozenboom
De abrikozenboom is een kleine boom met een brede, dichte, uitgespreide kroon en lage takken. De groei is gemiddeld. Een volwassen boom wordt ongeveer 4,5 tot 12 m breed.
De bladeren zijn eirond, fijn gezaagd en groen, 5 tot 9 cm lang, met een afgeronde bladvoet en een spitse top. Aan de voet van de bladschijf zitten twee kleine klieren.
In maart en april bloeit de boom met witte of roze, geurende bloemen van 2 tot 4 cm breed. Ze staan enkel of in paren en verschijnen vóór de bladeren. De vroege bloesem voedt bijen, vlinders en andere bestuivers. De vruchten worden ook door kleine zoogdieren gegeten.
De boom komt oorspronkelijk uit Centraal-Azië en China, al is het verspreidingsgebied door vroege teelt moeilijk af te bakenen.
Kweken en verzorging
Standplaats en licht
Zet de abrikozenboom in volle zon. Zonder veel zon draagt hij minder goed vrucht.
Kies een beschutte, vorstvrije plek en vermijd laaggelegen vorstkuilen, waar koude lucht blijft hangen. Houd minstens 3 m afstand tot paden en leidingen.
Water geven
De boom heeft een gemiddelde waterbehoefte. Houd de grond vochtig terwijl hij aanslaat en tijdens de vruchtontwikkeling, maar voorkom natte voeten.
Geef in juni, juli en augustus extra water als het droog is.
Grondsoort
Een goed doorlatende, vochtige leemgrond is het best. De boom groeit ook in zandgrond en kleigrond, mits het water niet blijft staan. De voorkeur gaat uit naar een neutrale tot licht kalkrijke grond met een pH van ongeveer 6,0 tot 8,0.
Bemesten
Bemest de boom in maart, vlak voor de groei begint.
Snoeien
Snoei de abrikozenboom regelmatig, voor een gezonde boom en vruchten van goede kwaliteit. Doe dat in de zomer, in juli en augustus, want dan is er minder kans dat ziekten via de snoeiwonden binnendringen. Kies een droge periode en verwijder aangetast hout.
Planten
Plant de boom in maart, april, oktober of november. Kies een beschutte, vorstvrije plek in de zon, buiten vorstkuilen, en reken op voldoende ruimte rondom.
Winter en nachtvorst
De abrikozenboom is winterhard en overleeft ongeveer -25 °C. Een typisch winterminimum in Nederland is rond -12 °C. De boom rust in november, december, januari en februari.
Het risico zit in de bloesem: die is gevoelig voor late vorst. Let daarom in maart en april extra op nachtvorst. Kies een laatbloeiende cultivar en een beschutte plek.
Vermeerderen
Abrikozenbomen worden vermeerderd door enten of uit zaad. De vermeerdering valt in juli en augustus.
Veelvoorkomende problemen
Bloesem of jonge vruchten die verloren gaan, komen meestal door late voorjaarsvorst. Plant op een beschutte plek en kies laatbloeiende cultivars.
Gom dat uit de takken lekt en afgestorven takken wijzen op kanker of een schimmelziekte. Snoei bij droog zomerweer en verwijder het aangetaste hout.
Rottende vruchten komen door monilia (bruinrot). Verwijder verschrompelde, vastzittende vruchten en zorg voor meer luchtstroming in de kroon.
Bij abrikozen komen ook bacteriekanker, hagelschotziekte en gomziekte voor.
Oogsten en gebruiken
De vruchten zijn rijp in juli en augustus. U eet het vruchtvlees vers, gedroogd, ingemaakt of verwerkt tot jam.
De pit bevat cyanideverbindingen. Kraak of eet de pit niet.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
De abrikozenboom is giftig voor katten, honden, paarden en mensen. De giftige delen zijn de zaden, bladeren en takken. De giftige stoffen zijn cyanogene glycosiden. De verschijnselen zijn cyanidevergiftiging met felrood tandvlees, wijde pupillen, moeilijke ademhaling, hijgen en shock. Verwelkte bladeren zijn het gevaarlijkst. Dit is alleen informatie en geen medisch of diergeneeskundig advies. Bij twijfel kunt u een dierenarts of arts raadplegen.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

















































































