Clematis montana
Ranunculaceae
Ook bekend als: bergbosrank, montana clematis
De clematis montana, ook bergbosrank genoemd, is een krachtige klimmer die in mei en juni overdadig bloeit met witte of roze sterbloemen die naar vanille ruiken. Hij groeit snel, is makkelijk te verzorgen en winterhard in Nederland. Let wel op de snoeitijd en op de giftigheid van de plant.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -20 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 5–12 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de clematis montana
Clematis montana (ook wel bergclematis genoemd) hoort bij de Ranunculaceae. Het is een overblijvende, bladverliezende klimmer met houtige, windende stengels. In het wild groeit hij in bergbossen en struikgewas in de Himalaya en China, waar hij over struiken en bomen klimt. Zijn verspreidingsgebied loopt van Afghanistan via Nepal tot Taiwan.
De plant groeit snel en wordt ongeveer 5 tot 12 meter hoog en 2,4 tot 4,5 meter breed. De groene bladeren bestaan uit drie getande, eironde blaadjes. In mei en juni verschijnen talloze vierbladige, stervormige bloemen in wit of roze, met opvallende gele meeldraden. Ze geuren naar vanille. In de herfst volgen kleine zaadjes met zijdeachtige, pluimvormige staartjes die ook sierlijk zijn.
Bijen en vlinders komen op de bloemen af. Herten en konijnen laten de plant meestal links liggen.
Kweken en verzorging
Plaats en licht
De clematis montana staat het best met het blad in de zon of halfschaduw en de wortels in de schaduw. Hij heeft ruimte en een stevige klimhulp nodig, zoals een muur, hek, pergola of een boom waar hij doorheen mag groeien. Houd een plantafstand van ongeveer 3 meter tot andere planten aan.
Water geven
Houd de grond gelijkmatig vochtig. De plant verdraagt droogte slecht. Geef vooral in juni, juli en augustus extra water. Een mulchlaag houdt de wortels koel en de grond vochtig. De luchtvochtigheid hoeft in de tuin geen aandacht te krijgen; een gemiddelde vochtigheid is voldoende.
Grond
Kies goed doorlatende, vochtige grond die rijk is aan humus. Leemgrond en humusrijke grond zijn geschikt. De pH ligt bij voorkeur tussen 6 en 8, dus neutraal tot kalkrijk. De fijne wortels moeten koel en beschaduwd blijven.
Voeden
Het voorjaar is het moment om te voeden: in maart en april. Gebruik daarvoor organisch materiaal, zoals compost, dat past bij de humusrijke grond waar de plant van houdt.
Snoeien
De clematis montana bloeit op oud hout en hoort bij snoeigroep 1. Snoei daarom pas direct na de bloei, in juni of juli. Snoei je in het voorjaar of de winter, dan snijd je de bloemknoppen weg en blijft de bloei uit.
Een overgroeide plant kun je naar behoefte uitdunnen.
Planten
Plant in maart, april of mei, of in september en oktober. Zet de plant zo dat de wortels in de schaduw staan en zorg meteen voor een rek, muur of hek om langs te klimmen. Beschaduw de voet bijvoorbeeld met lagere planten ervoor.
Overwinteren
De bergbosrank is winterhard en heeft in normale winters geen bescherming nodig. Hij overleeft vorst tot ongeveer -20 °C, ruim onder het gebruikelijke winterminimum van circa -12 °C. In januari, februari, november en december staat de plant in rust.
Vermeerderen
Je vermeerdert de clematis montana door afleggers, stekken of zaad. Juni en juli zijn de aangewezen maanden om te vermeerderen.
Veelvoorkomende problemen
Weinig bloemen: meestal is er op het verkeerde moment gesnoeid, omdat de plant op oud hout bloeit. Snoei alleen direct na de bloei.
Plotseling verwelkende scheuten: dit wijst op clematiswelk (clematis wilt). Snijd de aangetaste stengels terug tot op gezond hout.
Kale voet: dat is het natuurlijke groeipatroon van de plant. Zet andere planten voor de voet, zodat de wortels in de schaduw blijven.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
Alle delen van de plant en het sap zijn giftig voor katten, honden, paarden en mensen. De giftige stof is protoanemonine. Klachten zijn pijn en zweertjes in de mond, kwijlen, overgeven en diarree. Het sap kan huidirritatie (dermatitis) veroorzaken, en in ernstige gevallen kunnen duizeligheid en verwardheid optreden. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies; vraag bij twijfel een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox
















































































