Pinguicula
Lentibulariaceae
Pinguicula, ook wel vetblad genoemd, is een vleesetende plant met kleverige bladeren die kleine insecten vangen. In Nederland is ze niet winterhard en hoort ze binnen thuis, op een heel lichte plek. Met regenwater, voedselarme grond en een rustperiode in de winter blijft ze gezond.
- Licht
- Veel indirect licht, Zon tot halfschaduw
- Water
- Hoog
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 15–26 °C, min. 5 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 3–15 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.
Wat is Pinguicula?
Pinguicula is een geslacht van vaste planten uit de familie Lentibulariaceae. De plant vormt lage, stengelloze rozetten van gladde, stevige bladeren die vettig aanvoelen. Ze zijn bedekt met kleverige klieren waaraan kleine insecten blijven plakken. De bladranden krullen langzaam om de prooi heen. De bladeren kunnen groen, geel of paars gekleurd zijn.
De rozet wordt meestal ongeveer 5 tot 20 cm hoog en breed, en de groei is langzaam. Boven de rozet verschijnen op dunne stelen enkele bloemen met een spoor. Ze zijn buisvormig of trechtervormig en kunnen paars, violet, wit, roze, geel of blauw zijn. De bloei valt meestal in april tot en met juni. Na de bloei ontstaat een klein, droog doosvruchtje met piepkleine zaden.
Het geslacht komt voor op het hele noordelijk halfrond (Europa, Noord-Azië, Noord-Amerika), met de meeste soorten in Midden- en Zuid-Amerika. In het wild groeit vetblad op natte, open, voedselarme plekken zoals venen, wellen, vochtige rotswanden en natte zandgrond. Daar zie je meteen wat de plant nodig heeft: licht, vocht en weinig voeding.
Kweken en verzorging
Licht en plek
Pinguicula heeft veel licht nodig. Een oost- of zuidraam is geschikt, of je gebruikt een kweeklamp. Buiten past volle zon tot lichte schaduw.
De plant is in Nederland niet winterhard. De laagste temperatuur die ze overleeft is ongeveer 5 °C, terwijl het hier in de winter tot -12 °C kan vriezen. Houd haar dus binnen.
Water geven
Houd het substraat constant vochtig. De plant verdraagt droogte slecht. Gebruik regenwater, gedestilleerd water of water van omgekeerde osmose, nooit kraanwater.
Geef in de zomermaanden, van mei tot en met augustus, het meeste water. Mexicaanse soorten houden het in hun winterrozet juist droger.
Grond en verpotten
Kies een voedselarme mix, bijvoorbeeld gelijke delen turf of kokosvezel met perliet, scherp zand of vermiculiet. Gebruik geen bemeste potgrond. De grond moet vocht vasthouden en iets zuur zijn, met een pH van ongeveer 4,5 tot 6.
De wortels zijn weinig in aantal, dun en wit. Ze verankeren vooral de plant en nemen water op. Verpot in maart of april.
Voeding
Bemest pinguicula niet. De plant haalt haar voedingsstoffen uit de insecten die ze vangt.
Snoeien
Knip dode bladeren in de winter of het vroege voorjaar weg, ongeveer in februari of maart. Dat stimuleert nieuwe groei.
Overwinteren en rustperiode
De rustperiode loopt grofweg van november tot en met februari. Soorten uit gematigde streken hebben een koele winterrust nodig en overleven die als winterknop (hibernaculum). Tropische soorten vormen een compacte, vlezige winterrozet en houd je droger.
Vermeerderen en zaaien
Vermeerderen kan in april tot en met juni. Zaaien doe je in maart en april, of binnen al in februari en maart. De zaden zijn erg klein en komen uit het droge doosvruchtje.
Gebruik
Vetblad vangt kleine insecten en wordt in orchideeënkwekerijen gebruikt om plagen zoals rouwvliegjes te verminderen.
Historisch werden de bladeren in Scandinavië gebruikt om melk te laten stremmen voor gefermenteerde zuivelproducten. Traditioneel werden ze ook op wondjes van vee gelegd, omdat de plant antibacteriële stoffen maakt.



































































































