Venusvliegenvanger
Dionaea muscipula · Droseraceae
Ook bekend als: venusvliegenval, dionaea, Venus vliegenvanger, Venus' vliegenval
De venusvliegenvanger (ook wel venusvliegenval of dionaea genoemd) is een vleesetende plant met klapvallen aan de bladpunten. Hij houdt van veel zon, constant vochtige grond en zuiver water. In Nederland is het een kamerplant die in de winter een koele rustperiode nodig heeft.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Hoog
- Luchtvochtigheid
- Hoog
- Temperatuur
- 15–30 °C, min. -10 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 8–25 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de venusvliegenvanger
Dionaea muscipula komt van nature voor in kustmoerassen van Noord- en Zuid-Carolina in de Verenigde Staten. Daar groeit hij in natte, zandige, voedselarme en zure dennensavannes en veengebieden.
De plant vormt een lage, compacte bladrozet met maximaal 8 bladeren. Elk blad is 5 tot 13 cm lang en eindigt in een tweedelige klapval met stijve haren langs de rand en gevoelige trekkerharen aan de binnenkant. De binnenkant van de val is rood of groen, afhankelijk van hoeveel zon de plant krijgt.
De plant wordt ongeveer 10 tot 30 cm hoog, binnenshuis meestal 8 tot 25 cm, met een breedte van 10 tot 20 cm. Hij groeit langzaam en is een vaste plant. In mei en juni verschijnen kleine, witte, komvormige bloemen in trossen op een kale steel van 10 tot 30 cm. Bijen bezoeken de bloemen.
Kweken en verzorging
Licht en standplaats
De venusvliegenvanger wil volle zon tot zon met wat schaduw: reken op minstens 4 tot 6 uur zon per dag. Bij veel licht kleuren de vallen rood. Bij te weinig licht groeit de plant groen en slap.
Omdat de plant in Nederland niet winterhard genoeg is, houd je hem als kamerplant, bijvoorbeeld op een zonnige vensterbank.
Water geven en luchtvochtigheid
Houd de grond de hele tijd nat. De plant verdraagt geen droogte, en een bakje water onder de pot is geen probleem. Gebruik uitsluitend regenwater of gedestilleerd water: kraanwater of hard water kan de plant doden.
Geef van april tot en met september het meest water. De luchtvochtigheid mag hoog zijn.
Grond en verpotten
Gebruik een voedselvrije, zure potgrondmix van sphagnum, of van veen met grove vermiculiet of scherp zand. De pH ligt het best tussen ongeveer 4 en 5,5. Kies geen gewone potgrond met meststoffen.
Verpot in maart of april.
Bemesten
Bemest de venusvliegenvanger niet. De plant haalt zijn voedingsstoffen uit insecten.
Snoeien en opruimen
Zwarte vallen horen bij de normale veroudering of de winterrust. Knip dode vallen weg, bij voorkeur in september of oktober. Laat vallen niet onnodig dichtklappen en voer de plant niet te veel, want dat kan ook tot zwarte vallen leiden.
Planten
De plant gedijt goed in een pot of in een vochtige bak met zure grond. Het verzamelen van planten in het wild is illegaal, koop daarom alleen kwekerijplanten.
Overwinteren
De venusvliegenvanger heeft enkele maanden winterrust bij koele temperaturen nodig, ongeveer van november tot en met februari. In die tijd groeit hij nauwelijks.
Buiten overwinteren is in Nederland riskant: de plant overleeft ongeveer -10 °C, terwijl een typisch winterminimum rond -12 °C ligt. Bescherm hem tegen vorst van oktober tot en met maart.
Vermeerderen
Je kunt de plant vermeerderen door deling, zaad, bladstek of via weefselkweek. Delen en bladstekken kan van april tot en met juni. Zaaien kan binnen in februari en maart, of in maart en april.
Na de bloei vormt zich in juni en juli een kleine zwarte zaaddoos die naar boven opent.
Problemen
Bladluis en spintmijt kunnen de plant aantasten. Ook zwarte vlekken en schimmelrot komen voor.
De plant gaat dood: vaak komt dat door kraanwater of hard water. Gebruik regenwater of gedestilleerd water.
Groene, slappe groei: er is te weinig licht. Zet de plant in volle zon.
Zwarte vallen: knip ze weg en voorkom onnodig aanraken van de vallen of voeren.
Veiligheid
Veilig voor katten en honden- Katten
- Niet giftig
- Honden
- Niet giftig
- Paarden
- Niet giftig
De venusvliegenvanger is niet giftig voor katten, honden, paarden en mensen. Dit is alleen informatie en geen diergeneeskundig of medisch advies; twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox



































































































