Margriet
Leucanthemum vulgare · Asteraceae
Ook bekend als: gewone margriet, Chrysanthemum leucanthemum
De gewone margriet (ook wel margriet of Leucanthemum vulgare genoemd) is een winterharde vaste plant met witte bloemen rond een geel hart. Ze is makkelijk in de teelt, doet het in gewone tuingrond en trekt vlinders en andere bestuivers aan. Let wel op: ze verspreidt zich gemakkelijk.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -33 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 30–90 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de gewone margriet
De gewone margriet is een kruidachtige vaste plant die een rechtopstaande pol vormt. Ze wordt ongeveer 30 tot 90 cm hoog en 30 tot 60 cm breed en groeit in een gematigd tempo. In de natuur komt ze voor in Europa en gematigd Azië, in weilanden, graslanden, open bos, langs wegen en op verstoorde grond, vaak op vochtige, zware bodems.
De onderste bladeren zijn donkergroen, getand en lepelvormig, met een steeltje. De stengelbladeren zijn kleiner, zitten direct aan de stengel en zijn diep getand. De bloemen lijken op een madeliefje, zijn 2 tot 7 cm breed en hebben 15 tot 40 witte lintbloemen rond een gele schijf. Ze bloeien van mei tot augustus, soms tot in september. De plant levert veel stuifmeel en trekt vlinders en andere bestuivers aan. Na de bloei vormt ze kleine, geribbelde, donkerbruine zaadjes, die door wind en dieren worden verspreid.
Kweken en verzorging
Standplaats en licht
Zet de gewone margriet bij voorkeur in de volle zon. Wat schaduw in de middag verdraagt ze. Op een te schaduwrijke plek worden de stengels slap, dus kies een zonnige plek als je een stevige pol wilt.
Water geven
De plant heeft een gemiddelde waterbehoefte. Ze groeit zowel op matig vochtige als op vrij droge grond en kan na het aanslaan goed tegen droogte. Geef daarom vooral water na het planten, zolang de wortels nog niet gevestigd zijn.
Grond
Gewone, goed doorlatende tuingrond van elke structuur volstaat. Een lage voedingswaarde is prima. De pH ligt bij voorkeur ongeveer tussen 5,5 en 7,5. De wortels liggen ondiep en kruipen als wortelstokken door de grond.
Bemesten
Bemesting is weinig of niet nodig. Op rijke grond worden de stengels bovendien sneller slap.
Snoeien en uitgebloeide bloemen verwijderen
Knip uitgebloeide bloemen weg. Dat verlengt de bloei en voorkomt dat de plant zich uitzaait. Snoei de plant na de bloei terug, in augustus of september.
Planten en gebruik in pot
Plant de gewone margriet in april, mei of september buiten. Omdat de plant zich met wortelstokken en zaad verspreidt, is het verstandig om hem om de 2 tot 3 jaar te delen en uitgebloeide bloemen weg te knippen waar je geen uitbreiding wilt. Ze is ook geschikt voor in een pot.
De soort staat in meer dan veertig landen als invasief bekend. In delen van Australië is ze een erkend onkruid dat inheemse planten in grasland verdringt. Houd de verspreiding dus in de gaten.
Overwinteren
De gewone margriet is volledig winterhard en overleeft in theorie tot ongeveer -33 °C. Dat is ruim genoeg voor een gewone Nederlandse winter met temperaturen rond -12 °C. Laat de bladrozetten aan de basis gewoon staan. De plant rust in januari, februari, november en december.
Vermeerderen
Je vermeerdert de gewone margriet door zaaien of delen. Zaai buiten in maart, april of mei. Voor voorzaaien binnen is februari of maart geschikt. Delen kan in maart, april of september.
Veelvoorkomende problemen
Sterke verspreiding: de wortelstokken en het vele zaad zorgen ervoor dat de plant zich snel uitbreidt. Knip uitgebloeide bloemen weg en deel de pol regelmatig.
Slappe stengels: die ontstaan vaak door rijke grond of schaduw. Zet de plant in de volle zon op schrale grond.
Als snijbloem
De gewone margriet is geschikt als snijbloem. De oogsttijd loopt van mei tot en met juli. In de border is ze ook waardevol voor vlinders en andere bestuivers.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
De gewone margriet is giftig voor katten, honden en paarden en licht giftig voor mensen. De giftige delen zijn de bladeren en bloemen. De giftige stoffen zijn sesquiterpeenlactonen en pyrethrinen. Bij huisdieren kunnen braken, diarree, kwijlen, slechte coördinatie en huidirritatie optreden. Dit is alleen informatie en geen diergeneeskundig of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts om raad.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox



































































































