Zonnedauw

Zonnedauw wil veel licht, het liefst volle zon. Alleen dan vormt ze de glinsterende druppels en krijgt ze kleur. Een zonnige vensterbank of een open, zonnige plek buiten is geschikt; halfschaduw kan ook. Bij te weinig licht blijven de druppels weg.

Omdat het geslacht zowel kamerplanten als buitenplanten omvat, hangt de plek af van de soort. Zoek dat dus altijd op.

De grond moet constant vochtig blijven. Gebruik regenwater of gedestilleerd water en nooit kraanwater: de mineralen daarin schaden de plant. Van mei tot en met augustus heeft zonnedauw het meeste water nodig.

Zie je weinig of geen druppels op de bladeren, dan is het te donker of te droog. Geef meer zon en houd de grond nat.

Gebruik een voedselarm mengsel van veen en zand. De grond is zuur, met een pH van ongeveer 4 tot 5,5, en houdt vocht vast. Verpot in maart, voordat de groei op gang komt.

Geef geen mest. Zonnedauw haalt haar voedingsstoffen uit gevangen insecten, en meststoffen laten de plant achteruitgaan.

Zoek eerst uit wat voor soort je hebt. Koop alleen kweekplanten en nooit planten uit de natuur.

Zaaien kan binnen in februari en maart, of in maart en april. Buiten planten kan in mei. Zonnedauw past goed in een pot en op een natte plek, zoals de rand van een vijver of een moerasbed.

Soorten uit gematigde streken vormen een winterknop en hebben een koele rustperiode nodig. Ze houden rust in januari, februari, november en december. Sommige Australische soorten hebben juist een rustperiode in de zomer nodig.

In Nederland kunnen winterharde soorten buiten blijven. De koudegrens ligt rond -20 °C, terwijl een gewone winter ongeveer -12 °C bereikt. Bescherm de planten tegen vorst in januari tot en met maart en van oktober tot en met december.

Vermeerderen kan van mei tot en met juli. Zaaien kan ook, zie hierboven.

Weinig druppels: te weinig licht of een te droge omgeving. Zet de plant zonniger en houd de grond nat.

Achteruitgang van de plant: mineraalrijk water of mest. Gebruik alleen regenwater of gedestilleerd water.

De knolletjes van Australische knolvormende soorten werden door de oorspronkelijke bewoners van Australië gegeten. Uit de bladeren wordt een zonnedauwlikeur gemaakt. Zonnedauw wordt van oudsher gebruikt bij hoest en bronchitis.