Wilde kamperfoelie

Lonicera periclymenum · Caprifoliaceae

Ook bekend als: kamperfoelie periclymenum

Wilde kamperfoelie is een krachtige, winterharde klimmer met geurende bloemen die in de avond hun sterkste geur geven. Hij is makkelijk te houden en groeit snel langs een hek, pergola of door een struik. Hieronder lees je hoe je hem plant, water geeft en op tijd snoeit.

Licht: Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 10–24 °C, min. -25 °C
Moeilijkheid: Makkelijk
Hoogte: 3–7 m

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor het klimaat Oceanisch.

ZaaienUitplantenVerpottenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van wilde kamperfoelie

Wilde kamperfoelie (Lonicera periclymenum, ook boskamperfoelie genoemd) hoort bij de kamperfoeliefamilie, de Caprifoliaceae. Het is een bladverliezende, overblijvende klimmer die zich windt om steunen en struiken. Hij wordt ongeveer 3 tot 7 m hoog en groeit snel.

De donkergroene bladeren staan tegenover elkaar, zijn eirond tot omgekeerd eirond met een gladde rand en worden 3 tot 8 cm lang. Van juni tot en met september verschijnen de geurende, tweelippige buisbloemen in eindstandige trossen. Ze openen crème of wit, worden met de tijd geel en zijn aan de buitenkant vaak roze of rood getint. Daarna volgen trossen felrode bessen, die in de late zomer en herfst rijpen.

In het wild groeit de soort in bossen, heggen, struikgewas en op schaduwrijke plekken, verspreid over een groot deel van Europa, Noord-Afrika, Turkije en de Kaukasus. De bloemen geuren 's nachts en trekken nachtvlinders en langtongige bijen aan. Vogels eten de bessen, de bladeren dienen als voedsel voor rupsen van de admiraalvlinder en hazelmuizen gebruiken de schors voor hun nesten.

Kweken en verzorging

Standplaats en licht

De wortels staan het liefst koel en in de schaduw, terwijl de takken omhoog klimmen naar zon of lichte schaduw. Een plek in de zon tot halfschaduw past dus goed. De plant bloeit het best als de toppen veel licht krijgen. Staan de toppen te schaduwrijk, dan blijft de bloei beperkt.

Water geven

Houd de grond vochtig zolang de plant nog aanslaat. Eenmaal gevestigd is wilde kamperfoelie redelijk droogtebestendig en heeft hij een gematigde waterbehoefte. Geef extra water in juli en augustus, vooral bij aanhoudend droog weer. Giet bij voorkeur aan de voet van de plant.

Grond en verpotten

Kies een vochtige, goed doorlatende en humusrijke grond. Leem, klei en zandgrond zijn geschikt, en zowel zure als kalkrijke grond wordt verdragen (pH ongeveer 5,5 tot 8,0). Het wortelstelsel is ondiep en vezelig en houdt van koele, beschaduwde grond.

Staat de plant in een pot, dan verpot je hem in maart.

Bemesten

Bemest de plant in maart en april, als de groei op gang komt.

Snoeien

Snoei na de bloei, in augustus en september. De plant bloeit op ouder hout, dus te vroeg of te hard snoeien kost bloemen. Dun oude stengels af en toe uit, zodat de plant niet te dicht wordt.

Planten

Plant in het najaar (oktober) of in het voorjaar (maart of april). Zet de voet in de schaduw, naast een klimrek, pergola of hek, zodat de takken omhoog kunnen klimmen.

Overwinteren

Wilde kamperfoelie is winterhard en heeft geen bescherming nodig. De plant overleeft naar schatting temperaturen tot ongeveer -25 °C, ruim onder het gebruikelijke winterminimum in Nederland van rond -12 °C. In januari, februari, november en december staat hij in rust.

Vermeerderen

Wilde kamperfoelie vermeerder je met stekken, door af te leggen of uit zaad. Stekken en afleggers maak je in juni, juli en augustus. Zaaien kan in oktober.

Problemen en plagen

Mogelijke plagen zijn bladluizen en de kamperfoeliemineerder.

Een witte poederlaag op de bladeren is meeldauw, die ontstaat bij droog en stil weer. Geef water aan de voet, zorg voor meer luchtstroom en snoei te dichte groei weg.

Bloeit de plant weinig, dan staat de top vaak te veel in de schaduw of is het oude hout weggesnoeid. Geef de scheuten meer zon en snoei pas na de bloei.