Watersla
Pistia stratiotes · Araceae
Ook bekend als: mosselplant, jantje zwemt, Mosselplantje, Nijlkool
Watersla (Pistia stratiotes), ook wel mosselplant of jantje zwemt genoemd, is een drijvende plant met een rozet van fluweelzachte, slaachtige bladeren. Hij is niet winterhard en past daarom op het balkon of binnen in een bak met water. Hij groeit snel, zolang het licht en de temperatuur goed zijn.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Water
- Luchtvochtigheid
- Hoog
- Temperatuur
- 22–30 °C, min. 5 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 5–25 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Wat is watersla?
Watersla hoort bij de aronskelkfamilie (Araceae) en is een vaste, groenblijvende drijfplant. De rozet wordt ongeveer 5 tot 25 cm hoog en 10 tot 30 cm breed. De bladeren zijn sponsachtig, wigvormig, met parallelle nerven en golvende randen. Ze zijn groen met een zilveren waas, door korte witte haartjes die lucht vasthouden en de plant drijvend houden.
Onder de rozet hangen veerachtige wortels vrij in het water. Via uitlopers vormt de plant nieuwe rozetten en kan hij dichte matten vormen. De bloemen en kleine, groene besjes vallen nauwelijks op.
In de natuur drijft watersla op stilstaand of langzaam stromend zoet water, zoals vijvers, meren, trage rivieren en kanalen. De herkomst is niet helemaal zeker, waarschijnlijk is de plant pantropisch. Hij werd voor het eerst beschreven aan de Nijl bij het Victoriameer.
Kweken en verzorging
Licht en plek
Watersla houdt van veel licht: volle zon tot halfschaduw, al verdraagt hij wat schaduw. Het liefst staat hij bij een temperatuur van 22 tot 30 °C. Door de vorstgevoeligheid hoort hij in Nederland op een beschut balkon of binnen. De plant overleeft niet lager dan ongeveer 5 °C, terwijl een gewone winter hier tot -12 °C kan gaan.
Water en luchtvochtigheid
De plant drijft op stilstaand, voedselrijk zoet water. Houd het wateroppervlak rustig, want golven en een sterke waterstraal horen er niet bij. Droogte verdraagt watersla niet. Hij houdt ook van een hoge luchtvochtigheid.
Een bodem heeft hij niet nodig: de wortels nemen de voedingsstoffen uit het water op. De zuurgraad ligt het best tussen pH 6,5 en 7,2.
Snoeien en uitdunnen
Haal overtollige planten en dode bladeren regelmatig weg, zodat er geen dichte mat ontstaat. Gooi het uitgedunde materiaal in de gft-bak en nooit in sloten of vijvers.
Uitzetten
Zet watersla pas na de vorst op het water, in juni of juli. Gebruik een bak, ton of kom, want hij hoeft alleen maar te drijven. Laat de plant nooit in open water terechtkomen. Watersla is in warme streken zeer invasief en vormt daar dichte matten die zuurstof uit het water halen, vissen schaden en muggen onderdak bieden. De verkoop ervan is in de EU verboden.
Overwinteren
Bescherm de plant tegen vorst vanaf september; in oktober moet hij zeker binnen. De rustperiode loopt van oktober tot en met maart. In een koel klimaat zoals het onze kun je een paar planten in een warm, helder aquarium bewaren. Een alternatief is om de plant uit zaad te laten komen en elk jaar opnieuw te beginnen.
Vermeerderen
De gemakkelijkste manier is door de jonge rozetten (uitlopers) van de moederplant te scheiden en apart te laten drijven. Dat kan van juni tot en met augustus. Vermeerdering uit zaad is ook mogelijk.
Problemen
Bladluizen kunnen de plant aantasten. Controleer de bladeren regelmatig, vooral als de plant dichtbij andere planten staat. Dun de planten regelmatig uit, zodat hij niet uit de hand groeit.
Gebruik
Watersla is technisch eetbaar, maar bitter en rijk aan oxalaten. Hij wordt alleen als noodvoedsel en veevoer gebruikt. In de traditionele Aziatische en Afrikaanse geneeskunde is hij traditioneel gebruikt voor wonden en huidinfecties, in de vorm van gepoederd blad.




















































































