Pachysandra
Pachysandra terminalis · Buxaceae
Ook bekend als: dikkemanskruid
Pachysandra, ook dikkemanskruid genoemd, is een laagblijvende bodembedekker die in de schaduw een dicht groen tapijt vormt. De plant is gemakkelijk, winterhard en vraagt weinig onderhoud. Hieronder lees je hoe je haar plant, voedt en gezond houdt.
- Licht
- Halfschaduw, Schaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–24 °C, min. -33 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 10–30 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Wat is pachysandra?
Pachysandra terminalis is een groenblijvend halfstruikje uit de buxusfamilie (Buxaceae). Van nature komt ze voor in Japan, Korea en China. Ze wordt meestal 10 tot 30 cm hoog en ongeveer 30 tot 60 cm breed. De groei is langzaam.
De plant verspreidt zich met ondergrondse wortelstokken (rhizomen), die steeds nieuwe scheuten vormen. Zo ontstaat een dichte kolonie. De glanzende, getande groene bladeren zijn 5 tot 10 cm lang en staan in kransen aan de top van de stengels.
In maart en april, soms tot in het begin van de zomer, verschijnen kleine witte bloemen zonder kroonblaadjes in rechtopstaande aren boven het blad. Ze geuren en trekken vroege bijen aan. Vruchten zijn zeldzaam. Herten en konijnen laten de plant naar verluidt met rust.
Kweken en verzorging
Standplaats
Pachysandra doet het best in halfschaduw tot volle schaduw. In volle zon of op een winderige plek verbleekt het blad en kan het geel worden. Kies dus een beschutte plek, bijvoorbeeld onder struiken en bomen of langs de schaduwkant van een muur.
Water geven
De plant houdt van gelijkmatig vochtige grond. Is ze eenmaal goed aangeslagen, dan verdraagt ze af en toe een droge periode, maar ze is niet erg droogtebestendig. Geef vooral in juni, juli en augustus wat meer water.
Geef bij voorkeur water aan de voet van de plant en vermijd water over het blad. Dat voorkomt bladziekte.
Grond en verplanten
Pachysandra staat het liefst in vochtige, goed doorlatende, zure en humusrijke leemgrond. Ook neutrale tot licht kalkrijke grond wordt verdragen; de pH ligt grofweg tussen 5 en 7,5.
Verplanten kan in april en mei. Dat doe je door de planten te delen.
Bemesten
De voedingsbehoefte is hoog. Werk regelmatig organische mest of compost in de grond. De beste maanden daarvoor zijn maart en april.
Snoeien en verjongen
Snoeien doe je in april en mei. Wil je een oud bestand verjongen, dan kun je het afmaaien of terugsnoeien. Heeft de beplanting last van bladziekte, dan helpt het om de planten te dunnen zodat er meer lucht doorheen kan.
Planten
Plant in april, mei of september. Houd een plantafstand aan van 15 tot 30 cm; ongeveer 22 cm is een goede maat. Het duurt ongeveer drie jaar voordat de bodem helemaal bedekt is.
Houd er rekening mee dat de plant met wortelstokken dichte matten vormt. In Noord-Amerika geldt ze als zeer invasief omdat ze daar inheemse planten verdringt. Geef haar daarom een plek waar ze zich mag uitbreiden.
Overwinteren
Pachysandra is zeer winterhard, tot ongeveer -33 °C, en heeft in Nederland geen bescherming nodig. De rustperiode loopt van december tot en met februari. In de winter kan het blad wat geel worden.
Vermeerderen
Vermeerderen kan door deling, stekken of met wortelstokken, vooral in april, mei en juni. Deling is het eenvoudigst: steek een stuk van de kolonie met wortels af en plant het elders weer in.
Veelvoorkomende problemen
Verbleekt of geel blad: dit komt door te veel zon of wind. Verplaats de plant naar een schaduwrijke, beschutte plek.
Bruine, vlekkerige bladeren: dit wijst op bladziekte in dichte, natte beplanting. Dun de planten uit en geef water aan de voet.
Korstige witte schilden op het blad: dit is de schildluis die ook op Euonymus voorkomt. Snoei aangetaste delen weg en behandel met spuitolie.
Wortelrot kan voorkomen als de grond te nat blijft, dus zorg voor goed doorlatende grond.



































































































